Utrecht – Maarssen
We varen een stukje terug om praktische redenen.
Ons bezoek is vertrokken en de dagelijkse sleur slaat toe, wassen, poetsen, het is niet anders of in een gewoon huishouden.
Van de Vecht naar het Amsterdam Rijnkanaal alias klutskanaal, van de een naar de andere kant tussen de beroepsvaart, plezant? Hm, hm! Laat ons zeggen het is de autostrade naar ons volgende doel, de Oude IJsel.

Juist breed genoeg de takken hangen op het dek.
We leggen aan in IJzelstein met het kleinste restaurant van Nederland.
Geen water, geen elektriciteit enkel een kade maar dat zal wel lukken tot morgen,
dan gaan we naar Viaenen daar is er water(drinkwater).
Een stadje zoals er onnoembaar veel zijn met een historische kern en errond een wal, nieuwe woonkernen en water, water.
De omgeving is er één van ingedijkte polders met melkveebedrijven en schapenboerderijen.
De koeien kennen zelf hun weg naar de stal tegen melktijd.




Verder is het stil, de Nederlander zegt komkommertijd, ze zitten allemaal in Spanje, Kreta en Turkije in de zon.
En wij, wij zorgen dat we terug aan de boot zijn want er is regen voorspelt rond 17 uur en het klopt en de voorspellingen zijn niet goed voor onze laatste week, het is weeral voorbij die mooie zomer.
Het groene Hart, mooi op zijn manier!