Auteur: Lut Neirinck - dirk debeuckelaere

Maandag 27 juli 2015 Moislains – Péronne

 

Gietende regen deze morgen bij vertrek!

Vanmorgen om 9 uur vertrokken en om 11 uur hadden we 4 sluizen achter de rug, we zijn over de heuvelrug dus in plaats van stijgen, dalen we nu. Iedere keer 6 à 7 m,  de éne sluis al vlugger dan de andere, we kunnen juist een middenbolder vastmaken dus je moet kracht hebben om het deinen van het schip in bedwang te houden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We zijn aan de Somme! 

Het haventje van Péronne ligt op een zijarm van de gekanaliseerde Somme.  We nemen voor de zekerheid de langsteiger, wat extra touwen en het ziet er goed uit, onze tent zit in de bomen er moet zelfs wat snoeiwerk gebeuren om te kunnen passeren.

Er is stroom en water ( kunnen de was doen) en wifi (tegen betaling), (zal dus maar op mijn Frans kaartje blijven surfen), een openluchtzwembad, recreatieruimte en frietkot.

We bezoeken het musée de la grand guerre in le chateau, met de tentoonstelling Face à Face, volledig uitgewerkt via posters, foto’s, films, dagbladen en interactieve schermen.  

 

Zoals zovele malen komt de absurditeit van de oorlog naar voor.  Oorlog is mensen die op elkaar schieten die elkaar niet kennen in opdracht van mensen die elkaar wel kennen maar die niet op elkaar willen schieten, een grotere stupiteit ken ik niet!

Er is eveneens een speciale tentoonstelling over de Autralische troepen die Pérone bevrijd hebben van de Duitse bezetting in de Somme.ii

De thema’s zoals rekrutering, het leven van thuisblijvers, arbeid en logistiek zijn hier heel goed uitgewerkt, een speciale tentoonstelling over verminkingen toont niettegenstaande de wreedheden ook wat de medische wetenschap toen al kon.

Helaas slechts één terrasje op de markt, de rest is dicht, maandag rustdag!

Noch wat inkopen in de plaatselijke supermarkt en de dag is weeral voorbij.

 

Zondag 26 juli 2015 Arleux – Moislains 

 

 

De morgenstond heeft goud in de mond, we vertrekken vroeg!  Zeven sluizen en de tunnel van Ruyaulcourt 4354m lang, waar we zelf mogen doorvaren, staan op het programma, het wordt een hele klus vandaag.

We varen de eerste sluis binnen samen met een beroepsvaarder, we stijgen telkenmale 6m20 en het gaat vlug.  Bij sluis nr 5 verlaat de zon ons en trekken we onze  regenjassen aan, bah en weeral die venijnige wind.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onderweg midden in de velden zien we een soldatenkerkhof, we naderen de Somme, hier begon op 1 juli 1916 de slag aan de Somme.  De eerste dag van de slag verloren de Britten hier 57470 man, de Duitsers 8200.  Doordat de Duitsers zich diep ingegraven hadden in kalkachtige grond van Pozières, hadden hun loopgraven en forten weinig schade geleden bij de bombardementen door de Britten. Op het moment dat de grondtroepen aanvielen werden ze gewoon weggemaaid door de Duitse artillerie.

In totaal sneuvelden aan de Somme 400000 Britten, 250000 Fransen en 650000 Duitsers.

 

 

 

 

 

 

 

Na sluis 7 roepen we naar de centrale post van de VNF als we met de kap op door de tunnel kunnen passeren, plaats genoeg melden ze ons, we leggen voor de zekerheid extra verlichting klaar.

De eerste 1,5 km is de breedte van één boot, dan dubbele richting, het laatste stuk is opnieuw enkele richting, alles wordt geregeld met verkeerslichten.

 

 

 

 

 

Ondertussen is het laat in de namiddag, genoeg voor vandaag, we leggen aan bij de publieke steiger van de sluis nr 8 Moislains.

 

Zaterdag 25 juli 2015 Courcelles Les lens – Arleux

 

 

We vertrekken in de regen en de wind.  De waterstand is intussen met 25 cm gestegen dus oppassen voor de bruggen!  We zijn van plan in Doaui aan te leggen, helaas geen enkele aanlegplaats, wel zeker 200 binnenvaarders die langs de kant liggen. Velen die niet meer varen maar vele geladen tot op het gangpad in het water klaar om de volgende sluis te nemen. 

De beroepsvaarders zijn allemaal spitsen of gekoppelde spitsen.

Dus doorvaren en we zullen Doaui eens bezoeken met de auto.  Bij de sluis vragen we nog als er een ponton is voor de pleziervaart maar dit is vergeefse moeite.

We nemen nog twee sluizen tot aan de splitsing in Arleux, hier gaat de Sensee naar de l’Escaut of de Schelde, wij nemen canal Du Nord.  Het canal Du Nord is trouwens maar opengegaan in 1965, de bouw was echter al begonnen in 1903.  Twee wereldoorlogen zijn de grote spelbrekers geweest.  Voor het volledig af was was het al te klein en niet meer aangepast aan de grotere schepen.

Juist voorbij de bocht van de splitsing vinden we een plaatsje tussen de beroepsvaarders, met wat creativiteit kunnen we de boot vastmaken, alles wordt gebruikt.

We gaan op zoek naar food, een boulanger en een boucherie, het levert ons een serieuze buit op.

Een vlantaartje, een milleveuille, een potje artisanale paté, nog wat potjesvleesch en niet te vergeten een hele string van gerookte ail, het is hier de streek van de look. In september is hier zelfs een beurs van look.   Het dorpje oogt heel  wat beter dan hetgeen we tot nu toe gezien hebben, proper, voortuintjes onderhouden, mooie herenhuizen, het was aangenaam.

We doen nog een toertje in de omliggende dorpjes, het gaat op en neer, volle velden met koren en bietenzaad.  Op het vervallen kerkhof vinden we 3 graven van de eerste wereldoorlog onderhouden cwwg.  Er zijn hier graftombes van 150 jaar oud.

Er liggen verschillende meertjes in de omgeving, vissen is hier dan ook een populaire sport.  Onderweg vinden we sla en tomaten rechtstreeks uit de jardin van het plaatselijke winkeltje (Martella uit vervlogen tijden) die smaken heerlijk.

Donderdag 23 juli 2015 Bethune – Courcelles les Lens

 

 

Noodgedwongen moeten we vier uur varen, geen aanlegplaats of als er één is dan is het te ondiep.

We leggen aan in wat blijkbaar ooit een mooie ‘place verts’ geweest is, er zijn pedalo’s aan de kade een clubhuis en sanitaire voorzieningen.  Niets is er nog open het ziet er totaal verwaarloosd uit.

Je mag wel vrij liggen, water en electriciteit is er niet.  De autoroute Du soleil ligt aan de achterkant van het haventje en zorgt voor behoorlijk wat lawaaihinder.

We fietsen naar het dorp, in het gemeentehuis hoor ik dat het hier vooral industrie is.

Er zit niks anders op dan wat zwemmen en vissen, zonder permis!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 24 juli 2015 Courcelles les Lens

 

 

De enige bezienswaardigheid in de streek is het kasteel van Berincourt en het is vandaag gesloten! We zien de voorkant maar veel indruk maakt het niet.

Verder stellen wij vast dat er enorm veel leegstand is en verval.  De dorpen en gemeenten ogen ook absoluut niet proper , enorm veel zwerfvuil soms hele stortplaatsen.

Het heeft zeker geen positief beeld van deze regio, hopelijk wordt het  straks beter, wij gaan immers naar Parijs!

In de omgeving van Lens is gedurende de grote oorlog heel hard gevochten getuige hiervan zijn het groot aantal aan Memorials en de begraafplaatsen onderhouden door the Commonwealth War Graves Commission neem eens een kijkje op http://www.cwgc.org/

Wij bezochten reeds in het voorjaar de Franse nationale begraafplaats Notre-Dame-de-Lorette -in Ablain-Saint-Nazaire en het Canadien Vimy Ridge National Historic Site of Canada, hier zijn er permanent een 15 à 20 Canadeze vrijwilligers om de bezoekers te ontvangen, zeker de moeite en slechts een uurtje rijden vanuit Vlaanderen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is nu verplicht achterdek met een aperitiefje.

Woensdag 22 juli 2015 Arques – Bethune

Twee sluizen na elkaar, de eerste 7 m stijgen en de tweede  sluis van Fontinettes  13 m dat is al eens de moeite!  Het oude hekwerk van de scheepslift ligt frontaal voor ons.

Het is voorzien dat de restauratiewerken volgend jaar starten, naar het voorbeeld in Strepy-Thieu zal deze volledig terug in orde gezet worden.

Er zijn bijna geen haltes fluvial, de eerste is Bethune dus daar naar toe. Het Nederlands schip (Type tjalk)met naam ‘De verwisseling’ gaat mee met ons in de sluizen samen met een beroepsvaart. Wij zijn deze boot reeds tegengekomen in Veurne, Duinkerke en nu.

Aan de steiger in  Bethune komen ze eventjes later aanvaren, daar wisselen wij van plaats, zij wegen 70 ton en wij 33 ton, het is dus beter als wij aan hen aangemeerd liggen.  Met ons tweeën ligt het ponton vol. Hopelijk waait het niet te veel vannacht.

De markt van Bethune ligt amper op 2,5 km, dus een bezoekje met de fiets ernaartoe kan wel.

Gedurende de grote oorlog is 90 procent van Bethune vernietigd, niet te geloven hoe ze dat weer opgebouwd hebben, vijf jaar hebben ze oorlogstuig afgevoerd en doden begraven, pas daarna kon de heropbouw starten.

We fietsen de rondrit van de bijzonderste gebouwen en bezoeken de kerk St. Vaas.  Daarna drinken we iets in café de Bruxelles.

Morgen varen we verder, iets dichter bij de frontlijnen.

Dinsdag 21 juli 2015 Arques

 

 

21 juli, nationale feestdag in België, hier merken we er niet veel van.

Marktdag, tijd om onze groenten aan te vullen, we zijn hier maar een paar kilometers van de groetentuin van Clairmarais, ze zijn heerlijk vers.

Het marktplein met alweer een prachtig hotel de ville is volzet met kraampjes, de ene marktkramers roept al luider dan de andere.

Arques is ook de bakermat van Cristal d’Arques ieder heeft toch wel ooit een glasservies hiervan gekregen of een acropaal kommetje In zijn kast staan.

Het stoomtreintje rijdt helaas slechts in het weekend maar zolang gaan we niet blijven liggen.

We krijgen onverwachts bezoek, het is slechts een goeie 100 km van bij ons thuis.

Nog een fietstochtje om de dag af te sluiten morgen varen we verder.

Zondag 19 juli 2015 Bergues – Watten

 

 

 

 

 

 

 

We moeten terug naar Duinkerke en daar nemen we het Canal Bourgbourg, we hebben ongeveer 4 uren varen voor de boeg en 2 sluizen. Er is weinig te zien onderweg, er zijn zelfs geen aanlegmogelijkheden.

Rond 16 uur leggen we aan in Watten aan een openbare steiger juist groot genoeg voor onze boot, heel voorzichtig want het is niet diep.

We fietsen de heuvelrug op, 74m klimmen in één ruk, boven staat een molen en een abdij (ruïne), het uitzicht krijg je erbij.

 

 

 

 

 

 

 

 

Frans Vlaanderen, langs de schreve, overal zie je nog namen van bij ons opduiken, industrie is gelokaliseerd rond het kanaal.

Morgen naar St Omer.

 

 

 

Maandag 20 juli 2015 Watten – Arques (Saint – Omer)

 

 

Miezerige maandagse regen, we maken de boot los en varen op ons gemak een 15 km verder, we willen de oude scheepslift van Fontinettes bezoeken.

Het haventje in Arques- base nautique – ligt in een zijarm, we varen binnen maar helaas geen plaats voor ons aan de ponton’s, te groot en te zwaar.  We leggen ons dan maar dubbel langs de kade, met wat extra lijnen naar de wal toe lukt het wel.

We liggen vlakbij Clairmarais, de wandelroute loopt door het haventje.

Saint-Omer ligt op een vijftal km,  we fietsen langs het afgesloten kanaal aan de overkant tot in de stad. De toeristische info bezorgt ons de nodige informatie en kaarten. We fietsen langs de meeste bezienswaardigheden, de kathedraal is zeker de moeite, er loopt een tijdelijke tentoonstelling van de luchtvaart in de grote oorlog 14-18. Het vliegveld was hier in St. Omer gelegen.

 

 

We nuttigen een biertje en een snack op de markt.

Heel gezellig is het er niet, veel verkeer en zeker niet fietsvriendelijk.

We moeten helaas dezelfde weg terug, veel bruggen zijn er niet over het kanaal Canal de Neuffossé.

Vrijdag 17 juli 2015 Veurne – Bergues (Frankrijk)

 

 

Nadat de havenmeester is langs geweest om af te rekenen nemen we het kanaal Veurne – Duinkerke.  Een toevluchtsoord voor de aankoop van tabak en alcohol, we zien zelfs een Engelse pub langs het kanaal.

Bijna zonder het te merken varen we Frankrijk binnen, maar dat is zonder de Franse commiezen gerekend, in Ghyvelde moeten we langszij voordat de brug geopend wordt, watervignet wordt gecontroleerd (gisteren aangekocht via internet en afgedrukt op onze bureau op de boot) gelukkelijk vinden ze ons terug in de computer, wij waren hier immers drie jaar geleden ook.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De sluis in Duinkerke werkt automatisch, binnenvaren en op de knop drukken, de juiste wel te verstaan.

We passeren de eerste brug, 3m80, wij zijn 3m65, voorzichtig varen we onderdoor, het is Ok, nog 15 bruggen te gaan.

 

 

 

Het kanaal naar Bergues moeten we heen en terug, maar het stadje schijnt de moeite te zijn.

Wij komen zoals gewoonlijk geen enkele boot tegen.  Het stadje is omringd door wallen en is een oud vestigingsstadje.  De ‘relais fluvial’- in de toeristische dienst noemen ze dit haven – kan drie boten leggen en wij steken dan nog 7 m buiten het ponton. Maar we moeten toegeven, het is heel idyllisch.

Het kost ons 7,5 € per nacht, elektriciteit en water zijn gratis.

We voorzien ons van informatie over de voornaamste bezienswaardigheden, we bekijken dat morgen.

Hier is de film opgenomen ‘ Bienvenue chez les Ch’tis’ er is een hele handel hierrond ontstaan, je kan de fiets van de postbode, het café, de frituur allemaal dingen of plaatsen die in de film voorkomen bezoeken, er wordt zelfs een documentaire vertoond in het Belfort.

Nog wat verpozen op het achterdek, de ganzenfamilie krijgt de rest van ons brood, morgen lekker vers stokbrood!

 

 

 

 

 

 

 

Maar helaas geen wifi, en mijn Frans kaartje is nog niet geactiveerd dat kan pas maandag, dus geen internet en gene blog!

 

 

Zaterdag 18 juli 2015 Bergues

 

Leven zoals God in Frankrijk, maar er moet ook gepoetst, gewassen en gekookt worden.

Dus eerst werken en dan naar het stadje.

We hebben bezoek en samen wandelen we naar de verschillende stadspoorten, de abdij, belfort en stadhuis.  Een picon van het huis in café ‘les ch’tis’ mag niet ontbreken.

 

 

16 juli 2015 Veurne.

We bezoeken de tentoonstelling in het stadhuis ‘vrij vaderland’ het leven achter het front, de opvang van de gewonden, de aanvoer van voedsel en materialen, het onderwijs, rechtspraak ten tijden van oorlog.

Blijkbaar is Marie Curie hier achter het front meermaals met een mobiele RX geweest.  Ook onze koningin Elizabeth was constant bezig met de gewonden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zelfs toen al deed men aan fieldwerk. De oprichting van de verschillende hulpposten en triage-eenheden werd vanuit Veurne geregeld.

Koning Albert I verbleef bijna gedurende de gehele oorlog in Veurne en een groot deel in Houtem in de pastorie.

 

 

 

 

We fietsen langs het enige hoekje dat we nog niet verkend hebben, Houtem en Adinkerke.

 

Alweer tegen wind worstelen we ons door de eindeloze vlakte van de Moeren en dan komen we langs het commiezenhuisje uit de tijd dat er gesmokkeld werd.

 

 

 

 

 

 

 

Onze buit van onderweg : 3 soorten kaas en 6 verse eitjes  rechtstreeks van de boer. We zijn juist op tijd terug aan de haven, er komt een onweer op ons af.

Woensdag 15 juli 2015 Veurne

Woensdag marktdag!  De geuren en de plastieken kaba’s tonen ons de weg.

De groentenman roept over de markt heen alsof zijn leven ervan afhangt en het heeft effect, het is drummen voor uw bestelling.

De kip aan ’t spit verdwijnt in onze rugzak, de groenten gaan in onze fietszak. Lokaal menu vanavond.

 

 

Het regent, maar het is helemaal niet koud.  We fietsen richting Alveringem.  Onze eerste stop wordt Oeren – what’s in a name – we vinden hier een Belgisch soldatenkerkhof met nog 5 authentieke heldenhuldezerkjes ontworpen door Joe English. De rest van deze kruisjes werden besmeurd of vernietigd door grafschenners in de nacht van 9 op 10 februari 1918.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ondertussen heeft het Belgisch leger een nieuwe wacht gerekruteerd maar zijn uniform is nog niet echt dat.

 

 

 

 

Op het einde van de straat vinden we nog het oud gemeentehuis terug, de raadzaal was vroeger op de voutekamer van het café De Leute.

Naar Alveringem, we hebben eerst paté gekocht in een winkeltje-café restaurant op de markt waar je stuten kan krijgen met plaatselijk ambachtelijk potjesvlees, paté en vette trappisten. 

Bij het gemeentehuis is er een tijdelijke fototentoonstelling van het leven achter het front, washuizen, beenhouwerij, latrinekotjes en een doodskistenmakerij.  De kapelarij waar Cyriel Verschaeve woonde is niet te bezoeken.

 

We fietsen verder in de regen naar Beauvoorde en  ons plan is het kasteel te bezoeken.  Met audiofoon aan het oor doen we de wandeling doorheen het tussen de 17° en 18° eeuw gebouwd kasteel in de  19° eeuw werd deze waterburcht gerenoveerd. De laatste bewoner heeft het integraal geschonken aan de Belgische staat.

 

Via landelijke kerkwegeltjes en kleine fietspaadjes komen we terug in Veurne.

We houden nog even halt op de markt , geen regen meer!

Straks wordt onze diesel bijgevuld, we moeten nog naar Frankrijk.