Varen in Europa

We vagen het meeste stof weg van de boot straks krijgen we bezoek, moet toch een beetje proper zijn. We varen naar Doethingem, 4 bruggen die moeten gedraaid worden, geen probleem de sluiswachter volgt ons.

We krijgen een fikse bui op ons dak, Amaai water krijgen we.

We leggen aan in het haventje, we kunnen onze bijdrage pas kwijt na 17 uur. Er zijn nieuwe sanitaire voorzieningen en clubhuis, allemaal gebouwd door de vrijwilligers van de club, je hebt nog idealisten.

Het stadje valt een beetje tegen de originele Hollandse ziel is een beetje verloren gegaan tussen de winkelketens.

Het tapasrestaurant is prima, zoveel je wilt mag je eten, maar laat je iets staan dan moet je 2,5 € boete betalen!

De regen heeft verkoeling gebracht voor de eerste maal kunnen we opnieuw ons donsdeken gebruiken.

Eindelijk, het heeft geregend, vannacht 2u30.

De regen bracht de wind en verkoeling mee, best want vandaag fietsen we naar het Kröller-Müller museum, volgens de fietskaart ongeveer 36 km dat maakt 72 km heen en terug.

Dit waakt over de IJsel, prachtig beeld.

Niet te geloven dwars door de Veluwe, bossen en heide wisselen elkaar af, doorkruist van fietspaden.

Bij de ingang van het park ‘de Hoge Veluwe kopen we ons Ticket voor park en museum. Vanaf de ingang is het nog 9 km tot het museum, je kan gratis gebruik maken van de witte fietsen. In het park zijn edelherten, wilde zwijnen, moeflons te vinden. Wij hebben er wel geen gezien nog altijd te warm denk ik.

Het museum is een paradijs voor kunstliefhebbers, ik ging voor Van Gogh, maar heb evengoed genoten van Permeke , Georges Minne, Ensor, Mondriaan, Gauguin, Monet, Pablo Picasso, zelfs van Jan Fabre. De gasttentoonstelling Odillon Redon kon mij niet zozeer bekoren.

We nemen een andere route terug, deze is nog mooier dan de heenroute.

We rijden door bos en heide tot 2 km voor Doesburg.

Zou ik zeggen aan ieder, bezoek de Veluwe, huur een fiets, geniet van het park, combineer met een culinair etentje en je hebt het volmaakte weekend, geest, lijf en genot worden voldaan.

Ons culinair genot voor vanavond zoeken wij in Albert Heyn. Alles mee met de fiets, het is soms een beetje puzzelen.

Het is rustig in de haven! Zijn we alleen?

De sluis ligt te wachten tot morgenmiddag dan pas moet ze opnieuw werken.

Wij varen morgen naar Doethingem.

Heet, heter, heetst, en dan hebben we vandaag.

We varen en zoeken de wind, de schaduwkant van de ene zijde van de boot naar de andere.

Het midden van de IJsel, ieder kiest het midden anders is niet meer mogelijk.

Normaal staat het water tot aan het gras!

We hebben een ligplaats gereserveerd voor 3 nachten in Doesburg een hanzestad blijkbaar liggen er vijf hanzesteden op de IJsel.

We moeten nog afwachten als we verder kunnen!

Het water zakt 7 cm per 24 uur dus ons rondje naar boven toe is geannuleerd.

Misschien tot Zutphen en dan terug sowieso moeten we terugkeren via Nijmegen en de Maas.

Altijd een beetje avontuur met (trein) en boot.

Onmiddellijk na de sluis leggen we aan in de jachthaven ‘de oude IJsel’ , de vaargeul naar de sluis heeft nog water genoeg de rest is droog.

Jammer maar de schipper dacht dat deze haven op een ander kanaal lag, zeker een beetje last van de warmte, maar beter zo, we liggen nu tenminste in de schaduw.

De havenmeester en zijn assistent helpen bij het aanleggen, juist gepast ons plaatsje deels onder de bomen, goed.

Het bijbootje die er ligt zit geklemd maar we moeten ons daaromtrent geen zorgen maken blijkbaar.

We schermen alles af voor de zon we zijn precies veranderd in een lappendeken, zal maar geen foto daarvan plaatsen. We plaatsen onze airco het laatste nieuwe toestel.

b

goed hé, de schipper zegt dat zo warm is dat de mussen van de dakgoot vallen.

We halen toch nog onze fiets van boord, 36 graden en dan nog fietsen (wie is er nu zo gek) naar het centrum met monumentale patricierswoningen met prachtige voordeuren (wij hebben er zo geen) het is niet ver en het VVV kantoor is nog open.

We moeten blijkbaar de 10 highlights van Doesburg zien, (5 zal ook al goed zijn) we trekken wel naar het mosterdmuseum, interessant, wisten jullie dat de mosterdzaadjes van Canada komen, ook die van mosterd Tierentyn van bij ons. Buit een mooi potje gevuld met mosterd en vlierbessenazijn.

We laven ons in zover dat het mogelijk is. Terrasjes onder de bomen met een prachtige plataan

Eten we thuis of op de boot, weet je, we sluiten een compromis, we gaan naar de keurslager, er is daar airco, kopen ons goesting, eten we het niet op dan gaat het in de diepvries. Zien we het zitten dan rijden we nog terug, wie weet de rest volgt morgen.

Warm, warmer, warmst !

De natuur kreunt, we zien het water verdampen, de woonboten liggen op de grond, als ze pech hebben moeten ze nu klauteren in hun living.

De sluizen in Tiel zijn gesloten, het zeewater rukt reeds zover op. De oevers zijn echte zandstranden geworden.

Momenteel wordt er zoet water gepompt naar de Beneden-Rijn en de IJsel.

Als verkoeling gaan we fietsen, de Liberationroute, een 50 km, deels bos, deels heide.

We starten bij de brug die op 4 september 1944 de hoofdrol gespeeld heeft in de aanval ‘Market place’ van de Engelse troepen om Arnhem te ontzetten, helaas is deze totaal mislukt, met aan beide zijden een groot aantal slachtoffers. De film ‘A bridge too far’ is hierop gebaseerd.

Via Elden, Driel waar we het pontje nemen voor één euro per fietser naar Oosterbeek verder via Renkum, Wageningen, Wolfheze bijna voortdurend in de bossen. Zelfs door de wijngaarden.

Fietswegen zoals snelwegen! Een waar plezier om hier te fietsen.

Onze teller zegt 52,6 km, genoeg voor vandaag.

Morgen verder naar Zutphen, volgens de voorspelling morgen nog warmer, dus verkoeling zoeken op het water.

De Turk heeft gegrilde zeebaars misschien laten we ons toch verleiden, wie weet de keuken is open tot 22 uur.

Bewolkt maar toch nog altijd 27 graden.

Na ongeveer een viertal km krijgen we De Amerongen keer- en stuwsluis, de ene is dicht en de andere open, het water wordt gespaard.

Een gierpontje kruist onze weg, de heuvelrug van Nederland ligt aan de horizon, jawel Nederland is niet zo plat als je denkt.

De koeien en zelfs het varken zoekt verkoeling in de lek.

Na ongeveer 5 vaaruren bereiken we Arnhem, nu nog een ligplaats, langs de stadskades liggen is geen optie het water is zeker 1,5 m gezakt, we zouden nooit van de boot geraken en een ladder hebben we niet bij. Dan maar het haventje aan de buitenkant, het eerste kunnen we niet in de box, te breed, het tweede oogt een beetje verloederd en wordt uitgebaat door een Turk, of Marokkaan of Iranier we weten het niet goed maar hij spreekt gebroken Nederlands. We komen wel 7 m uit de box maar de touwen houden ons stabiel.

Het plaatselijk restaurant schijnt culinair heel goed te zijn maar ik heb de achterkant gezien en zal dat aan mij laten passeren. Op weg met de fiets dan maar.

Het VVV kantoor is gesloten op zondag!!?een fietskaart kunnen we wel bemachtigen. Voor Kröller-Müller museum is het wachten tot dinsdag, de maandag is het dicht.

De andere bezoeken zijn voor morgen, een fietsroute brengt ons naar de binnenstad en een terrasje kan altijd.

We varen opnieuw, de lange hete zomer blijft aanhouden, het water brengt de nodige verkoeling.

Richting de Hollandse IJsel, de Veluwe ligt daar rechts van en dat willen we zien.

De meerkoet en de fuut zijn gedesoriënteerd reeds de tweede maal zitten ze te broeden.

De beroepsvaart ondervindt tot nu toe nog geen hinder van de droogte, de recreatievaart kan wel geen gebruik meer maken van de zijdelingse vaargeulen die zijn veranderd in stranden. De schutsluis en de prinses Marijkesluis naar Amsterdam-Rijnkanaal staan eveneens open, nog nooit meegemaakt.

We leggen aan in Wijk bij Duurstede, heel vroeger (2010) zijn wij hier ook geweest, en niet te geloven ‘moed en zelfvertrouwen’ ligt hier nog.

Ziet er ietsje beter uit dan 8 jaar geleden.

Niettegenstaande de hitte gaan we toch fietsen, de Utrechtse heuvelrug en ik kan het iedereen aanraden, mooi! En prachtige optrekjes, de Nederlanders klein behuisd – kom hier eens kijken. We eindigen op het achterdek met een glaasje rosé, wat wil je nog meer!

Deze foto’s hadden jullie nog tegoed van de Capilano Bridge.

Niets voor mij.

Ondertussen is de Camper ingeleverd, geen problemen, onze buit en houtvoorraad hebben we aan twee jonge mensen van Staden gegeven. De fiets is verkocht.

We hebben een paar uur de tijd in de luchthaven en spotten de vliegtuigen.

Voila dat is het dan.

Waar de volgende trip naartoe gaat zullen we nog zien.

Misschien wat varen in Nederland richting Zwolle. We zien wel.

Bedankt dat je deze kronkels wilde lezen.

De happy ingineers van wordpress hebben de oude site verplaatst naar deze blog, het wordt nog eventjes zoeken, maar zoals de Nederlander altijd zegt alles komt toch goed meid hèwel dit ook.
We zijn gestart met een nieuw adres en nieuwe moed.
Je mag schrijfsel verwachten over goede en slechte dagen, mooie en minder mooie verhalen maar vooral gewoon dagelijkse dingen die een mens gelukkig maken.
Zondag vertrekken we naar Canada, nee niet met de boot, zou een beetje ver zijn, maar zoals de goudzoekers met de hedendaagse huifkar ttz mobilhome, hopelijk reizen jullie mee.

Of het nu varen is of met een camper rondtrekken het blijft altijd een beetje avontuur.

Hopelijk reizen jullie mee met ons verhaal.

Eventjes overstappen van een boot naar een camper, de wijde wereld roept.
17 juni vertrekken wij naar Vancouver – Canada.
Een klein verhaaltje nu en dan mag je verwachten.
Of tenminste ik zal mijn best doen om een verhaal te maken.