Varen in Europa

Een fietstocht door het achterland van Dordrecht. Samen met ons bezoek verkennen wij het eiland en de binnenstad, de kerk met de toren die 2,25 m uit de pas staat.  Niets is hier immers recht de ondergrond van Dordrecht is zo onstabiel dat alles hier verzakt, de huizen houden elkaar recht!

Een zwempartij in de stroom houdt de mannen gelukkig!

Het is hier een sport dat de jeugd van de bruggen springt, nieuwe sport: brugspringen!

We genieten van ons restaurantbezoek in Villa Augustus , een oude watertoren gerenoveerd maar met behoud van alle authentieke waarden, een biologische tuin errond die gelikt ligt.

Bijna alle groenten worden in het restaurant gebruikt, de menu’s worden aangepast volgens de seizoenen, absoluut een must voor wie Dordrecht bezoekt.

Het miezert nog steeds, na het ontbijt gaan we een stuk terug, we zijn te hoog om onder de laatste stadsbrug te kunnen.

We varen richting de Drechtsteden via de Noord, veel is er niet te zien.  De industrie neemt toe we zijn immers maar 20 km van Rotterdam.  Een kabellegger en de waterbus liggen aan de kade.

We zien 2 ijsvogeltjes en een massa reigers, het water is dus proper.

Juist voor Dordrecht zien we de ark van Noë, hij is op weg naar Brazilië maar is nu blijkbaar hier gestrand.

In de nieuwe haven is het druk, een haven met nogal wat deining, we zouden wel vergeten dat we op een boot zitten.

We fietsen nog even door de binnenstad en doen wat boodschappen.

 

et de avond komt de hemel blauw zou het nu toch zomer worden?

 

 

 

Het regent dat het giet! Wat een rotdag!

In de sluis van Gouda worden we kletsnat, we krijgen de instructie van de sluiswachter om rechtsaf te gaan aan de kaaimuur bestemd voor schepen meer dan 12 m.

Wachten tot het droog wordt is het enige dat erop zit.

Met de fiets naar het centrum, we bezoeken het stadhuis gebouwd door een Vlaamse architect Keldermans en met Vlaamse wandtapijten uit Oudenaarde, prachtig gebouw.

De waag waar vroeger de kaasprijs werd bepaald ligt aan de overkant.

De kerk met de wereldberoemde glasramen kunnen we op zondag niet bezoeken, deze dag is voorbehouden voor de eredienst.

Op zoek naar een restaurant komen we bij de lichtfabriek een oude gerestaureerde elektriciteitscentrale prachtig.

Op de markt komen we 2 West-Vlaamse meisjes tegen die naar Amsterdam fietsen, een heen en terug vanuit Antwerpen.

 

Voor alle studenten die een Erasmus jaar gedaan hebben in het buitenland, hier ligt de oorsprong.

De havenmeester komt onze touwen losmaken en hoopt dat we nog eens langs gaan, maar liefst met vooraf een telefoontje dan heeft hij tijd om een deftige plaats te zoeken tussen de sloepen.

Varen door het eendenkroos, op een bepaald momentje komen we ook een soort duikboot tegen, waar halen ze het uit?

 

Via Bodegraven komen we in Alphen a/d Rijn.  Niets bijzonder hier, het staat ook zo vermeld in de gids.

Een industriestadje, niet zo authentiek als dat we reeds gezien hebben.

Er moet tol betaald worden bij de bruggen en de sluizen, soms 2€, soms 1,75€ de ontvangst gebeurt met het klompje.

 

We krijgen een paar onweersbuien en een felle wind.  We eten wat tapa’s in de stad en de dag zit er weeral op.   Dit is het stadhuis, modern en futuristisch, maar mooi?

 

 

We worden gewekt door de plaatselijk haan van de boerderij naast ons.  Ontbijt en we zijn weg.

Langs het piepkleine sluisje van de Woerdense Verlaat komen we op De Grecht.  Bij een boer op rust staan de koeien in de voortuin!

Als je al eens in Nederland op het platteland plots een boot in de velden zag passeren en dacht dat kan toch niet, wel het kan wel we varen ongeveer een 2 à 3 m boven het land, een supergezicht maar zo onwaarschijnlijk één dijkbreuk en de complete polder staat onder.

Overal komen we knooppunten tegen voor de sloepen.  Het noemt het ‘groene hart’ maar het is zijn naam zeker waardig.  In de polders zie je hele nesten koeien liggen, werkelijk het zijn precies nesten. Wildvogels, libellen driemaal zo groot als bij ons.

Bij de binnenkomst in Woerden kijkt de havenmeester maar bedenkelijk, waar moeten wij liggen?

Er wordt assistentie gevraagd en we krijgen een plaatsje langs de langskade, prachtig.

We fietsen naar Oudewater een achttal km verderop.  Het zijn hier grachtfeesten en proeverijen.

De schilder moet hier zelfs in het bezit zijn van een boot om zijn werk uit te voeren!

We bezoeken de heksenwaag, de schipper wordt gewogen en krijgt het certificaat dat hij voor tovenaar of heks iets te zwaar weegt.

De terugweg brengt ons langs een prachtig gebied op een bepaald moment wanen we ons zelfs in Zweden of Noorwegen.

De lucht komt grijs en de eerste druppels vallen, voor morgen ziet het er niet zo goed uit!

 

 

Donderdag 27 augustus Roermond – Hennep

 

 

Een lange vaardag, 80 km naar de Paeshaven in Hennep.   De buurman maakt een praatje, hij is van Heerewaarden niet zo ver van Alem, samen varen we naar de eerste sluis, het regent ondertussen dus wat kunnen we beter doen dan varen.

De Maas kabbelt rustig verder en wij gaan mee, de overslaghavens zijn nieuw en goed onderhouden, de vrachtschepen varen hier aan en af.

De Paeshaven bezochten we reeds tweemaal en is ons verwachtende, wij krijgen een plaatsje aan de langskade, prima plaats wel een beetje manoeuvres maken om erin te geraken maar alles komt toch goed!

 Van hieruit richting Ravenstein en dan naar huis!

 Tot volgend jaar!

Dinsdag 25 augustus Eijsden woensdag 26 augustus Roermond

 

 

Het is trein, tram en busdag vandaag, na een omzwerving van zes uur geraken we op onze bestemming Eijsden.

We blijven nog een nachtje op de grens België – Nederland.

De sluizen op de Maas zijn rustig, nog tweemaal zakken we, respectievelijk 12 en 14 m vanaf dan gemiddeld 3,5 m.  Na zes vaaruren bereiken we Roermond dat  druk bezocht is door de Dutsers, heel veel shoppers in de outletcity en de binnenstad.

27° C en thuis regent het, morgen krijgen wij de rest van de buien.

 

Via de écluse van Monsin waar we 5,5 m stijgen en de sluis van Lanaye, waar we 14 m dalen komen we in Nederland.

De haven van Portofino ligt in het uiterste puntje van de Pietersplas.

 

 

 

 

we blijven hier liggen tot dinsdag, vanaf dan het eindverhaal van onze trip.

Opnieuw oponthoud bij de sluizen, een uur wachttijd! Maar we zijn tevreden de zon schijnt.

 

Luik hebben we al gezien, we varen voorbij en nemen bij de splitsing naar het Albertkanaal een afgesloten stuk oude Maas.  We zitten volop in de Voerstreek, Visé is het laatste dorpje voor de grens.

Het stadje wordt werkelijk doorklieft met de autostrade, spoorweg en de Maas, het begin van de Nederlands Limburg.

 

Een druk winkelstadje zeker niet verarmd zoals rond Luik, we horen opnieuw Nederlands spreken, er is toch wat toerisme hier.

We fietsen naar het stadje over de Maas heen en de snelweg en de spoorweg! Morgen gaan we naar Eijsden en dat is Nederland!

Maandag 17 augustus Dinant – Namen

 

 

De zon laat ons in de steek, amper 18°C, maar we blijven droog.

We zijn begonnen aan ons laatste stuk naar de thuishaven, we lassen nog één stop in, de grens met Nederland.

De Ardennen zijn hier prachtig, vanop het water is dit een totaal ander zicht, hier en daar wordt er aan rotsklimmen gedaan, bangelijk zoals ze daar soms hangen.  We leggen aan in de jachthaven van Namen, de capitainerie ligt nog juist met het topje boven water, een waterkraan is blijven lopen en het bureel is gewoon volgelopen en gezonken.  Er zijn reeds pogingen ondernomen om te bergen maar tot nu toe zijn ze mislukt.

We fietsen langs de Maas terug naar Dinant een dertigtal km onze wagen ophalen.

 

 

 

 

 

 

Het is te koud om buiten te zitten het wordt een avondje TV.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 18 augustus Namen – Huy

 

We vertrekken met onze regenjas aan.  Twee sluizen kort na elkaar, bij de tweede sluis ‘des grandes malades’ krijgen we grote controle van de waterpolitie en de gerechtelijke politie, een uur vertraging, de binnenvaarder moet zelfs na de sluis langszij gaan liggen.

we varen voorbij Marche-Les-Dames, jammer genoeg kunnen we niet aanleggen, dan maar doorvaren.

De haventjes langs de Maas kan Je op je twee handen tellen.

we komen wel veel kastelen en landhuizen tegen, chateau Modave, nog nooit van gehoord wel de moeite om te bezoeken.

Hoei wordt middendoor gesneden door de Maas aan de andere zijde is er kermis, een drukte van jewelste.

de koeltorens van Tihange zijn ons vooraanzicht, Arcelor heeft het dal vol gebouwd, de carrières spuwen hun stenen op de kades, de binnenvaarders varen aan en af, hier is het blijkbaar toch nog goed voor de scheepvaart.

 

 

woensdag 19 augustus Huy – Engis

 

Tussen de bedrijven en met de binnenvaarders gaan we richting Luik, het wordt de langskade van Engis waar we overnachten.  Er is heel wat geklots van voorbijgaande schepen onze touwen zijn godzijdank sterk genoeg!

We plannen nog een vijftal vaardagen voor we terug aanleggen in onze vertrouwde thuishaven.

We hebben enorm veel gezien, heel wat beleefd, immens veel verdriet en wreedheid gezien rond de eerste wereldoorlog maar we zijn blij dat we dit gedaan hebben, misschien volgend jaar eens iets heel anders.