Gorkum – Dordrecht
Zon, hoera, de schippers worden hierdoor precies bezige bijen, de door nachtelijke bedauwde en geweekte schepen worden gepoetst, aanstekelijk gedoe, mijn schipper is in zijn ochtendjas aan het poetsen!
Heb daar toch geen last van, niet van het poetsen en niet van de ochtendjas!
Ontbijt op het achterdek, koffie en rozijnenbolletjes! Alles opruimen en klaarmaken voor vertrek.
De gps van het vaarprogramma weigert er wordt dus overgegaan naar de aloude GWK, ra ra wie dat verstaat.
Scheepswerf Damen, één van de grootste in Nederland.
We zitten op groot water, werkelijk groot water, containerschepen 4 hoog. Drie, vier boten naast elkaar, pleziervaart, binnenschip, duwbakken en daartussen laveert de waterpolitie.
Maria gaat ons voorbij een bootje viermaal kleiner dan wij maar maakt golven voor een oceaanreus, wij noemen dat een …bootje! De muis en de olifant, de muis maakt grote baren!!!
Een bunkerboot waar men diesel en benzine kan tanken en een watershop een geliefkoosde plaats voor alle watergekken.
Voorbij Papendrecht moeten we nu ‘de oude Maas’ over, nog altijd hetzelfde water met een andere naam. We willen de haven in de stad binnen, oei we zijn voor de verkeerde brug, de verkeerstoren roept waar we naartoe zijn, de brug staat al open voor ons. Ons geexcuseerd en een brug verder gaan liggen.
Er is plaats zat zegt de havenmeester dus kiezen we een plaatsje in de schaduw onder de bomen, de grote kerk is nabij we hebben geen uurwerk nodig, we horen het wel.
Eén nacht of twee dat weten we nog niet, wie weet wat brengt de morgen.
De schipper probeert zijn programma opnieuw tot leven te krijgen, afwachten is de boodschap, het lukt niet altijd met ctrl+ alt +del. Gelukkig is er de helpdesk, een fluitje van een cent en alles werkt opnieuw.
Straks een beetje fietsen en misschien gaan we wel naar Augustus, een oase van groen en rust in de stad, een oude watertoren en pompgebouw omgevormd tot restaurant, hotel en marktplaats met binnen de muren prachtig aangelegde tuinen en kassen.
We fietsen rond de rand van Dordrecht, een bruisende stad met heel veel industrie, met goed aangelegde fietspaden naast de snel- en spoorweg, 
elektrische bussen worden aan de haltes opgeladen, de veerdiensten verbinden de drie Drechtsteden.
In de binnenstad van Dordrecht staan heel wat naar voor hellende huizen en dat niet zo maar, het noemt ‘Bouwen op de vlucht’
Huizen bouwen die opzettelijk naar voren ‘leunen’, heet: bouwen op de vlucht. In de zeventiende en achttiende eeuw was bouwen op de vlucht heel gewoon. Er is niet één bijzondere reden voor te noemen, want er doen verschillende verhalen de ronde over de oorzaak van deze bouwstijl. Het kan zijn dat het was om inregenen te voorkomen. In de middeleeuwen werden veel huizen gebouwd met een houten constructie. De eerste verdieping lieten ze expres naar voren hellen om inregenen te voorkomen. Alsmaar regenwater op die houten balken is niet zo fijn natuurlijk.
Hijsen maar!
Maar het kan ook zijn dat het gemakkelijker was om spullen naar boven te hijsen. Veel oude panden hebben een hijsbalk aan de buitenkant zitten. Als de bovenkant van het huis wat naar voren helt, bonk je niet zo snel tegen de muur aan als je iets omhoog hijst. Achtergevels staan nooit op de vlucht, die werden altijd kaarsrecht gebouwd.
Eigenaardige denkwijze!!!
Op de terugweg nog enkele boodschappen en een snelle hap op de kade.
We zetten onze route uit voor de voor de volgende dagen.
Containerschepen zijn sneller dan wij en roetsen ons voorbij, met de nodige golven achteraan, wiebel de wiebel.
Varen in Europa 