Het weer ziet er goed uit vandaag, we plannen toch een fietstochtje, niet zo ver, maar ja het gaat ook op en neer hier en ons benen zijn niet meer van de jongste!
De Pietersberg daar moeten we zijn, daar is het fort Eben-Emael; dat staat reeds heel lang op mijn lijstje.
We rijden door het Jekerdal over het Albertkanaal langs de Maastrichtse wijngaarden, rustig en groen, we komen voorbij het chateau Neercanne een 17e-eeuws barokkasteel vlakbij het dorpje Kanne. Het is het enige terrassenkasteel van Nederland en omgevormd tot een luxueus Hotel-restaurant.
Fort Eben-Emael een fort gebouwd dat oninneembaar zou zijn, maar helaas de Duitsers hebben het in 48 uur ingenomen, spectaculair!!
Het is een wirwar van gangen kamers met alles erop en eraan.
Permanent waren er 200 soldaten aanwezig, in totaal nog 1200 reservisten.
Alles was voorzien met filters tegen gas, er was een ziekenzaal, kapel, mess voor de officieren.
Het Duitse leger zette speciaal opgeleide manschappen in die via zweefvliegtuigen gedropt werden.
De grootste schade werd aangericht door holle ladingen een totaal nieuw wapen dat na de inname ook onmiddellijk werd bedekt met cement en de zweefvliegtuigen werden gedemonteerd en terug naar Duitsland gestuurd. Het bleef een goed bewaard geheim.
Het was indrukwekkend en overrompelend, wat een vuile oorlog doet met de mensen, totaal onbegrijpbaar dat mensen doodschieten een dagtaak wordt.
We picknicken in Lanaye een godvergeten gat, de tijd is er blijven stilstaan.
Verder naar Eijsden een heel mooi dorpje, en wat denk je de regensluizen staan open, weeral nat!!
Schuilen in een crêmerie! En ik lust geen ijscrème!!
Op het dorpsplein staat een standbeeld van de Cramignon een gebruik dat nog leeft in een achttal dorpen.
We trotseren de regen en rijden tussen de buien door naar Maastricht, een terrasje in de regen, maar het giet ondertussen dan maar in spurt naar de boot, nat zijn we toch.
We spotten nog een kranige dame met toch wel een heel apart wagentje.
Varen in Europa 