Categorie: Blog

Dwars door de Biesbosch, de zwanen landen naast ons als grote jumbo- jets, de futen balsen en de meerkoeten sleuren met takken die driemaal zo groot zijn dan zichzelf, de natuur is prachtig. Het ottersluisje door en het Biesboschsluisje, allemaal met wachttijd, o zoveel geduld moet je hebben!

We willen naar de wijnhaven, wachten met het nodige geklos, afkomstig van de waterbus, containerboten, vrachtschepen mijn hart en maag draaien drie keer rond, maar mijne schipper verpinkt nog niet, hij vindt dat leuk.

Blij als het bruggetje draait, voor mij is de eerste bolder goed! Dordrecht prachtige kunststad, authentiek zeker de moeite.

Zijn hier al paar maal geweest toch nog altijd verrassend. Bij het stadhuis is er een trouwplechtigheid de bruid en bruidegom komen per boot aan, eens iets anders!

Bij het havenhoofd passeren de zeeboten bijna aan ons tafel, de stad met water biedt altijd dat ietsje meer, altijd een beetje spannend.

Openbaar vervoer via de waterbus

Ben uitverteld voor vandaag, Doei

Stilte in de haven. Na de invasie van gisteren is het wel een hemelsbreed verschil.

Voor ons ligt nog een blafte van een schip met thuishaven Port Zeelande, zou niet graag het liggeld betalen, de moeite het is hier per meter. We poetsen een beetje, de schipper kruipt in zijn fabriek, regelen wat administratie voor thuis en onze voormiddag is voorbij. Niets spannends aan.

Fietsen zal misschien iets spannender zijn. We willen naar de overkant maar we kunnen niet zomaar over het water, tenzij we zwemmen, dus we moeten naar Geertruidenberg, totdat we over de brug geraken zijn we reeds 4-maal misreden en ja we foeteren nog niet op elkaar, het is dus een kwestie van km te wreten.

Allé het lukt we komen in Hank, mijne schipper wil het centrum zien, tja geen halleluja we zijn weeral mis. Uiteindelijk vinden we de juiste knooppunten en wordt het bovendien leerrijk. Reeds 13 jaar komen we hier in Nederland en nu pas zien we een echte klompenmaker, voor de leergierigen het is vooral populier en wilgenhout, eigenschap van de klompen ‘altijd warm en altijd fris’.

Ietsje verderop zien we rietdekkers bezig, amai potige stoere mannen.

We moeten opnieuw het water over en nu zijn we juist, uiteindelijk na 47 km krijgen we in het witte huis ( niet in Amerika) een aperitief. We zullen het hierbij laten morgen naar Dordrecht één van de drie Drechtsteden.

We zijn vroege vogels tegenwoordig, om 9 uur verlaten we de haven van Oudenbosch terug de Mark op, de spoorwegbrug van Roosendaal wordt vlot geopend en hopla we kunnen wat versnelling opzetten 10 km ipv van 6 km🤪. Roeiers, vissers, wandelaars en fietsers iedereen wil buiten, zelfs zwemmers komen we tegen.

Daarvoor moet je toch courage hebben, zou het niet onmiddellijk zien zitten!

Na drie uur varen zien we de jachthaven van Drimmelen, groot, luxueus een beetje Saint- Tropez van Nederland.

De langsteiger wordt de 2 volgende dagen onze stek, naast de haveningang.

De Scandinaviërs worden geboren met ski’s aan hun voeten wel ik denk dat de Nederlanders gewoon in een bootje zitten en zo de baarmoeder uitvaren, ongelooflijk, alles dat boven blijft en maar een enigszins vooruit gaat zien we hier passeren.

Zeker 200 bootjes lagen deze namiddag in de Biesboschs.

De waterpolitie houdt controle, tegenwoordig zijn ze heel streng voor het varen onder invloed, blazen op het water!

Geen zatte kapiteins meer👍

Rust, de meeste huurbootjes moeten binnen zijn om 18 uur, het water wordt kalm en wij deinen niet meer, de futen houden ons nog gezelschap.

Een aperitief wat scampi’s op onze grill meer moet dat toch niet zijn, welke gelukkige mensen zijn wij!

En morgen, morgen beslissen we welke richting we uit gaan, alle opties zijn nog open, dat is een luxeprobleem zou ik denken, allé à la prochaine (met een e of zonder?)

Paaszondag, de klokken zijn hier vannacht om 23 uur geland, een hels kabaal was mij dat.

De paashaas heb ik ook niet gezien maar ja die kan ook niet zwemmen! deze morgen om 7 uur was er al mis die klokken gingen alweer in gang? Zijn dan maar opgestaan en een stralende morgen keek ons toe.

Niet varen vandaag wel fietsen, geen spectaculaire dingen, het museum van gisteren zoeken en vinden maar ferm gesloten. Naar de parachutisten kijken het vliegveld van Breda zien, pas op het is een internationaal vliegveld.

Verder fietsen, onze picknick opeten, stuutjes met salami en kaas, koffie drinken, genieten van de natuur het gezang van de vogels, kort gezegd tegen wind fietsen onze derrière voelen en kijken hoe ver het nog is🤪, eventjes de grens over en de Antwerpse Kempen doorrijden.

In Roosendaal is er retrokermis, veel volk en veel nostalgische kramen. Een terrasje is welgekomen, de innerlijke mens versterken voor de laatste 15 km. Bij het verlaten van de stad passeren we een gloednieuw design-outletcenter, dames het is maar een uurtje en half rijden van bij ons, heb eens gekeken en het is goed bevonden.

Bij terugkomst ligt de haven vol, maar wij hebben wel de mooiste plaats👍en onze kmteller zegt 57 km, niet slecht heb een aperitief verdiend.

Een stralende morgen, mijne schipper leest de kaarten, foetert op zijn computerprogramma, niet alles gaat zoals hij het wil, pech, dan maar een aangepaste versie zal ook wel lukken. We draaien de boot in de haven anders is het achteruit en dat is ook niet goed.

We bereiken Oudenbosch na een kleine 3 uur, onderweg komen we meer en meer bootjes tegen, Nederland waterland s’eveille!

Het paasweekend wordt veelbelovend!

Onze vrienden die hier met ons zouden samenkomen liggen met motorpech in St Martens Latem, hopla plannen wijzigen🤪 Waar gaan we nu varen.

Maar eerst gaan we hier in de Basiliek van Agatha en Barbara een gulle gift doen voor alle bijna hopeloze zaken, baadt het niet, schaadt het niet!

En het is zowaar een echte Basiliek kopie van de Sint Pieters basiliek de koepel toch, wel de moeite. Blijkbaar een heel christelijke gemeente met een broedergemeenschap, ze liggen hier allemaal begraven, er is nog plaats voor één! Broeders gezocht🤪

Het fietsen maakt ons niets wijzer, geen burgemeestershuis en geen vliegeniersmuseum tegengekomen- stond nochtans aangegeven, hebben ook niet echt gezocht🤪. Een beetje lui vandaag!

Besluiten dan maar naar het ‘vrolijke schaap’ te gaan eten hopelijk valt dat mee. En het valt mee, buikjes rond gegeten, paaseitjes gekregen en de rekening betaald, viel ook mee!

Het wordt een TV avondje en morgen gaan we beslissen wat we nu eigenlijk gaan doen, opties zijn altijd welkom!

Pech de zon is verdwenen waarschijnlijk mee met de paasklok, ik heb te vroeg halleluja geroepen we zullen het moeten doen met alle tinten grijs vandaag.

Door de containerhaven van Oosterhout op naar de Marksluis en lap het is van dat, dubbel rood, wil zeggen wordt niet bediend maar de sluiswachter roept ze gaan ons verwittigen, dus aan de remming vastleggen.

We storen een Egyptische gans bij de gezinsuitbreiding maar wie legt er zijn eieren nu ook op zo’n onmogelijke plaats

Werken aan de sluis

Nog een klein stukje en we gaan de Turfvaart op, smal en groen liefst geen tegenliggers of we moeten 6 km achteruit varen.

Etten-Leur eigenlijk bijna op de grens met België. We krijgen een mooi plaatsje aan steiger D kon ook niet anders want het is het grootste schip🤪. De havenmeesteres vroeg als het spannend was op het kanaal en mijne schipper vroeg in de breedte, diepte of lengte? De haven is eveneens camperstopplaats en het staat vol!

We halen toch nog onze fietsen van boord en verkennen de omgeving, de Van Gogh route passeert hier hij heeft hier ook enkele tijd vertoeft (een eindje geleden) verder werd er hier in de omgeving turf gestekt.

Dat was een slimme boer die de vangkooi gemaakt heeft, gewoon de koeien vangen brief sturen naar de eigenaar om ze in de juiste weide te steken en incasseren.

Een nijdig windje voert ons terug naar de boot, vanavond asperges maar eerst aperitief.

Doei

We zijn weg! Of ik vertrek!

Helaas de plannen zijn voortdurend gewijzigd, geen Moezel, de sluizen in Duitsland zijn 10 dagen dicht voor onderhoud en omvaren is geen optie.

Dus plannen aangepast, het wordt Nederland we gaan richting Amsterdam ( Keukenhof) en hoger.

Onze vrienden komen vanuit Kuurne ons vervoegen in Oudenbosch, ze moeten wel nog eerst Westerschelde en een stukje Oosterschelde door, goeie test voor de schippers en hun bootje!!!!

En het is prachtig weer!

Een legerhelikopter doet vreemde escapades in de lucht, oefening? Het voelt maar eng aan, Ze zijn in ieder geval paraat, de piloot groet ons zelfs.

Het zoveelste pontje passeren we, uitkijken geblazen met die mannen bij tij en ontij varen ze over.

Geertruidenberg onze eerste halte, we zijn alleen als bezoeker en mogen aan de wachtsteiger blijven liggen, efkens terug erin komen om touwen te leggen en op spring aan te leggen, je verleert het niet!

We halen onze fietsen van boord en plannen een toertje van rond de 20 km genoeg om te starten.

!Een prachtige markt heeft Geertruidenberg jammer van de koeltoren op de achtergrond maar met een beetje fotoshoppen is hij foetsie.

Het koolzaad bloeit in alle hevigheid en ruikt even sterk, zaaaaaalig.

De markt roept en het pintje ook, verdiend.

Tot morgen, doei.

Bijna thuis, we leggen nog aan in Heusden. De stoffeerder komt de maat nemen voor winterramen en zonnewering. Je weet maar nooit wordt het heet volgende zomer of berenkoud deze winter.

Hetfstpracht op de rivierbermen

• 

• 

Een windmolen als decoratiestuk, even de goedkeuring vragen aan Zuhal Demir

Terug in onze thuishaven, tevreden en blij. Onze buren verwelkomen ons en de havenmeester ziet dat het goed is. Op naar ons volgende avontuur.

Wapenstilstand bij ons, hier in Nederland normale werkdag. We kabbelen verder naar Drimmelen, enkel vrachtboten zijn onze medereizigers, één enkel jachtje kruist ons, nog iemand die bootziek is zoals mijne schipper.

• 

Niets spectaculairs vandaag, het kan niet altijd spannend zijn. Groot water!

Fietsen, met wat wild onderweg.

We eindigen in St Moritz een heel trendy bar en natuurlijk wat mag er niet ontbreken, lekker.

Een avondje thuis, lekker gezellig een hele kade voor ons.

Een dag zonder strubbelingen, geen gesloten bruggen en sluizen! Een verademing.

Rustig kabbelend nemen we de laatste sluis ‘de volkerak’ van onze terugreis. Onmiddellijk hierna is Willemstad waar we aanleggen in de historische stadskern, we zijn bijna alleen, enkel een woonschip voor ons.

• 

• 

Een heel mooi stadje voor een uitstapje zeker de moeite. We halen de fietsen van boord, even onze benen strekken het worden toch nog 42 km, we hebben onze aperitief verdiend.