Categorie: Uncategorized

Donderdag 9 juli

Het giet!!!! Al hetgeen tekort was aan water in het voorjaar valt er nu uit, maar als het niet heeft zou ik dat liefst ‘s nachts zien gebeuren, maar ja wie ben ik?

Niets houdt de Nederlander tegen om te varen, we worden omringd door sloepjes die de Biesbosch invaren, snelle jongens zitten er ook tussen, zodra het snelvaart is kunnen ze niet rap genoeg het gaspedaal indrukken. De sloepjes worden heen en weer geklost, amai hun maag! Dat zal dubbel ontbijt worden.

Een vriendelijke jongedame wacht ons op in de haven, de langssteiger mogen we gebruiken! Met aflandse wind aanleggen en natte touwen, allé het kan beter!

We reserveren alvast voor morgenavond in More ITZ een trendy restaurant bij de haven, via web-cam ook te zien bij de zomer- of winterbeelden ‘s morgens op TV.

Weeral onze favoriete app raadplegen voor de weersvoorspellingen, niet goed, maar we plooien niet en stippelen een ritje van om en bij de 30 km uit.

Door het dorpje Drimmelen één van de mooiste dorpjes van Nederland, lieflijk, idyllisch je wordt 100 jaar terug in de tijd gekatapuulteerd maar helaas ook niet betaalbaar!

Via de dijk van de Amer rijden we naar Lage- en Hoge Zwaluw, twee kleine oude vissersdorpjes, een beetje een vergeten hoek.

Dankzij het restaurant ‘De Kerk’ wordt er nieuw leven geblazen in het dorp. We komen de geluksroute tegen, verhalen van mensen uit het dorp met hun geluksplekje.

Ondernemende Nederlanders, ze hebben nu ook het vroegere raadhuis opgekocht, dit wordt omgevormd tot boetiekhotel.

Misschien kan ons stadsbestuur eens een studiereis inrichten? Nieuwe gedachten opdoen voor de leegstand in stad!!!

Onderweg zien we verschillende keren een rugzak aan de vlaggenstok hangen teken dat er een student middelbaar woont die geslaagd is.

Een ruilbibje, vast item in de dorpen, recyclageboekenmarktje.

We komen min of meer droog terug aan de boot. Tijd voor een appelflap en koffie.

Biesbosch

Nederland, waterland, letterlijk en figuurlijk, boven en onder, de hemelsluizen weten van geen ophouden.  Zal moeten bellen naar de sasmeester hierboven, moet straks eens zijn nummer opzoeken.

Ten langen leste na tienmaal de weersvoorspelling te checken  besluiten we om de vaarplannen te wijzigen, geen Alblasserdam maar richting Drimmelen en de Biesbosch.

• 

De historische haven kijkt met lede ogen naar ons vertrek nog één blijver na ons! Het grote water op, de waterbus maakt zulke golven dat in allerijl de losstaande stukken moeten verzekerd worden, oef gelukt.

De schipper blijft zoals altijd doodkalm varen tussen tankers, riviercruise en containerschepen, ge zit in je bloed of niet!

Bij ons passeert nochtans geen water tenzij je de Neringenbeek meerekent, zou dat tellen?

Even een ruitenwisser herstellen onderwijl, zonder gaat moeilijk, en hola we moeten zelfs verwarming plaatsen!

Het biesboschsluisje brengt ons naar dit prachtig natuurgebied gevoelig aan getijde, voor de vogelaars onder jullie, je hebt ogen te kort. Blauwborst, ijsvogel, lepelaar, nachtegaal, grote zilverreiger en zelfs hebben we hier vroeger reeds herten gespot.

De vrije natuursteigers zijn of afgesloten (covid 19) of bezet, dan maar een alternatieve manier toepassen.

De palen zijn eigenlijk bedoeld om ertussen te varen maar daar is het voor ons te ondiep.

• 

Een wandeling tussen het groen, bleekgroen, donkergroen zelfs schijtgroen …..rust en nog eens rust …we worden er moe van. Zwanenfamilie, meerkoeten, futen en cetti’s zanger, moet je maar even opzoeken.

• 

We blijven hier liggen tot morgen en genieten van de stilte, van ons aperitief en leven mee met al de mensen die nu bij ons zouden willen zitten!!!! Allé het is maar één uur en drie kwartier rijden!!!!

• 

• 

• 

• 

• 

Vandaag na 6 maanden hebben we opnieuw de trossen losgegooid!

Weliswaar worden het maar kleine rondjes maar we zijn tevreden.

Opnieuw de geur van water kunnen opsnuiven, het rustig kabbelen, pleziervaarten die je groeten, de reiger en aalscholver die argwanend loeren vanop de wal.

De wuivende helmgrassen, het koolzaad, de statige populieren, wilgen ze zijn er allemaal.

Dinsdag 7 juli 2020 Woudrichem.

Coronamaatregelen stoppen hier meestal bij de ingang van restaurant of café met een bord dat we afstand moeten houden en verplicht gebruik van ontsmettingsoven.

Dus we kunnen varen!!

Deze morgen vertrokken over de Maas richting Woudrichem, het is altijd opnieuw wennen die eerste keer, touwen leggen, fenders hangen, de Wilhelmina sluis passeren, 4 uur varen.

We zijn helemaal alleen in de haven.  We kunnen het mooiste plekje kiezen, helemaal achterin.

Eindelijk, ik omarm mijn elektrische fiets.  Gedurende de lockdown alle wegen in een omtrek van 30 km opgezocht, nu de knooppunten van Brabant en Gelderland.

Een frisse wind houdt ons gezelschap maar altijd starten tegen wind en terugkeren met de wind mee anders is het plezier er vanaf.

Werkendam, Uppel, alles passeert de revue.

We zien een pippowagen voor de koeien, molens, statige herenhuizen, prachtige verbouwde schuren en ook een  roze en blauw caravantje.

30 km voor vandaag zal genoeg zijn.

Alle redenen om te aperitieven zijn goed, dus een goed glas en een stukje kaas meer moet dat niet zijn.

Coronatijd

Viaenen – Gorinchem

We moeten nog water vullen, zeker 400 l, we doen dat dan maar gedurende het ontbijt.

Volgeladen en goedgezind naar de eerste brug.

We hebben twee uur wachttijd aan de spoorbrug in Arkel, blijkbaar defect met beperkte openingen tot gevolg.

Er hele zwerm bootjes ligt te dobberen voor de brug, een ongeduldige schipper wil almaar voorbij, een ambetante N……..

Vanuit de Merwedesluis reserveren we een plaatsje in de haven in Gorinchem prima.

We zijn hier begonnen het was onze eerste haven een maand geleden en nu zijn we hier terug.

Morgen varen we naar Heusden.

Nog een meegevertje dit kwamen we deze morgen tegen.

Waar de venten zijn weet ik niet?

We nemen ons bezoek mee naar het fort

Vuren, altijd interessant! Bij het wachten op de schipper worden we gespot door een meneer die roept, ‘niet springen”niet springen’ blijkbaar heeft hij een meneer moeten uit het water halen die het niet goed meer zag zitten, maar wij gelukkig wel! Een hele vertelling op 10 minuten tijd, van 40 jaar buschauffeur met een sociale functie tot het pensioenfeest toe. We weten dat nu ook weer!

We sluiten onze dag af met een minigril.

Ons zicht vanop het achterdek.

Nog 2 dagen varen!

Het Amsterdam Rijnkanaal is met zijn 100.000 schepen per jaar het drukst bevaren kanaal ter wereld. Nog een weetje dat de schipper gisteren gelezen heeft.

We vertrekken in de gietende regen, het kanaal is juist breed genoeg om te draaien. Tricky, 35 cm over !

We varen een stukje dezelfde weg als gisteren de bomen hangen opnieuw op het dek.

De koninginnesluis was gisteren gestremd nu is ze hersteld en we mogen langszij bij een binnenvaarders.

Het ponton in Viaenen ligt bijna vol, samen met een flet claimen we de laatste plaatsjes, wat trekken en wringen, we zitten ertussen.

Blijkbaar is de automaat voor het liggeld te betalen defect, al heel lang zegt de buurman en alles is gratis ook de elektriciteit, daarom ligt het dus zo vol!

De honden worden uitgelaten, iedere boot heeft wel zijn hond, hondje of honden mee!

We hebben het opgezocht één hond per 7 nederlanders en één poes, heel wat, dat opzoekingswerk is een beetje tijdpassering, wat doet een mens zoal als we moeten varen.

Samen met het bezoek wagen we ons aan een wandeling naar het centrum, we blijven droog!

De rest is voor morgen!

Utrecht – Maarssen

We varen een stukje terug om praktische redenen.

Ons bezoek is vertrokken en de dagelijkse sleur slaat toe, wassen, poetsen, het is niet anders of in een gewoon huishouden.

Van de Vecht naar het Amsterdam Rijnkanaal alias klutskanaal, van de een naar de andere kant tussen de beroepsvaart, plezant? Hm, hm! Laat ons zeggen het is de autostrade naar ons volgende doel, de Oude IJsel.

Juist breed genoeg de takken hangen op het dek.

We leggen aan in IJzelstein met het kleinste restaurant van Nederland.

Geen water, geen elektriciteit enkel een kade maar dat zal wel lukken tot morgen,

dan gaan we naar Viaenen daar is er water(drinkwater).

Een stadje zoals er onnoembaar veel zijn met een historische kern en errond een wal, nieuwe woonkernen en water, water.

De omgeving is er één van ingedijkte polders met melkveebedrijven en schapenboerderijen.

De koeien kennen zelf hun weg naar de stal tegen melktijd.

Verder is het stil, de Nederlander zegt komkommertijd, ze zitten allemaal in Spanje, Kreta en Turkije in de zon.

En wij, wij zorgen dat we terug aan de boot zijn want er is regen voorspelt rond 17 uur en het klopt en de voorspellingen zijn niet goed voor onze laatste week, het is weeral voorbij die mooie zomer.

Het groene Hart, mooi op zijn manier!

Utrecht

Goede morgen! Nog altijd zon, al is het een waterzonnetje.

We gaan opnieuw van de spiegelplas naar de vecht. Het wordt eentonig die statige buitens, met of zonder theehuisje, wij noemen dat een gloriette! Ik zou zeggen zoek het eens op!

Zitjes met zicht op het water.

We komen in het nauwe kanaal richting Utrechtstad is me dat even een chaos juist voor de sluis, de bruggen hebben niet op elkaar gewacht en alles is in één keer op het kanaal gekomen! De huurboten van ‘le boat’ versperren alles, de sluiswachter roept dat ze moeten doorvaren, maar die mensen hebben totaal geen vaarervaring amaai mijne frak, het wordt duw- en trekplezier met fenders(stootwilgen) en heel wat goede raad! We komen er wel!

Onze batterijen zijn bijna leeg dus dringend wat elektriciteit opladen. We versperren heel het kanaal hierdoor maar het mocht van de sluiswachter, de toeristenboten kunnen met een speling van 45 cm passeren.

Het bijbootje moet zelfs langszij, als de havenmeester vraagt hoelang is uw boot dan is het steevast 15 m, de rest zal de schipper er wel bijduwen.

Batterijen opgeladen en aan de kaaimuur. De havenmeester vraagt als we ons nog eens willen verleggen er komen nog twee ‘Le Boats’ hij betrouwt het niet als ze er tussen moeten aanleggen, dus hup nog eens touwen los.

Een wandelingetje in stad Utrecht tussen de regenbuien door het is een universiteitsstad, het is juist opendeurdag voor alle hogescholen en Universiteit, Jeugd met massa’s zijn ze aanwezig op fietsen, boten, scooters!

Dit hebben we nog niet gezien een terras-kussenverwarmer!

Een fikse regenbui stuurt ons terug naar de boot, we ronden af met een barbecue.

De jeugd brengt ons nog heel wat nieuwe uitdrukkingen aan! Rijke fantasie hebben ze wel.

We zijn weer helemaal bij!!! Keigoed!

Nederhorst aan de berg – Breukelen

Gelukkig de wind is gevallen of toch fel verminderd.

We vertrekken rond 9u30 naar de sluis. Fervente vissers varen mee met ons en zelfs in de sluis wordt de hengel nog uitgeworpen maar geen vangst.

Het is sloepjestijd, de bruggen worden voortdurend gedraaid. Sloepjes kunnen onderdoor wij niet! Te hoog, te breed.

De buitenplaatsen met bijhorend theehuisjes volgen elkaar in groot tempo op, we kunnen niet vlug genoeg van links naar rechts kijken. Statig, majestueus, arme Nederlanders, nee hoor!!!!

Klein wonen, ja op sommige plaatsen, maar zeker niet hier.

We leggen aan in Breukelen langs de kant. Het liggeld en de elektriciteit wordt geregeld via een app ‘Aan en Uit’, wat er toch allemaal kan tegenwoordig. Registreren en betalen met de GSM.

We krijgen bezoek van een sloepje dat graag langszij zou liggen, we krijgen een fles champagne in ruil.

Een partybootje van het betere soort, de champagne en de sjotjes waren rijkelijk aanwezig, de schipper vroeg al direct een slaapplaats voor 2 en een kreeftenmenu, heb toegezegd.

Een wandeling door het stadje brengt ons bij het park waar een groepje een gratis optreden heeft, veel blabla maar voor de rest zozo.

Het geplande bezoek aan het slot gaat niet door, niet vrij te bezoeken.

De jeugd gaat dan maar met de schipper op het bijbootje naar het sluisje van gisteren, de rest fietst naar daar. Moeten ze toch ook eens gezien hebben.

De stoelen staan langszij voor de beste stuurlui.

Franse chanson en oer-Hollandse liedjes worden er door elkaar gedraaid. De havenmeester heeft hier ook een sociale functie een babbeltje slaan met de mensen een biertje drinken, over het weer spreken, kleine en grote schepen, alles gaat er over de tong.

alles komt toch goed meid! Zelfs als je niks doet komt het goed. Wat een zalige mensen!

Nederhorst op den Berg.

Felle wind maakt ons wakker, 5 à 6 Beaufort, we waaien bijna van de boot.

Onze geplande fietstocht valt ei zo na in het water.

Na algemeen overleg besluiten we toch ermee door te gaan, een route van buitenplaatsen, polders, drooggelegde veengronden, forten, bruggetjes, sluizen.

50 km heeft de route aan, we starten vol goede moed!

De picknick en drank is mee.

We stoppen aan het sluisje voor de Loosdrechtse plassen, we komen ergens in een bizarre wereld van curiosa en tweedehands terecht, of zoals ze het zo mooi zeggen ‘herintredende artikelen’ hoe komen ze er op, of nog beter tweedehands kledij wordt ‘kledij met geschiedenis’.

De dame in kwestie heeft een goed doel opgericht voor eenzame jongeren genaamd “Ophelia” we moeten het toegeven ze heeft duidelijk het licht gezien! En gaat er zeker 200 procent voor.

Het aloude klompje om het sluisgeld te betalen hangt aan de kant.

Een huurboot vol met mannen, verkleed als travestie met regenboogvlag trekt naar de plassen!

Drooggelegde polders van veengronden met eindeloos lange fietspaden, de bodem is hierdoor op 100 jaar reeds 2m30 gezakt!

Af en toe komen we in serieuze rukwinden terecht, straks waaien we van onze fiets!

De surfers kunnen hun hart ophalen er zijn zelfs schuimkoppen op de plas!

Bij het schrijven van de blog is het 7 Beaufort, het bootje voor ons zwalpt!