Categorie: Uncategorized

Maandag 13 juni 2015 Ieper – Fintele

 

Miezerige maandag, de havenmeester en zijn madame wuiven ons uit, bij leven en welzijn hopelijk tot nog een keer. We moeten dezelfde weg terug, het kan niet anders!

We worden versast door een lieftallige dame, er zijn twee boten in opvaart, Nederlanders, gelukkelijk dat zij hier varen, veel Belgen komen wij niet tegen, maar ja het is dan ook maandag en slecht weer.

Juist voor de Drie Grachtenbrug krijgen we nog een tegenligger en na overleg met de marifoon wacht hij zodat we elkaar kunnen kruisen waar het breed genoeg is, het is opnieuw een Nederlander.

We gaan de IJzer op richting Fintele.  We varen hoog, de koeien staan verwonderd te kijken naar ons, waarschijnlijk zien ze niet iedere dag een Super van Craft.

We leggen ons aan bij de Hooipiete, bij het achterste gedeelte mag je 72 uur blijven liggen het voorste gedeelte is wachtplaats voor de sluis, de wind raast dus leggen we twee extra touwen.

Het bezoekerscentrum van koekjes De Strooper is hier slechts zes kilometer vandaan in Lo-Reninge.  Dus nu eens geen oorlog maar lekker zoet.  

Lo-Reninge is een lieflijk polderdorpje met zelfs nog een toegangspoort, heel mooie kerk en overal beelden en kunstwerken, het dorp doet heel goede pogingen om zowel gastronomisch als cultureel dat ietsje meer te hebben. Opnieuw overal van die gezellige cafeetjes met heel wat speciale bieren op het vat.  Wij bezoeken Destrooper, via een wandelroute doorheen de geschiedenis van De Strooper en zicht op de productiehal komen we bij de innovatiebakkerij, hier worden nieuwe koekjes en gerechten werkelijk uitgevonden door de meesterkok.

Wij proeven het laatste nieuw product, koekjes met stukjes framboos, gember of appel. 

 

Via een landelijke weg rijden we terug naar de boot, café ‘Bij de witten’ met ‘k weet niet hoeveel streekbieren ( denk 100) is helaas gesloten.  We aperitieven dus maar op de boot.

De wind raast nog meer, we krijgen zelfs golven op de IJzer!

 

Onze laatste dag Ieper.

Vandaag toeren we naar Zonnebeke, we bezoeken het Passendale Museum.  Intensief en met enorm veel documentatie.

Het kasteel en bijhorend park is één van de negen overgebleven kastelen in Ieper.

we komen voorbij het Memorial van de slag van de frezenberg, de naam waarschijnlijk te danken aan het tijdstip van de slag en de locatie, 17 mei en een heuvel achter Polygon wood.

het weer valt iets tegen vandaag, felle wind en amper 19 graden.

In de terugrit bezoeken we nog Saint George’s Memorial Churchill, of het Engelse Kerkje.

het is bedoeld als aandenken aan de gesneuvelden en ook verzamelplaats van de bezoekende familieleden.

Elk item in de kerk, alle gedenkplaten aan de muren en op de stoelen, de vensters, de vlaggen en het meubilair zijn er allemaal ter herinnering aan degenen die hun leven hebben gegeven voor vrede.

Het wordt een dag met vrienden, we varen efkens tot Boezinge Sas, genieten van het mooie weer en het idyllische plekje.

Een aperitiefje en lekkere mosselen op de markt van Ieper.

Vrijdag 10 juli 2015 Ieper Wij zijn terug van weggeweest, de zon schijnt en de boot is prima! Wat biedt ons deze namiddag, een bezoek aan Flanders Field museum en een Tour op de vesten.

In Flanders Field is opnieuw alles uit de kast gehaald om een educatief, sfeervol circuit aan te leggen.

We doorlopen de verschillende verdiepingen met aansluitend een tijdelijke tentoonstelling over de verdwenen kastelen en landhuizen in de Westhoek.

Het waren er ongeveer 50 allemaal voor de oorlog, de meeste zijn vernietigd en niet heropgebouwd na de oorlog of ze kregen een andere bestemming, moet het westen rijk geweest zijn! De textielbaronnen woonden toen achter de ijzer!  nu zitten ze aan de Leie. We zoeken de buitenlucht op en fietsen op de vesten. We komen de ijskelder tegen en de verschillende torens en nog 2 bewaarde artilleriegeschutten. Bij de Menenpoort bekijken we de neergelegde bloemen van de dertigduizendste Last Post. Je kan niet helemaal rond, maar het is toch aangenaam fietsen. 

Het is genoeg voor vandaag, nog even onze boodschappen doen en dan een beetje chillen op de achterbank!

 

 

 

Verplichtingen roepen ons terug naar het thuisfront (van waar komen toch deze uitdrukkingen), de ultieme 30000 ste ‘ Last Post ‘ bekijken we op groot scherm bij de plaatselijke brandweer.

 

 

 

 

 

 

Morgen gaan we terug naar ons zomerverblijf, de volgende aanlegplaatsen zijn: Fintele, Veurne, Duinkerke en dan naar de Somme. Bezoek is welkom!

 Maandag 6 juli 2015 Boezinge Sas – Ieper

 

We worden versast en varen heel voorzichtig stapvoets ( 5 km per uur) richting Ieper.  Af en toe moet de mast naar beneden voor laaghangende takken.

Rond de middag liggen we aan in de haven van Ieper, een klein beetje een teleurstelling.  Er zijn wel nieuwe pontons maar de ene zijde van het kanaal is allemaal industrie.

Maar we liggen slechts op een kleine km van het centrum.

We starten onze tocht met de ‘ kanaaldijk John McCray ‘ en het ‘Essex farm Cemetery ‘ op slechts een paar honderd meter van de haven.

John McCray schreef het gedicht ‘In Flanders Fields’ dat wereldberoemd werd.

 

Er was hier eveneens een hospital ingericht in de commandobunker, na de oorlog zijn deze zelfs deels gebruikt als noodwoning.  

Onze route loopt vandaag via het nooit voltooide kanaal Ieper – Menen die verbinding zou geven met de leie, helaas door instabiliteit van de ondergrond stortte dit kanaal nog voor de volledige afwerking deels in en sleurde de St. elooisbrug, het kroonjuweel van het kanaal met zich mee.

 

 

De verschillende locks zijn nog deels aanwezig, ondertussen is dit een volledig natuurdomein geworden.

 

We komen voorbij het Bedford Farm cimetery, de fundamenten van het landhuis Roosendaal of Bedford House zoals de Engelsen het noemden zijn nog aanwezig.

Het soldatenkerkhof is hierrond opgebouwd.

 

Hill 60 ligt eveneens op onze route, een volledig intact gebleven domein met kraters, bunkers gelegen langs de spoorlijn.

Rampaerts Lille ligt aan de kant van de weg, het is waarschijnlijk vandaag al het achtste of negende kerkhof dat we tegenkomen.

Onze teller wijst ondertussen 25 km, het is genoeg we gaan opnieuw richting Ieper.

Het laatste Cemetery dat we opzoeken is prachtig gelegen aan de Rijselpoort, met zicht op het vestingwater, zou dit zo bedoeld zijn?

Genoeg oorlogsgeweld voor vandaag, we zoeken een plaatsje op de markt waar de Engelstalige en Canadese toeristen en studenten van de High School met coolbags al de terrasjes bezetten.

 

 

We plannen onze avond zo in dat we the Last post aan de Menenpoort kunnen bijwonen.

Het is drummen rond de Menenpoort, helaas op de eerste rijen geraken we niet meer.

Het wordt een serene plechtigheid met één soldaat die het middelpunt van de plechtigheid is.

Morgen gaan we naar Poperinge.

 

Dinsdag 7 juli 2015 Ieper

 

We fietsen richting Palingbeek pal tegen de wind in richting Poperinge.

Tussen de wortelen en courgettevelden en niet vergeten de erwtenvelden komen we aan de rand van Poperinge.  Het centrum is volzet met de kermis, stadhuis, kerk alles zit verscholen achter autoboxer, schietkraam, eendjes vissen, grijpkraan, oliebollen en wafels!

 

We gaan op zoek naar het Talbot House, de ingang ligt in de zijstraat, het bezoekerscentrum is volledig vernieuwd, via grote pancartes met een collage van verschillende foto’s en tekst kom je te weten hoe de opvang was van de soldaten die van het front kwamen.

Een film toont hoe het entertainment van komieken en zangers toen de mensen aan het lachen bracht.

De huisdieren, een kat, twee parkieten en tamme ekster zorgden dat de soldaten een thuisgevoel  kregen.

Je kon er lezen, kaart spelen, muziek maken, in de tuin zitten, boodschappen achterlaten op het friendshipboard.

Het herenhuis is volledig intact gebleven met zelfs nog de kapel op de derde verdieping.

 

 

De ontvangst gebeurt door Engelse vrijwilligers die zelf gebakken koekjes en thee aanbieden aan de bezoekers, je krijgt een instant Engels gevoel.

Na een week van oorlogsgruwel is dit een ware verpozing en het moet ook zo aangevoeld zijn door de soldaten.

De terugweg is gelukkelijk met de wind mee.

 

Zaterdag 4 juli 2015 Tervatebrug

 

We hebben een afspraak met enkele vrienden bij de Tervatebrug waar de Duitsers voor het eerst de IJzer overstaken nog voor de onderwaterzetting.

Het lieflijke cafétje langs de waterkant ‘ Het Zoetebekje’ biedt een assortiment aan zelfgemaakte zoetigheden aan, Florence verwent er haar gasten met haar bak- en kookkunst. Ben je in de buurt stap dan eens binnen, je zal versteld staan.

We genieten van de streekproducten en de zelfgemaakte peperkoek, morgen varen we werder.

 

Zondag 5 juli 2015 Tervatebrug – Sas van Boezinge 

 

De slagbomen van de brug weigeren naar beneden te gaan, waterwegen en zeekanaal rijdt af en aan, maar het duurt tot 12 uur voordat de boten kunnen doorvaren.

In Diksmuide krijgen we een stortbui op ons dak, het is onmiddellijk heel wat frisser.

 

Aan de knokkebrug die nog manueel bediend wordt t’is te zeggen ter plaatse op de knoppen drukken, gaan we linksaf richting Ieper, de IJzer Ieper vaart.

Bij Boezingesas krijgen we de raad van na het sas aan te leggen, de tweede sluis ligt momenteel in panne. 

We leggen ons aan de wachtsteiger, het is een idyllische plaatje, zitten we ergens in Frankrijk?

 

Tussen de buien door fietsen we naar het monument van de gebroeders van Raemdonck en de Yorkshire trench and dug-out, laatste ligt midden in een industriepark, de site werd afgebakend en bewaard.  Een dug-out zit 10 m diep en bevatten verschillende compartimenten hele regimenten konden er schuilen.

We fietsen nog naar Boezingedorp, we vinden er de Sas bierbrouwerij en enkele mooie herenhuizen we nemen de terugweg naar de boot langs het kanaal.

 

Vrijdag 3 juli Diksmuide

 

We hebben Diksmuide nu toch al van alle kanten bekeken, vandaag fietsen we naar oud stuivekenskapelle, de viconiakleiputten, de Viconiahoeve die nu een sterrenhotel is, Keiem, Vladslo.

Opnieuw zijn het bijna allemaal uitsluitend fiets- en voetpaden, zalig!

Bij het mariakapelletje in Oud Stuivekerke staat de uitkijk, ieder regiment die deelgenomen heeft aan 14-18 is hier herdacht met een gedenksteen, alle regimenten en bataljons.

Een ongeschonden demarcatiepaal die de tekst draagt ‘hier werd de overweldiger tot staan gebracht’ vinden we hier terug. 

Verder langs Vlaamse wegen komen we bij het militair kerkhof van Keiem, 655 Belgische soldaten liggen hier begraven, waarvan de meeste terug onbekend.

Van hieruit gaat het naar Vladslo naar het Soldaten Friedhof met het treurende ouderpaar gemaakt door  Käthe Kollwitz,  kunstenares, voor haar zoon Peter Kollwitz -oorlogsvrijwilliger – die hier begraven ligt.

In totaal liggen er hier 25645 Duitse soldaten! Aangrijpend, de meeste gesneuvelden zijn tussen de twintig en dertig jaar oud.

Baancafé de Wikkelaar verschaft ons een lekker fris biertje en een versnapering.

We zien de IJzertoren nu in westelijke richting, we hebben de vier windstreken gehad, morgen varen we naar onze afspraak!

De motor van het bijbootje is opnieuw vaarklaar, dus doen we in valavond de reien van Diksmuide de foto’s spreken voor zich, je waant je in één of andere toeristische historische stad,  petje af voor Diksmuide.

Donderdag 2 juli 2015 Nieuwpoort – Diksmuide

Even voor 10 uur vertrekken we opnieuw richting Diksmuide,  we kennen ondertussen alle bruggen en bochten. Onderweg komen we nog een oude pick-up en strokar tegen, wie kent dat nog, ik zit precies terug in mijn kindertijd.

Bij de Tervatebrug zijn we met 3 boten, het wordt druk, via de marifoon horen we achteraf dat de brug niet opnieuw wil dichtgaan, oei stress voor waterwegen en Zeekanaal.  Dus is het schutten in Nieuwpoort of eerst de brug herstellen.  Het wordt het laatste en de boten dienen te wachten in de sluis.

Bij aankomst in Diksmuide krijgen we hetzelfde plekje als zondag, mooi, op de kop van de steiger.  De lucht ziet zwart en inderdaad we krijgen een serieus onweer op ons dak, de nieuwe kap doet het goed!

Bij de eerste opklaring gaan de fietsen van boord en we trappen langs de knooppunten (zonder GPS want ik krijg hem niet aan de klap) dus met de GSP kaart!  

Langs kreken en afwateringsgrachten, de zijkanten vol met riet, hier en daar horen we een Karekiet, de fuut en taling houden ons gezelschap.

Kleine lieflijke Polderdorpen, Eggewaartskapelle, Oudekapelle, Nieuwkapelle, St jacobscapelle de pelgrim staat hier klaar om te vertrekken, Zoutenaaie (doorgereden en niet opgemerkt, 3 huizen en 17 inwoners) Alveringem, Polinkhove op het einde van de rit zegt onze teller 32 km.

De verbrande petroleumtanks, monumenten, demarcatiepalen, het staat hier gewoon bomvol, speling van het woord!

Bij de Molenwal in Alveringem houden we halt, toch even de vliegen doorspoelen!

We staan versteld van deze regio, aangenaam en rustig fietsen, heel wat kerkwegels zijn met grint verhard, je komt waar je anders nooit komt.  We naderen nu de IJzertoren van de andere kant.  Het is een leidraad in het landschap.

We stellen onze fiets op de kade, de geplande barbecue valt in duigen (teveel werk om te kuisen) we bakken onze kippenbillen in de pan met nieuwe aardappelen dat we onderweg gekocht hebben, 2,5 € voor 10 kg.

Dinsdag 30 juni Nieuwpoort 

 

Via het nieuwe fietspad rijden we naar het Albert I monument en het bijhorende centra Westfront.

We moeten het toegeven, er zijn kosten noch moeite gespaard voor de herdenking van 14 – 18.

Hier primeert de onderwaterzetting van de polders, via beeld en filmmateriaal is dit prima weergegeven

We vervolgen onze weg langs het kanaal Nieuwpoort – Duinkerke.  

 

 

 

 

Wulpen is een lieflijke West-Vlaamse poldergemeente.  Een hoekrestaurant, dorpscafé waar de fietsers een pintje drinken en het zijn er veel vandaag, blijkbaar zoekt iedereen de koelte van de kust, een mooi gerenoveerd marktplein enen brug die je zelf moet bedienen.

 

 

We nemen de oude spoorbedding tussen Diksmuide en Nieuwpoort, komen voorbij Ramskapelle waar de resten van de stationsbunker origineel bewaard zijn.

 

 

Het Belgische militair kerkhof met 632 militairen waarvan de meeste onbekend, begraven liggen.

 

Voor de rest geven we forfait, te warm! En het begin van een zomergriep?

 

 

 

 

Woensdag 1 juli Nieuwpoort 

 

34°C veel te warm om iets te doen, niet bewegen en gewoon zweten en trachten het vocht op pijl te houden, dat is de doelstelling.

 

We genieten nu van de avondzon, morgen Diksmuide.