Auteur: Lut Neirinck - dirk debeuckelaere

Delft

Hopelijk is het euvel van de verdwenen foto’s nu opgelost, slechte Wi-fi ! Ze zijn soms krenterig hieromtrent.

Deze wil ik jullie alvast meegeven.

Muziek en water, wat moet een kind meer hebben.

Naaldwijk, autovrij met op iedere hoek een terrasje. We passeren De Lier, Honselersdijk , Den Hoorn en Schipluiden.

Het is warm en morgen en overmorgen nog warmer!!!!!

We fietsen het land van de kassen en serres binnen heel veel teelt komt hier vandaan, zitten ook niet zo heel ver van het Keukenhof.

Maar het zijn niet allemaal bloemen, ook een serre vol met keramiekbeelden

Ze hebben hier voor werkelijk alles een netwerk, sloepennetwerk, paardenwandelnetwerk, rollerskatesnetwerk, wandelnetwerk, fietspuntknopennetwerk dat laat soms wel te wensen over, je moet wat fantasie gebruiken om de bordjes soms te vinden. Vandaag waren we nog geen drie knooppunten ver en we hadden al driemaal de route moeten raadplegen op de IPhone.

Alles dat hen vooruit brengt wordt gebruikt, alles dat boven blijft varen ze mee en alles met een dak boven wonen ze in! Handige Nederlanders!

We eindigen in Delft met de scheve toren van Pisa op een terrasje en het VVV kantoor.

De schipper zijn biertje

Tiens ze hebben hier ook een oud manhuis

Een mooie blonde deerne is zopas hulp komen vragen, zijn met hun sloepje stilgevallen, de motor doet het niet meer, dus dat zullen zwarte vegen worden op zijn witte t-shirt.

Rotterdam – Delft

Het nieuwe Schiekanaal brengt ons naar Delft.

alles vind je onderweg.

Als dat nog maar goed komt!

Scheepsherstellingswerf

Binnenvaren van Delft

De laatste brug is laag en moet gedraaid worden, een hele reeks pleziervaartuigen ligt te wachten, kapot? roept de man na ons, nééé enkel geduld!

De haven

Alles is hier aanwezig

De brugwachter zegt dat we even moeten wachten, bij opening vliegt een hele horzel vooruit en nu een plaatsje zoeken, we mogen dubbel liggen maar dan hinderen we het doorgaand verkeer, dan maar langszij bij een Engelsman aan de kade aan de overkant.

Deze mensen overwinteren voor de tweede maal in Brugge. We worden alvast voor een glaasje uitgenodigd.

De vakantie is eindelijk begonnen hier, de bootjes varen uit.

Er komt langszij nog een Nederlander, kom er maar allemaal bij, lekker gezellig samen. Gesandwicht tussen Engeland en Nederland!

Tractor op het water

De havenmeester en zijn assistent, geven de nodige uitleg, betalen per 24 uur aan de automaat. We krijgen een toegang tot het sanitair en stroom hebben we niet nodig.

In de eerste tien zinnen vertelde de dame van de Nederlandse boot reeds dat ze 3 x 50 km gelopen had, de driedaagse van Nijmegen laatst weekend. Prijs : een boeket gladiolen (je moet er iets voor over hebben) resultaat een braise en overbelaste spier. De schipper hier is expert op gebied van voeten, kunnen ze een onderonsje houden.

De Delftse technische universiteit telt ongeveer 25000 studenten, met 2000 uitwisselingsstudenten, één van de grootste in het land.

’s Morgens is het file van de fietsende studenten! Ook zijn de huur en koopprijzen van de woningen hier niet meer betaalbaar, is het AOW (soort minimumuitkering) te klein, allemaal informatie uit de eerste hand van twee dames die op de bank aan het keuvelen zijn pal voor de boot.

Als we informatie willen moeten we maar langsgaan, zullen we doen.

We wandelen tot het VVV kantoor, wat raad je, ja gesloten morgen komen we terug.

Het Delfs blauw zie ik schitteren in de etalage, we hebben nog ergens zulke klompjes liggen moet ik dus zeker niet kopen.

Rotterdam

Nationale feestdag in België, we tonen een klein beetje patriotisme en hangen de driekleur aan onze mast.

Ontbijten met spek een eitje en rozijnenbolletjes dat kan toch zalig zijn.

We maken een fietstocht dwars door Rotterdam, van de Kunsthal over de oude haven, naar de kubuswoningen ontworpen door Piet Blom- in hun tijd heel modernistisch nu nostalgie naar de jaren 80, vond het geen wauw! Zal toen wel heel hip geweest zijn.

De nieuwe markthal die heel indrukwekkend is en vond ik wel een wauw, tentjes, eetstalletjes alle landen zijn er vertegenwoordigd, we kunnen hier niet anders dan die oeroude Hollandse kost eten ‘maatjes’.

Reuzenrad, stadhuis, bibliotheek, gewoon teveel om op te noemen. Rotterdam maakt een grote indruk, vernieuwend, groots een wereldstad!

Dit zie je ook onderweg, je kan het zo gek niet bedenken!

We fietsen langs de Rotte die haar naam gegeven aan de stad, er werd een dam aangelegd in de Rotte, dit werd Rotterdam.

Het is druk, op het water, naast het water, op het fietspad, gewoon overal, iedereen wil buiten zijn.

Morgen varen we verder op ‘Het Schiekanaal’

Rotterdam

Bij het horen van Rotterdam heb ik altijd de neiging om RRRRRRRotterdam te zeggen, ergens in mijn geheugen zit er iets gegrift van een Nederlandse cabaretier die dat zegde, zal het eens opzoeken.

Geen weer om een hond door te jagen momenteel, het regent pijpenstelen donder en bliksem. Noodgedwongen binnen blijven, de schipper probeert zijn bootnetwerk en route te krijgen maar helaas het heeft zijn eigen willetje.

Gisterenmiddag zijn we nog naar Schiedam gefietst, de molens zijn hier de heersers van de stad.

Voorbij Rotterdams luchthaven,

We komen terug via de stad, je moet hier ogen op je rug hebben, fietsers, elektrische scooters, brommertjes, zelfs elektrische skateboards, steps, ze komen langs alle kanten aangereden!

Wij rijden over de Erasmusbrug richting Hotel New York waar duizenden gelukszoekers noodgedwongen of niet vertrokken naar Amerika en Canada, Goudzoekers? Of gewoon moedige mensen? Op zoek naar een beter leven?

De watertaxi’s hebben hier een terminal.

Bij terugkomst roept De Thai op de hoek, prima curryschotels, beetje pikant.

Zaterdag

Na een paar fikse regenbuien wagen we ons een rit naar het VVV kantoor.

Een fietsroute van 10 km doorheen de stad nemen we mee voor morgen.

Een winkelroute ‘De goot’ letterlijk en figuurlijk, zwart van het volk, alles is immers aan verminderde prijs.

Een man van een stalletje met schrapijs en likeur spreekt de schipper aan, mooie elektrische fiets zegt hij, je kan dat nu ook krijgen te voet ‘ja, je kan er heel vlug mee stappen en rennen, we kijken wat verdwaasd, wat moet wij ons daarbij voorstellen? Hij heft zijn broek op ‘een enkelband’ ja, je kan er heel vlug mee lopen.

Op de terugweg worden we overvallen door een fikse hagelbui dan maar schuilen met bitterballen en een biertje, is ook goed.

straks krijgen we bezoek de rest is voor morgen.

Oud-Beijerland – Rotterdam

De oude Maas brengt ons naar Rotterdam. Coasters kruisen ons, wij dachten dat wij groot waren.

Spijkenisse ligt aan de linkerkant, vervolgens komen we op het Hartelkanaal, Geulhaven, Het Scheur, met de steden Schiedam, Vlaardingen en vervolgens Rotterdam op de linkerkant.

We zien de skyline van Rotterdam met prominent de Euromast.

Voorbij de Spijkenisse brug zien we 2 politieboten oei controle? maar in de marifoon horen we dat er een brugspringer is! Inderdaad we zien iemand lopen, maar ze zijn daarop getraind even later gaat de brug omhoog, hij is eraf gehaald.

Bij het binnenvaren van Rotterdam hou ik wel tienmaal mijn adem in!!! Enorme slepen, coasters, taxiboten allemaal in zwart en geel, in alle formaten van bromvlieg (klein) over hommel (10 personen) tot koningin-moeder (Mini-bus), binnenvaarders, cruiseboten, duwers en daartussenin wij, een jacht, op bepaald ogenblik tel ik zeker 15 schepen rondom ons. Maar het helpt, gewoon uw ogen dicht!

Rotterdam is de grootste haven van Europa, 470 miljoen ton overslagvolume, gemiddeld 29500 zeeschepen, 107000 binnenvaartschepen per jaar en vandaag 1 jachtje. De verkeerscentrale Rotterdam staat in de Botlek (wie zoekt die vindt) en de verkeersleiders werken met ploegen van 8 man, 24 uur op 24.

Er werken 390000 mensen in de haven.

We worden gezien iedere observatiepost houdt ons in het oog en begeleidt ons. De beroepsscheepvaart heeft altijd voorrang!!!!!

De Parksluis ligt juist naast de Euromast en de gekken zijn er vanaf aan het springen, kan er nu niet gewoon gesport worden.

We mogen de parkhaven in. Allemaal kade’s langszij maar je mag daar niet liggen, 170€ boete.

Dan maar tussen de palen bij de W.S.V. Verenigde liggers Delfshaven, niet mijn favoriete manier maar ja de schipper beslist en het is goed. Blijkbaar waren er hier vroeger 34 stokerijen, en was er hier grote bedrijvigheid met haringvangst en walvisvaart.

De havenmeester is een binnenschipper maar heeft nu andere bezigheden, heeft de keuze gemaakt om voor de baby te zorgen, zijn madam werkt en hij is huisman of boothuisman, moeilijk.

We installeren ons, we moeten wel vooraan afstappen, de havenmeester leent ons een trapje, system D!

Straks fietsen naar Schiedam maar de vertelling is voor morgen.

Dordrecht – Oud-Beijerland

Wakker geworden van de geur van koffie, de zon is op het achterdek. Zalig!!

De brug wordt om het half uur gedraaid, we plannen de opening van 9u30.

Een zeilschip en een ander yachtje liggen reeds klaar, een tuf-tuf bootje voor ons met een ouder koppel gaat ook mee, maar ja dat gaat niet meer zo vlug, dus als wij aan de beurt zijn gaat de brug terug dicht. Terug vastleggen dan maar. Gisteren konden we er niet in en nu niet er uit!

We spelen op safe deze keer en roepen op, de dame aan de andere kant van de marifoon vraagt als we der in of der uit willen, nu ja der uit, de oude Maas op.

Rechtstreekse verbinding met de zee, we varen van de andere kant (zeekant) Rotterdam binnen, nieuw vaarwater deze hebben we nog niet gedaan.

Alle vrachtverkeer van de zee af gaat via deze weg het land in, Hollands Diep en verder naar Antwerpen.

De kustwacht passeert ons!

De havenmeester van Oud-Beijerland roept van ver dat de lange steiger voor ons is, het is een stadshaven met prachtige herenhuizen op de kade.

We zitten in de regio de Hoekse Waard een eiland bestaande uit 60 polders ze werden allemaal bedijkt vooral aan Haringvliet en het Hollands diep.

Het is een nationaal landschap.

We dokteren een fietsroute uit zonder veerponten – zit al iedere dag op de boot – Zinkweg, Mijnsherenland, Puttershoek, Klaaswaal zijn maar een paar dorpjes die we doorkruisen.

Oude herenboerdijen afgewisseld met dijkhuisjes, vlak land ertussen die ooit zee was, misschien neemt de zee dit wel ooit terug.e

50 km is wel genoeg voor vandaag, elektrisch of niet, je moet nog altijd stampen! Dus we doen een terrasje aan het water,De veerpont laveert hier tussen de zeeschepen naar de overkant.

Prachtige fietspaden, we kopen nog brood,

‘Zomerslof noemt dit broodje’ en nee er zitten GEEN calorieën in’

Bij terugkomst betalen we het havengeld (per meter!!) een beetje lezen op het achterdek en de blog bijhouden en het regent!

Morgen Rotterdam.

Gorkum – Dordrecht

Zon, hoera, de schippers worden hierdoor precies bezige bijen, de door nachtelijke bedauwde en geweekte schepen worden gepoetst, aanstekelijk gedoe, mijn schipper is in zijn ochtendjas aan het poetsen!

Heb daar toch geen last van, niet van het poetsen en niet van de ochtendjas!

Ontbijt op het achterdek, koffie en rozijnenbolletjes! Alles opruimen en klaarmaken voor vertrek.

De gps van het vaarprogramma weigert er wordt dus overgegaan naar de aloude GWK, ra ra wie dat verstaat.

Scheepswerf Damen, één van de grootste in Nederland.

We zitten op groot water, werkelijk groot water, containerschepen 4 hoog. Drie, vier boten naast elkaar, pleziervaart, binnenschip, duwbakken en daartussen laveert de waterpolitie.

Maria gaat ons voorbij een bootje viermaal kleiner dan wij maar maakt golven voor een oceaanreus, wij noemen dat een …bootje! De muis en de olifant, de muis maakt grote baren!!!

Een bunkerboot waar men diesel en benzine kan tanken en een watershop een geliefkoosde plaats voor alle watergekken.

Voorbij Papendrecht moeten we nu ‘de oude Maas’ over, nog altijd hetzelfde water met een andere naam. We willen de haven in de stad binnen, oei we zijn voor de verkeerde brug, de verkeerstoren roept waar we naartoe zijn, de brug staat al open voor ons. Ons geexcuseerd en een brug verder gaan liggen.

Er is plaats zat zegt de havenmeester dus kiezen we een plaatsje in de schaduw onder de bomen, de grote kerk is nabij we hebben geen uurwerk nodig, we horen het wel.

Eén nacht of twee dat weten we nog niet, wie weet wat brengt de morgen.

De schipper probeert zijn programma opnieuw tot leven te krijgen, afwachten is de boodschap, het lukt niet altijd met ctrl+ alt +del. Gelukkig is er de helpdesk, een fluitje van een cent en alles werkt opnieuw.

Straks een beetje fietsen en misschien gaan we wel naar Augustus, een oase van groen en rust in de stad, een oude watertoren en pompgebouw omgevormd tot restaurant, hotel en marktplaats met binnen de muren prachtig aangelegde tuinen en kassen.

We fietsen rond de rand van Dordrecht, een bruisende stad met heel veel industrie, met goed aangelegde fietspaden naast de snel- en spoorweg, elektrische bussen worden aan de haltes opgeladen, de veerdiensten verbinden de drie Drechtsteden.

In de binnenstad van Dordrecht staan heel wat naar voor hellende huizen en dat niet zo maar, het noemt ‘Bouwen op de vlucht’

Huizen bouwen die opzettelijk naar voren ‘leunen’, heet: bouwen op de vlucht. In de zeventiende en achttiende eeuw was bouwen op de vlucht heel gewoon. Er is niet één bijzondere reden voor te noemen, want er doen verschillende verhalen de ronde over de oorzaak van deze bouwstijl. Het kan zijn dat het was om inregenen te voorkomen. In de middeleeuwen werden veel huizen gebouwd met een houten constructie. De eerste verdieping lieten ze expres naar voren hellen om inregenen te voorkomen. Alsmaar regenwater op die houten balken is niet zo fijn natuurlijk.

Hijsen maar!

Maar het kan ook zijn dat het gemakkelijker was om spullen naar boven te hijsen. Veel oude panden hebben een hijsbalk aan de buitenkant zitten. Als de bovenkant van het huis wat naar voren helt, bonk je niet zo snel tegen de muur aan als je iets omhoog hijst. Achtergevels staan nooit op de vlucht, die werden altijd kaarsrecht gebouwd.

Eigenaardige denkwijze!!!

Op de terugweg nog enkele boodschappen en een snelle hap op de kade.

We zetten onze route uit voor de voor de volgende dagen.

Alem – Gorinchem (Gorkum)

Ziet onze dame er niet prachtig uit!

De schipper is in ieder geval heel tevreden en zijn matroos dus ook.

Een grijze dag, niet koud en niet warm, wat is het dan eigenlijk? Een zomerdag?

Reeds van vroeg in de morgen zijn de meerkoeten en de futen voortdurend in ruzie, ieder wil precies datzelfde plekje hebben, het is niet anders zou de Nederlander zeggen, de file naast jou gaat ook altijd vlugger.

De motoren worden in gang gezet, de schipper doet nog een laatste rondje, de touwen en de pikhaak liggen vooraan, ‘k heb een strenge leermeester!

Iedere eerste vaart is opnieuw aanpassen, fenders (stootwilgen) uithangen, meertouwen leggen, bakboord en stuurboord, de fietsen zijn aan boord, we kunnen Nederlander spelen!

Containerschepen zijn sneller dan wij en roetsen ons voorbij, met de nodige golven achteraan, wiebel de wiebel.

We komen voorbij kleine optrekjes!

Toeschouwers!

De Maas, de Andelse Maas, Wilhelminasluis, we kruisen de Waal in Gorinchem en gaan richting de jachthaven de Merwede, hier blijven we vannacht.

Het is stil in de jachthaven, een massa boten liggen onder zeil, we zien een paar Duitsers en ook een Zwitser uit Basel.

We wagen ons aan een ritje door het Lingebos, middenin is een soort van hippiecamping, compleet met bolderkarren, frietkraam, tipitenten en vuurplaats.

Onderweg vinden we in het havenkantoor deze scheepskrant, blijkbaar weten ze hier veel meer dan in België, in 2030 kunnen we rechtstreeks naar Parijs.

Op de markt van Gorinchem vallen we onder Gods Genade en zijn bitterballen, jullie moeten die toch eens proeven, Mora heeft daar niets aan!

Nog een glaasje Rosé, iets eten, boekje lezen en onze eerste onthaastingsdag zit erop.

Na het puffen in de Provence, Frankrijk waar we 43°C zagen verschijnen op de thermometer komen we terecht in het zo typische zomerweer van de lage landen.

Af en toe regen, nu en dan zonneschijn een strakke koele wind en daar moeten we het mee doen.

Om de droogte tegen te gaan moet het nog heel veel regenen maar liefst dan ’s nachts maar ja, we hebben het niet voor het zeggen en het is maar best ook.

Na 3 dagen van poetsen, binnen en buiten is de Roseanna weer een klein beetje toonbaar. Onze boot was na een afwezigheid van onze kant van 2 maanden tijdelijk omgetoverd tot een paradijs voor pluizen, spinnen en ander klein gedierte maar alles ruikt nu fris, voelt fris en is ook fris!

De boodschappen zijn gedaan, onze voorraad aangevuld, 2000 liter diesel getankt en 1000 liter drinkwater gevuld, we zijn klaar.

Vaarwel mooie zomer!!!!

We zijn terug in Alem, het zal tot volgend jaar zijn. Tenzij je weet maar nooit, bedankt aan de lezers, neem af en toe een kijkje je weet nooit welke continenten we bezeilen of bevaren.

Geniet nog van hetgeen komt, wij gaan dat ook doen.