Auteur: Lut Neirinck - dirk debeuckelaere

Pech de zon is verdwenen waarschijnlijk mee met de paasklok, ik heb te vroeg halleluja geroepen we zullen het moeten doen met alle tinten grijs vandaag.

Door de containerhaven van Oosterhout op naar de Marksluis en lap het is van dat, dubbel rood, wil zeggen wordt niet bediend maar de sluiswachter roept ze gaan ons verwittigen, dus aan de remming vastleggen.

We storen een Egyptische gans bij de gezinsuitbreiding maar wie legt er zijn eieren nu ook op zo’n onmogelijke plaats

Werken aan de sluis

Nog een klein stukje en we gaan de Turfvaart op, smal en groen liefst geen tegenliggers of we moeten 6 km achteruit varen.

Etten-Leur eigenlijk bijna op de grens met België. We krijgen een mooi plaatsje aan steiger D kon ook niet anders want het is het grootste schip🤪. De havenmeesteres vroeg als het spannend was op het kanaal en mijne schipper vroeg in de breedte, diepte of lengte? De haven is eveneens camperstopplaats en het staat vol!

We halen toch nog onze fietsen van boord en verkennen de omgeving, de Van Gogh route passeert hier hij heeft hier ook enkele tijd vertoeft (een eindje geleden) verder werd er hier in de omgeving turf gestekt.

Dat was een slimme boer die de vangkooi gemaakt heeft, gewoon de koeien vangen brief sturen naar de eigenaar om ze in de juiste weide te steken en incasseren.

Een nijdig windje voert ons terug naar de boot, vanavond asperges maar eerst aperitief.

Doei

We zijn weg! Of ik vertrek!

Helaas de plannen zijn voortdurend gewijzigd, geen Moezel, de sluizen in Duitsland zijn 10 dagen dicht voor onderhoud en omvaren is geen optie.

Dus plannen aangepast, het wordt Nederland we gaan richting Amsterdam ( Keukenhof) en hoger.

Onze vrienden komen vanuit Kuurne ons vervoegen in Oudenbosch, ze moeten wel nog eerst Westerschelde en een stukje Oosterschelde door, goeie test voor de schippers en hun bootje!!!!

En het is prachtig weer!

Een legerhelikopter doet vreemde escapades in de lucht, oefening? Het voelt maar eng aan, Ze zijn in ieder geval paraat, de piloot groet ons zelfs.

Het zoveelste pontje passeren we, uitkijken geblazen met die mannen bij tij en ontij varen ze over.

Geertruidenberg onze eerste halte, we zijn alleen als bezoeker en mogen aan de wachtsteiger blijven liggen, efkens terug erin komen om touwen te leggen en op spring aan te leggen, je verleert het niet!

We halen onze fietsen van boord en plannen een toertje van rond de 20 km genoeg om te starten.

!Een prachtige markt heeft Geertruidenberg jammer van de koeltoren op de achtergrond maar met een beetje fotoshoppen is hij foetsie.

Het koolzaad bloeit in alle hevigheid en ruikt even sterk, zaaaaaalig.

De markt roept en het pintje ook, verdiend.

Tot morgen, doei.

Bijna thuis, we leggen nog aan in Heusden. De stoffeerder komt de maat nemen voor winterramen en zonnewering. Je weet maar nooit wordt het heet volgende zomer of berenkoud deze winter.

Hetfstpracht op de rivierbermen

• 

• 

Een windmolen als decoratiestuk, even de goedkeuring vragen aan Zuhal Demir

Terug in onze thuishaven, tevreden en blij. Onze buren verwelkomen ons en de havenmeester ziet dat het goed is. Op naar ons volgende avontuur.

Wapenstilstand bij ons, hier in Nederland normale werkdag. We kabbelen verder naar Drimmelen, enkel vrachtboten zijn onze medereizigers, één enkel jachtje kruist ons, nog iemand die bootziek is zoals mijne schipper.

• 

Niets spectaculairs vandaag, het kan niet altijd spannend zijn. Groot water!

Fietsen, met wat wild onderweg.

We eindigen in St Moritz een heel trendy bar en natuurlijk wat mag er niet ontbreken, lekker.

Een avondje thuis, lekker gezellig een hele kade voor ons.

Een dag zonder strubbelingen, geen gesloten bruggen en sluizen! Een verademing.

Rustig kabbelend nemen we de laatste sluis ‘de volkerak’ van onze terugreis. Onmiddellijk hierna is Willemstad waar we aanleggen in de historische stadskern, we zijn bijna alleen, enkel een woonschip voor ons.

• 

• 

Een heel mooi stadje voor een uitstapje zeker de moeite. We halen de fietsen van boord, even onze benen strekken het worden toch nog 42 km, we hebben onze aperitief verdiend.

Om 10 uur krijgen we een brugopening richting haven, we moeten heel de haven door naar het Schelde- rijnkanaal ( voor mij pas gegraven, nog nooit van gehoord) en doe gewoon mijn ogen dicht tot we gepasseerd zijn! T’is de moeite.

Wij zijn één van die zwarte driehoekjes!

We passeren het prachtige havengebouw echt een architecturaal meesterstuk!

En mijne schipper is aan het werk!

De Mercychips liggen hier aangemeerd, er worden 6 operatiekamers en 199 ziekenkamers ingericht een krachttoer en allemaal met vrijwilligers.

We lopen de haven Tholen binnen om 15 uur, plaats 215 wordt onze overnachtingsplaats juist voor het havengebouw en tussen 2 vaste bewoners. Toch nog even fietsen en onze boodschappen aanvullen. Niet ver, heb niet echt veel goesting.

We vinden toch nog een weetje in Oud Vossemeer, blijkbaar ligt de roots van president Roosevelt hier.

• 

• 

Op naar Antwerpen. Om 8 uur alle hens aan dek we moeten de sluis halen. En dan de stroom mee, de wind mee en bergaf we lopen 18 km/ uur het schuift nogal, om 14 uur vastmaken aan de wachtsteiger rechtover de kattendijksluis en dan wachten.

15 uur er is water genoeg, de sluis draait, helaas weeral ijdele hoop de brug na de sluis opent pas om 18u15 dus blijven liggen, we gaan er een gewoonte van maken ‘sluiswachters’

Ondertussen een wandeling gedaan en via acrobatentoeren terug op de boot geraakt. Jongens toch de liefde moet groot zijn om dat allemaal te doen maar ja hé.

Eindelijk het Mas, we krijgen een ligplaats pal eronder voor zover wij het nog zien, varen in het donker is ook niet alles, naast Gertje maar die is niet thuis maar we liggen naast zijn boot!

De andere kant is ook een superjacht, de meneer is zelfs heel bereidwillig en hulpvaardig, ik stel een ruil voor van de schepen maar blijkt dat hij problemen heeft met het electriciteitsnet op de boot maar dat moet ik nu toch echt niet hebben dus gene ruil!

Eindelijk na 11 uur liggen we in Antwerpen, een mens leert zichzelf controleren, geen haast het water is baas.

Weeral een goede ziel gevonden die ons met pak en zak naar Deinze brengt. Nog een laatste aperitief gedronken in onze zomerthuishaven en we gaan richting Gent, ‘eindelijk’ gaan ze zeggen in Deinze dienen Hollander is weg.

Via het Schipdonkkanaal, de oude Leie hebben we nu meermaals afgevaren, de pecheur, halifax, we hebben er een beetje genoeg van en kiezen voor snelheid. Een drietal vaaruren en we bereiken de snepkaai, ook al oude bekenden voor ons en hen. We krijgen nog de laatste updating omtrent stremmingen, geen vier dagen Schellebelle meer voor mij, nu gaan we Ligne recta Alem.

We krijgen nog een bezoekje van onze goede vrienden als afsluiter van de Belgische coronazomer. En hopla de laatste fles champagne gaat de deur uit.

We varen de Victoria van Brugge naar Kuurne. Een kapotte motor is de oorzaak.

Vriendendienst !

Na 10 uur varen met meten, wachten tot de beroepsvaart gepasseerd is, sluizen Koen we in Kuurne, oef!

We hadden zoveel plannen voor deze zomer, weinig hebben we uitgevoerd van ziekenhuisbezoek tot hulp bij de kleinkinderen altijd was er wel iets. Zondag varen we terug naar onze thuishaven via Antwerpen – met stroming mee- en dan zien we wel.

We liggen nog steeds aan de kade in Deinze.

Terugtocht naar Nederland is voorzien voor november.

Voor alle liefhebbers een seintje en als we aan boord zijn ben je van harte welkom.