Zaandam
Zelfde steiger als gisteren met nog steeds de Victoria langszij.

We hebben een fietstochtje gepland. Een 40- tal km in de omgeving van Zaanstad.
De Zaanse schans is op dit uur al overspoeld door Koreanen en Japanners, De camera’s en selfie-sticks vliegen ons om de oren.




Het fietspad is een hindernissenparcours tussen de toeristen, iets bezoeken van de werkmanshuisjes of musea zullen we een andere keer doen als het rustiger is.
We fietsen tussen de drooggelegde polders, ieder huisje of boerderij ligt op zijn eilandje. In de zomer heel plezant, maar in de winter bij regen en wind zal dat wel vele minder zijn.

Het dorpje Jisp ligt midden een natuurgebied, zo lieflijk, proper, een achtergebleven fotograaf en botenbouwer heeft een woordje uitleg aan de schipper van de kerk. Nee, het is geen kerk meer, ja die waanzin hebben ze stopgezet, het is nu een ontmoetingsplaats.


Een mevrouw met een hondje passeert, hoe groot wordt hij, vraagt de schipper, nou ja ik weet het niet, zegt de dame, het is voor mij ook een verrassing, hij is pas 5 maand oud, zullen we wel zien.
We rijden het dorp Wormer door, om vlug te vergeten, in vergelijking met al dat moois hier is dit zeker maar een 3, maar ja we zijn verwend.
Het sloepensluisje in Zaandijk ligt vol, het wordt nog met de hand bediend, degene die onder de brug doorkan mag eruit, de andere moeten wachten tot de brug half geopend wordt.

Alles dat drijft op het water drijft momenteel, de mensen herleven na al dat grijs. Er wordt gezwommen, brr véééél te koud voor mij.
De chocoladeboot passeert naar de Verkade-fabrieken een geur van cacao komt ons tegemoet.











































































