Stilte in de haven. Na de invasie van gisteren is het wel een hemelsbreed verschil.
Voor ons ligt nog een blafte van een schip met thuishaven Port Zeelande, zou niet graag het liggeld betalen, de moeite het is hier per meter. We poetsen een beetje, de schipper kruipt in zijn fabriek, regelen wat administratie voor thuis en onze voormiddag is voorbij. Niets spannends aan.
Fietsen zal misschien iets spannender zijn. We willen naar de overkant maar we kunnen niet zomaar over het water, tenzij we zwemmen, dus we moeten naar Geertruidenberg, totdat we over de brug geraken zijn we reeds 4-maal misreden en ja we foeteren nog niet op elkaar, het is dus een kwestie van km te wreten.
Allé het lukt we komen in Hank, mijne schipper wil het centrum zien, tja geen halleluja we zijn weeral mis. Uiteindelijk vinden we de juiste knooppunten en wordt het bovendien leerrijk. Reeds 13 jaar komen we hier in Nederland en nu pas zien we een echte klompenmaker, voor de leergierigen het is vooral populier en wilgenhout, eigenschap van de klompen ‘altijd warm en altijd fris’.
Ietsje verderop zien we rietdekkers bezig, amai potige stoere mannen.
We moeten opnieuw het water over en nu zijn we juist, uiteindelijk na 47 km krijgen we in het witte huis ( niet in Amerika) een aperitief. We zullen het hierbij laten morgen naar Dordrecht één van de drie Drechtsteden.
Varen in Europa 