9u25 en de eerste sluis nr 27 zit er al op, hoeveel te gaan vandaag, ik tel het niet meer. Zal het eindnummer opschrijven jullie kunnen dan zelf rekenen.



Het water twinkelt van de schaatsenrijders die er op springen, de VNF boys groeten ons vanop de zijkant, ‘joepie’ denken ze dan ‘weer een boot’.
We passeren de tweede grootste sucrerie van Europa, vanaf hier rijden de VNF boys in hun camionetjes mee met ons, weg afstandsbediening, we hebben personeel in dienst!
Het is nodig dat de boys meerijden, de bolders staan bijna 1 m op de kade, en het zijn tricky sluizen amper 5m breed, wij zijn 4,30m dus passen en mikken!!! het zijn precies vuurspuwers als de luiken opengaan. Er zijn nu toch wat tegenliggers, de bootjesvaarders hebben de Sambre opnieuw ontdekt. Gedurende 16 jaar was ze gesloten doordat een aquaduct ingestort was, deze is nu 2 jaar hersteld en het canal is opnieuw bevaarbaar. Een dame roept vanop de brug ‘het is lang geleden dat ik een boot gezien zoals deze op het canal’ compliment of rariteit?



Sluis 22 supertricky, op het laatste moment in achteruit, we konden niet onder het sluisbruggetje, in allerijl de kap deel naar beneden, ik aan de rest hangen zodat het nog 2 cm lager is en de VNF boy plat op zijn buik op de kade aanwijzingen geven als we er door konden, en ik, ik doe gewoon mijn ogen dicht!!




Bij de volgende sluis is het sluiswachtershuisje bewoond, zó mooi, één en al bloemenpracht, daarvoor doen we het, anders zie je dat enkel in boekjes of Vlaanderen Vakantieland.
Het is 15u30 we hebben juist de laatste draaibrug – het waren er 5 vandaag en de laatste sluis, nr 15 en hebben 21 km afgelegd. Maar dat is varen zeg, ben doodop!!! We overnachten in Tupigny letterlijk tussen 2 sluizen er zit amper 100m tussen. En onze boys hebben gevraagd wanneer ze hier moeten terug zijn, we hebben afgesproken om 9 uur.

Had nog een fietstochtje gepland, maar helaas ben veel te veel afgepeigerd en de boot naast ons heeft barbecue vanavond, ga gewoon genieten als Dieu dans la France.