Auteur: Lut Neirinck - dirk debeuckelaere

Biesbosch naar Hoeven

Haven Lamgat

Hebben ons deze morgen verslapen, of correctie lang geslapen volgens onze normen, het was 8u30!!!!!

Heel de nacht heeft het geregend, alles is verzopen, geen weer om boven te ontbijten, dan maar beneden en kijken naar de zomerbeelden op TV dat brengt misschien hoop.

We slagen er in om toch om10u30 te vertrekken richting De Mark, die notabene ontspringt in Koekhoven in België, de Mark is tot aan de Nederlandse grens maar een beek, pas vanaf Breda is hij bevaarbaar.

We hebben de Markersluis en een spoorwegbrug, alles gaat vlot!

We passeren een mannenboot, letterlijk dan, met sloten drank en met vooraan sprokkelhout om een vuurtje te stoken, dat zullen de biesboschen worden denk ik. Lekker chillen.

Monique van ‘t Lamgat heeft ons gezien en we zijn welkom in haar bureautje, we krijgen de nodige informatie jammer we kunnen niet naar Zevenbergen de fietsbrug is weg, volgende week wordt er een nieuwe geplaatst.

Het zal dus vanavond diepvriesdiner worden. We kunnen nog terecht tot 17 uur in het restaurant voor een lunch maar dat is mij toch wat te vroeg!

De koekoek roept weeral, bij ons is dat een teken van goed weer!

Maar ja het is een Nederlandse koekoek!

Vrijdag 31 mei 2024

Alem – Biesbosch

Onze troost in regenachtige dagen!

Grijs, triestige zomer tot nu toe, woensdagavond zijn we vertrokken vanuit ons thuisadres, bepakt en bezakt! We varen onze vrienden tegemoet, samen met de schipper maken ze de oversteek via de Westerschelde, ik heb vriendelijk bedankt en blijf aaan boord van de Roseanna.

Een plaatsje zoeken voor alles en dan tot de conclusie komen dat je het niet meer vindt! En dan maar zoals gewoonlijk poetsen en orde op zaken stellen, boodschappen doen en ons mentaal voorbereiden op onze trip.

Deze morgen onze fietsen aan boord gebracht. We zijn klaar!

We varen stroomafwaarts richting de zee! Maar gelukkig gaan we niet zo ver, we gaan het grote water deze zomer een beetje ontwijken!

Een zeiljacht, we kruisen het veerpont, en nog een pleziervaartuig zijn onze medereizigers momenteel.

We krijgen 2 km stroom mee, energiebesparend varen dus en na de overvloedige regenval is er water genoeg.

Een sleep met een casco-boot passeert ons, de moeite.

Ons uiteindelijk doel is het Noorden van Nederland, we zien wel, we hebben tijd en goesting, slow travelling.

We leggen aan in de Biesbosch het is een vrije steiger, dus we moeten onze eigen voorzienigheden gebruiken.

De blokhutten passeren ons, de huurbootjes zijn in grote getale aanwezig.

We horen een partyboot op de achtergrond tussen het geroep van de koekoek.

En voor de verandering poetsen.

We doen geen grootse dingen, hier moet ook gekookt worden en gewassen, kamperen op het water, topcombinatie voor een Nederlander.

De schipper probeert nog het bijbootje er waren 2 gaten in, er moet dus getest worden, het blijft gelukkig boven.

Onze eerste vaart zit erop.

Onze laatste vaart, naar onze thuishaven. De Maas is rustig, het traject hebben we al vele malen gedaan. We varen voorbij Heusden, Veghel, het Maximakanaal, het veerpont en draaien naar de St Andriessluis, alles is als vanouds, vier maanden zijn we weggeweest, een prachtige trip gedaan. Wie weet wat brengt volgend jaar, nieuwe avonturen!

Onze Nederlandse vrienden staan zowaar ons op te wachten, ze waren erbij als we vertrokken en nu zijn ze opnieuw erbij, Alem onze thuishaven.

Memorabele dag, vertrokken vanuit Sas van Gent rond 10 uur, volgens de schipper zijn berekeningen moesten we om 12 uur Terneuzen uitvaren, dan hadden we stroom mee en wind mee op de Westerschelde, deze was ondertussen aangewakkerd tot 5 Beaufort, dus schuimklopperij en dat voorspelt nooit iets goeds!!!

Alles verliep prima totdat de schipper zegde dat alles van het voorplecht moest, touwen, pikhaak en alle fenders dubbel moesten liggen!! had er nog geen idee van maar dat veranderde heel snel, heb mij met twee handen vastgehouden, kop naar beneden en ogen dicht, de kolkende watermassa was gewoon enorm. Heb gewoon de minuten afgeteld na ongeveer 45 min zijn we in iets rustiger water terechtgekomen, ondertussen was alles beneden omgevallen uit de kasten gedonderd of lag op de grond. Het is zoals de hangbrug in Oostenrijk ik moet dat nu nooit meer doen.

Jammer heb geen foto”s genomen het was er het moment niet voor.

Maar moet zeggen zoals de schipper zegt ‘heb vertrouwen in de boot zij kan dat en heb vertrouwen in de schipper’ bij deze is dat gebeurd!!!!!

Ondertussen liggen we in Yerseke, zijn we oesters gaan eten en heb ik mij tegoed gedaan aan verse slibtongetjes.

We liggen nu wel wel tussen de oestervaarders blijkbaar gaan ze vannacht om 12 uur vertrekken dus morgenvroeg bij het ontbijt OESTERS!!!!!!!

We varen terug naar Nederland.

Onze zomer doorgebracht met de boot te verleggen, de havens zijn te klein of onze boot te groot!

Ondertussen genoten van reizen met de familie, vrienden, gestapt, gefietst en nu rust.

Onze auto staat ondertussen al in de haven, kwestie van organiseren.

We verlaten Deinze gaan het Schipdonkkanaal op en richting Evergem.

Het kanaal Gent – Terneuzen, beide oevers vol met industrie, heel veel beroepsvaarders en wij daartussen, de schipper denkt dat hij met een containerschip vaart.

De haven van Terneuzen is gesloten door renovatiewerken dus noodgedwongen aanleggen in Sas van Gent. We verkennen de kreken en de ingedijkte polders van het Meetjesland. Daniel onze vaarvriend van deze zomer komt even op bezoek zo verglijdt onze dag in één van de laatste prachtige zomeravonden.

Het heksencafé

.

Morgen oversteek Westerschelde.

Maandagmorgen, de beroepsvaarders zijn verdubbeld, er is zelfs één die gewoon in het midden van het kanaal overnacht heeft.

7 uur stipt vertrekt de eerste, wij zijn de vierde versassing, samen met een beroepsvaarder, onze vrienden en nog twee jachten. De sluiswachter doet speciaal zijn toer bij de jachten en begeleidt ons ook in de sluis, prima service, 12 m verval je zit precies in een kerker!

Wij blijven in Péronnes, onze vrienden gaan door naar huis, we hebben een prachtige toer gevaren met prima gezelschap, aanleggen, sluizen, allemaal een fluitje van een cent, weeral bakken ervaring opgedaan, mensen ontmoet en vooral genoten. Tot in september dan varen wij terug naar Nederland!

Doei

Vannacht heeft het bijna niet afgekoeld, dus vroeg op en vanaf 9 uur draait de sluis en we liggen klaar. Ze voorspellen hevige onweders, gaan dus proberen om ze voor te zijn. Nog een keer die tricky sluis nemen en het canal du Centre op.

We beginnen met goede moed, varen en nog eens varen, sluizen met een verval van 12 m dat is niet niks, we doen vlot 3 sluizen, zijn ondertussen bijna 6 uur bezig, sluis Maubry, rood, rechts een Duits plezierjacht, links 2 binnenvaarders, we roepen op geen antwoord, we bellen geen antwoord, we bellen naar de voorgaande sluis, eindelijk er neemt iemand op, ah ja, er is een melding gekomen dat ze dicht is. Geen personeel.

Niemand die iets weet, in het boek staat het anders vermeld. Ja hallo dat wordt voor de tweede maal in mijn vaarcarrière het is nu niet in de sluis maar juist voor de sluis overnachten! Morgen om 6 uur zijn die mannen en route en worden wij geschut in de touwen. Niets aan te doen, het is een dag langer voor we in Péronnes zijn. We zoeken al de restjes bijeen, brouwen een sangria en proberen er het beste van te maken. Een zwaar leven dat hebben wij!

Er ligt een heel speciaal schip dat bulk( cement) vervoert en het is op weg naar Aalst, de schipper zit er helemaal alleen op, geen vaarmeid die touwtjes legt, het is zijn derde dag dat hij ermee vaart, heel voorzichtig legt hij aan, amai perfect. Dat is pas een zwaar leven!

We zijn genoodzaakt om ons bezig te houden, nog een dag extra brouwen aan de blog, de valiezen die half klaar stonden terug van bed halen, onze chauffeur komt morgenavond nu, we zullen ons wel bezig houden.

Vandaag de grote scheepslift van strépy-Thieu voor de rest is het kanaal saai, niets te zien, hier en daar een visser, geen boten of het zijn die twee eenzame vaarders, de Victoria en de Roseanna.

De scheepslift mogen we nu afvinken, groots, ingewikkeld en amai moet dat geld gekost hebben, ik vind het nergens terug maar de oorspronkelijke raming was 176 miljoen €, ik denk dat ze geëindigd zijn op driemaal dat bedrag!!compensatie voor de haven van Zeebrugge.

We leggen aan in het plezierhaventje van Thieu, maar eerst nog een tricky sluis, hebben er veel gedaan maar dat is toch een specialeke!!

Het oude kanaal met de geklasseerde liften, vier in totaal is momenteel enkel bevaarbaar van beide kanten in het midden moet je terugkeren, er is daar een brug die doorhangt en een slimme ingenieur heeft ze laten ondersteunen alle twee meter, er kan geen enkel schip meer door!

We fietsen ze dus maar, en het blijft prachtig het industrieel erfgoed! Een stop aan de cantina des Italiens mag niet ontbreken.

Ze zijn er nog altijd, de Italianen, nu al de derde en vierde generatie, hun roots zijn ze na al die jaren bog niet vergeten, chapeau. ‘Comedie del arte’ het komt recht uit hun hart! Morgen naar Péronnes, onze zomerstop!

Van de Sambre naar kanaal Brussel – Charleroi en dan naar kanaal du Centre. We verlaten Charleroi, triestig!!!!! Zou hier voor geen geld van de wereld willen wonen. Positieve noot er is ook een princiepen omgebouwd tot kerk

Sluizen met groot verval 7 m, gelukkig allemaal met vlottende bolders, we gaan terug omhoog, soms weet ik het echt niet meer, omhoog, omlaag, welke kant is de kade als ik in mijn bed lig, jongens toch een mens zou er verdoold van geraken.

Péronnes is onze voorlopige eindbestemming morgen, we laten de boot een drietal weken liggen en varen dan pas in augustus richting de Leie. Eind september gaan we dan richting thuishaven naar Alem, jammer dan zal de zomer ook al grotendeels voorbij zijn.

Het is zelfs een beetje saai, varen tussen grote bermen, niets te zien, een spoorwegbrug en nu en dan een schip, veel zullen het er niet zijn, het kanaal Brussel-Charleroi is gesloten, hellend vlak van Ronquieres is defect, en er heeft iemand tegen een brug aangevaren. Hopla en de Belgische staat heeft geen geld om te herstellen.

Dus iedereen moet mee met de grote lift in Strépy-Thieu, dat doen wij morgen, 70 m t’is te hopen dat ons touwen lang genoeg zijn.

We leggen aan in Seneffe, 6 vacaturen vandaag, genoeg de rest doen wij morgen.

We varen voorbij de abdij van Alnau we gaan ze straks nog bezoeken.

Het is rustig, groen en de sluizen worden nog steeds manueel bediend, bij iedere sluis vragen ze waar we naartoe gaan, curieuzeneuzen!!!

We leggen aan in Landelies een idyllisch haventje juist voor de sluis.

Werk aan de winkel moeten op de fiets.

Zijn naar heel de andere kant van Charleroi gereden om een vervangstukje te halen, gene cadeau door Charleroi fietsen.

Vuil, chaotisch en niet fietsvriendelijk, maar we hebben het stukje!!!

Eindelijk terug wam water, chauffage hersteld! Dank je wel schipper.

We gaan op restaurant vandaag, maar wat blijkt wij kunnen niet van de haven met de fiets, weeral rare toeren moeten we doen!