Auteur: Lut Neirinck - dirk debeuckelaere

 

Dinsdag 11 augustus 2015 Revin – Haybes

Woensdag 12 augustus 2015 Haybes – Waulsort

Onmiddellijk bij het uitvaren van de haven krijgen we de tunnel van Revin en daarna een sluis, het wordt een gewoonte, touwen leggen, zo vlug mogelijk de stang trekken, zakken of stijgen en uitvaren!

De dorpjes langs de Maas worden mooier en mooier, Fumay varen we voorbij, we zijn hier al eens geweest, Haybes met een prachtige halte fluvial wordt onze stop.

 

 

 

 

 

 

 

Het dorpje is op 24 augustus 1914 bijna volledig verwoest door de Duitsers, 600 woningen vernield en 70 burgers vermoordt, zogezegd omdat er naar hen geschoten was, wat achteraf zo niet bleek  te zijn.

Één van de prachtigste monumenten van de Ardennen ter nagedachtenis van deze moordpartij staat hier.

Een fototentoonstelling in de straten toont de verwoesting.

Het stadje is prachtig bebloemd, er is niet zo veel leegstand als in andere gemeentes, het trekt dan ook de kaart van het toerisme.Haybes is 2 jaar terug bekroond voor zijn bebloeming.

Morgen varen we naar Waulsort en gaan er tussenuit voor enkele verplichtingen.

 

Woensdag 12 augustus 2015 Haybes – Waulsort

 

Opnieuw stralende zon, we varen heel rustig België binnen eerst nog een tunnel van 550 m een achttal sluizen en we komen ter bestemming.

In Hastière moeten we onze afstandsbediening afgeven, vanaf nu moeten we alles terug aanvragen.

Waulsort is echt bezig aan een opwaardering, alle art nouveau gebouwen worden opgekocht door Nederlanders en Engelsen, de B&B en restaurantjes zijn in opmars.

Wij vullen onze valiezen en ruimen op morgen naar huis!

Revin is ons doel vandaag, maar blijkbaar hebben de sluizen de maandag in, tweemaal liggen we stil!

Er zijn heel wat problemen op de Franse waterwegen, te weinig water of slecht onderhouden, varen wordt hier in de toekomst misschien wel een probleem.

Het grensstadje ligt in een meander van de Maas, idyllisch dat wel, er is echter een grote leegstaand geen industrie, hangjongeren, de streek heeft blijkbaar een serieuze inspanning nodig zodat het opnieuw een aantrekkingspunt wordt om te leven en te werken.

Het haventje is goed onderhouden en we worden aangenaam ontvangen.

 

toch nog even fietsen naar de andere oever, bergop! We vinden er een prachtig standbeeld van een soldaat als eerbetoon aan de gesneuvelde van beide wereldoorlogen.  

Een kerkje, helaas gesloten.  

Nog even nagenieten van de warme zomeravond.

 

We worden wakker van de regen, efkens wachten tot het overgaat en dan fietsen we toch naar stad.  Hier in Charleville was destijds het hoofdkwartier van de Duitse troepen, in stad vinden we hier niets over terug.  De stad is gekend voor het marionettenspel.

We varen dan maar verder de Maas op, het landschap is prachtig, we varen tussen groene bergen.

Op de halte fluvial liggen we aan en fietsen een stuk van de Voie Verte Trans-Ardennen.

Donderdag 5 augustus 2015 Attigny – Chesne

 

 

De bedieners aan de eerste sluis slaan een babbeltje, we moeten wachten, de groep van Parijs begint om 7u30 en de groep van Nancy vanaf sluis nr 2 begint om 9 u, dus dobberen in de sluis.

Ze wisten te vertellen dat het zijkanaal naar Vousiers afgesloten is en teruggenomen wordt door de natuur.  We veronderstellen dat ook Canal Des Ardennes met tijd niet meer zal bediend worden, er zijn vandaag amper 7 boten, 3 heen en 4 terug.  Vroeger waren er tot 45 peniches per dag, de sluizen werden dan nog met de hand bediend, er waren 80 mensen in dienst nu nog 10!

Heet, de sluizen volgen elkaar op in recordtempo, soms is er maar 50 m verschil tussen de twee sluizen, tweemaal varen we van de éne sluis in de andere.

Eindelijk sluis nr 1!

De kade van Chesne ligt vol met een Brit en een Belg, we nemen de andere kant en leggen onze helemaal op de punt er komen immers nog drie boten.

Efkens uitblazen! 27 sluizen hebben we gedaan in 5 uur, goed gewerkt.;.

Het plaatselijk restaurant Le charieu d’or zit vol, verschillende Nederlander die op doorreis zijn.

Het menu staat zelfs aangegeven in het Nederlands.

De forel is lekker en de frietjes ook.

 

 

 

We varen op de Maas, de voie verte, heel mooie fietsroute ligt naast de Maas, een aanrader voor al de fietsers.

Rustig varen we door de verschillende sluizen en komen Charlesville binnen.

Place Ducale midden in de stad is de trekpleister, omrimgd door prachtige gebouwen en gaanderijen moet je gezien hebben.

 

 

 

 

Vrijdag 7 augustus 2015 Chesne – Pont à Bar

 

 

Er komt bezoek dus moeten we poetsen, bij zo’n warmte niet evident, dus zweten maar.

 

We moeten naakt varen vandaag d.w.z. De boot moet naakt varen, de laagste brug is maar 3m47 hoog.   Dus kap volledig eraf.  We zetten een regenparaplu voor de zon.

 

Vanaf nu zakken we in de sluizen, we gaan naar de Maas toe.  We varen tussen volledig open landschap en zonder verhoogde bermen wat een zicht!

Een bever of otter zwemt naar de overkant.  De thermometer wijst 38°C, de reiger zet zich zelfs op het water, nog nooit gezien!

 

We moeten het souterrain van St Aignan door.

onmiddellijk na de tunnel varen we een sluis binnen, een onvoorzichtigheid van de matroos en we hangen vast aan ons touw, de kapitein heeft het gezien en snijdt het touw door, gelukkelijk niets gebeurd!

In Pont à Bar liggen de kade’s vol, dus maar opnieuw de volgene sluis en langszij waar de beroepsvaart normaal ligt. 

 

Woensdag 5 augustus 2015 Asfeld  –  Attigny

 

 

Het kanaal wordt steeds smaller en als we nu nog een tegenligger krijgen dan hangen we in de bomen.

 

De brugjes boven de sluizen worden ook steeds maar lager, op een bepaald ogenblik moeten we

de kap naar beneden trekken of ze hangt aan de brug !

De stangen in de sluis worden ook korter, je moet het trapje op om ze te bedienen.

Opnieuw zien we ijsvogeltjes en veel reigers.  Waarscijnlijk zit er hier veel vis.  Op bepaalde plaatsen is het heel ondiep en moeten we onze snelheid aanpassen.  We meren af in Attigny, een mooie kade met bomen niet ver van het centrum.  

Iedereen is hier aan het vissen ik begin er niet aan (de vis is te klein !).

Acht sluizen, 40 km en 7 uur gevaren, het gaat niet vlug, twee sluizen defect met als gevolg een uur wachttijd, een mens moet héél veel geduld hebben.

Morgen de sluizentrap!

 

Dinsdag 4 augustus 2015 Bourg-Et-Comin  –  Asfeld

 

8u45 en we zijn reeds vertrokken, we willen vroeg zijn in Asfeld, uit eerdere ervaring weten we dat  er daar heel weinig plaats is.

Onderweg passeren we twee Denen en een Belgische boot, het is maar juist gepast om elkaar te kruisen.

Bij de sluis van Pégnicourt gaan de achterste deuren niet dicht, we bellen het VNF kantoor en een kwartiertje later is het dépannagewagentje er reeds.  Die mannen hebben waarschijnlijk gouden handen bijna onmiddellijk sluiten de deuren en komt het licht voor ons op groen.

Soms liggen de bomen tot halverwege het kanaal, wie weet kunnen we hier binnen 10 jaar nog varen?

Verder is het rustig en groen.  Rond 14u30 leggen we aan na ongeveer 6 uur varen, zeven sluizen en 40 km in afstand.  Verplichte wandelgang!

Asfeld beschikt over een prachtige kerk gewijd aan St. Didier, Italiaanse barok,  het heeft de vorm van een viool.  We stoppen 2 € in de automaat voor een Nederlandse begeleiding, maar ja het werkt niet, 2€ foetsie (zal voor de heiligen zijn of arme kindjes).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We dachten niets meer te vinden van de grote oorlog niets is minder waar, een Duits soldatenfriedhof met meer dan vijfduizend doden, we zitten nochtans reeds een eindje van de frontlinie verwijderd.

We rijden verder langs een VVT weg naar Vieux Les Asfeld een tweetal km verderop.

Niets is er hier, werkelijk niets, een kerk, school, maar op de hoek wel een terrasje met een plaatselijke specialité een biertje van Saint Omer en een prachtig veld vol met zonnebloemen.

We brengen nog een bezoek aan de plaatselijke boucherie, wat een lekkere dingen, verse bloedworst, verse eendenborst, plaatselijke paté, een barbecue op onze Cobb, lekker.

Er vliegen twee ijsvogeltjes voorbij, prachtige blauwe vogeltjes.

Maandag 3 augustus 2015 Soissons – Bourg- et- Comin

 

 

Om negen gooien we ons los, we worden vroege vogels.

1,5 km verder de eerste sluis, 2 m stijgen, de volgende is een dubbele sluis(trapsluis) Celles Sur Aisne, je vaart gewoon van de één in de andere en je stijgt tweemaal na elkaar.  We varen hoog, wat altijd aangenaam is, de dorpjes liggen op de flanken.

Na nog een aantal sluizen verlies ik een beetje de telling, een sluis meer of minder daar komt het niet op aan,  we leggen rond 13 uur aan in Bourg-et-Comin.

Geen wifi zelfs geen ontvangst van de telefoon het is toch wel één van de meest vergeten oorden van Frankrijk zeker.

Bovendien is er een probleem bij skynet en kan ik de blog niet aanvullen.  Dus brute pech!

We gaan een beetje de schaduw opzoeken en een vleugje wind, Chemin Des Dames boven op de Crêtes gaan we efkens uitstellen.  De twee boten van Lommel zijn ons gevolgd, er is een koppeltje bij van 80 en 83 jaar oud en ze zijn nog heel competent.  

Rond 15u30 wagen we ons in de hitte, we zien geen kat, veel te warm ons toertje wordt serieus ingekort,  onze boodschappen  zullen we in de valavond doen.

 

Nu zouden we wel airco kunnen verdragen maar ja dat is maar driemaal op een jaar.

Rond drie uur in de nacht worden we gewekt door een serieus onweer en alles ligt nog buiten! 

Zondag 2 augustus 2015 Soissons

Een tiental km verder is er een grote jaarlijkse rommelmarkt, wij er naartoe via het jaagpad langs de rivier.  Van 2m breed tot een dertigtal cm varieert het fietspad.

Het laatste stuk naar D’Osly-Courtil staat reeds vol met wagens het zal dus blijkbaar toch de moeite zijn.

Van beroeps tot amateur ieder heeft een plaatsje, onze buit : wijn- en champagneglazen  16 stuks met mandje voor 3 €.  Werkelijk alles staat hier te koop maar vooral hele hopen speelgoed.  Dan maar een lekker biertje van het vat onder de platanen.  Aan onze tafel zitten er 3 francaises met een bakje frites en een vette saucisse, hun buit een pillendoosje.

Met wat creativiteit krijgen we alles in de fietszak nu nog heelhuids thuis geraken.

De kathedraal van St. Gervais en de abdij van St. Jean de la Vigne bezoeken we nog.

De wederopbouw van de kathedraal na de eerste wereldoorlog is spectaculair, 90% verwoest en tot zo iets moois komen is ongelooflijk.

De abdij met de twee asymmetrische torens is als monument bewaard een ongelooflijke rijkdom moet er hier geweest zijn.

Het is hier ten andere dat het liedje van Frère Jacques gemaakt is (volgens de gids).

We fietsen nog tot aan het hotel de ville, altijd het mooiste gebouw van de stad.