Maandagmorgen, de beroepsvaarders zijn verdubbeld, er is zelfs één die gewoon in het midden van het kanaal overnacht heeft.
7 uur stipt vertrekt de eerste, wij zijn de vierde versassing, samen met een beroepsvaarder, onze vrienden en nog twee jachten. De sluiswachter doet speciaal zijn toer bij de jachten en begeleidt ons ook in de sluis, prima service, 12 m verval je zit precies in een kerker!
Wij blijven in Péronnes, onze vrienden gaan door naar huis, we hebben een prachtige toer gevaren met prima gezelschap, aanleggen, sluizen, allemaal een fluitje van een cent, weeral bakken ervaring opgedaan, mensen ontmoet en vooral genoten. Tot in september dan varen wij terug naar Nederland!
Vannacht heeft het bijna niet afgekoeld, dus vroeg op en vanaf 9 uur draait de sluis en we liggen klaar. Ze voorspellen hevige onweders, gaan dus proberen om ze voor te zijn. Nog een keer die tricky sluis nemen en het canal du Centre op.
We beginnen met goede moed, varen en nog eens varen, sluizen met een verval van 12 m dat is niet niks, we doen vlot 3 sluizen, zijn ondertussen bijna 6 uur bezig, sluis Maubry, rood, rechts een Duits plezierjacht, links 2 binnenvaarders, we roepen op geen antwoord, we bellen geen antwoord, we bellen naar de voorgaande sluis, eindelijk er neemt iemand op, ah ja, er is een melding gekomen dat ze dicht is. Geen personeel.
Niemand die iets weet, in het boek staat het anders vermeld. Ja hallo dat wordt voor de tweede maal in mijn vaarcarrière het is nu niet in de sluis maar juist voor de sluis overnachten! Morgen om 6 uur zijn die mannen en route en worden wij geschut in de touwen. Niets aan te doen, het is een dag langer voor we in Péronnes zijn. We zoeken al de restjes bijeen, brouwen een sangria en proberen er het beste van te maken. Een zwaar leven dat hebben wij!
Er ligt een heel speciaal schip dat bulk( cement) vervoert en het is op weg naar Aalst, de schipper zit er helemaal alleen op, geen vaarmeid die touwtjes legt, het is zijn derde dag dat hij ermee vaart, heel voorzichtig legt hij aan, amai perfect. Dat is pas een zwaar leven!
We zijn genoodzaakt om ons bezig te houden, nog een dag extra brouwen aan de blog, de valiezen die half klaar stonden terug van bed halen, onze chauffeur komt morgenavond nu, we zullen ons wel bezig houden.
Vandaag de grote scheepslift van strépy-Thieu voor de rest is het kanaal saai, niets te zien, hier en daar een visser, geen boten of het zijn die twee eenzame vaarders, de Victoria en de Roseanna.
De scheepslift mogen we nu afvinken, groots, ingewikkeld en amai moet dat geld gekost hebben, ik vind het nergens terug maar de oorspronkelijke raming was 176 miljoen €, ik denk dat ze geëindigd zijn op driemaal dat bedrag!!compensatie voor de haven van Zeebrugge.
We leggen aan in het plezierhaventje van Thieu, maar eerst nog een tricky sluis, hebben er veel gedaan maar dat is toch een specialeke!!
Het oude kanaal met de geklasseerde liften, vier in totaal is momenteel enkel bevaarbaar van beide kanten in het midden moet je terugkeren, er is daar een brug die doorhangt en een slimme ingenieur heeft ze laten ondersteunen alle twee meter, er kan geen enkel schip meer door!
We fietsen ze dus maar, en het blijft prachtig het industrieel erfgoed! Een stop aan de cantina des Italiens mag niet ontbreken.
Ze zijn er nog altijd, de Italianen, nu al de derde en vierde generatie, hun roots zijn ze na al die jaren bog niet vergeten, chapeau. ‘Comedie del arte’ het komt recht uit hun hart! Morgen naar Péronnes, onze zomerstop!
Van de Sambre naar kanaal Brussel – Charleroi en dan naar kanaal du Centre. We verlaten Charleroi, triestig!!!!! Zou hier voor geen geld van de wereld willen wonen. Positieve noot er is ook een princiepen omgebouwd tot kerk
Sluizen met groot verval 7 m, gelukkig allemaal met vlottende bolders, we gaan terug omhoog, soms weet ik het echt niet meer, omhoog, omlaag, welke kant is de kade als ik in mijn bed lig, jongens toch een mens zou er verdoold van geraken.
Péronnes is onze voorlopige eindbestemming morgen, we laten de boot een drietal weken liggen en varen dan pas in augustus richting de Leie. Eind september gaan we dan richting thuishaven naar Alem, jammer dan zal de zomer ook al grotendeels voorbij zijn.
Het is zelfs een beetje saai, varen tussen grote bermen, niets te zien, een spoorwegbrug en nu en dan een schip, veel zullen het er niet zijn, het kanaal Brussel-Charleroi is gesloten, hellend vlak van Ronquieres is defect, en er heeft iemand tegen een brug aangevaren. Hopla en de Belgische staat heeft geen geld om te herstellen.
Dus iedereen moet mee met de grote lift in Strépy-Thieu, dat doen wij morgen, 70 m t’is te hopen dat ons touwen lang genoeg zijn.
We leggen aan in Seneffe, 6 vacaturen vandaag, genoeg de rest doen wij morgen.
We blijven een dag langer in Lobbes, we bezoeken de hangende tuinen in Thuin, Le Beffroi, ecomusée Peniche Thudo en het trammuseum.
Tussen de buien fietsen we naar Thuin, via een stevige klim naar het belfort waar de toeristische dienst gehuisvest is, de bovenstad!!! Amai ‘t was omhoog!
De rukwinden houden ons eventjes onder de beschutting van het belfort. De dame staat ons in bijna vlekkeloos Nederlands te woord. De hangende tuinen zijn niet mogelijk met de fiets, een meneer stuurt ons naar ‘Chant des oiseaux daar is een uitzichtpunt op de verschillende terrassen, zelf heeft hij 340 are en 14 terrassen, enkel bereikbaar met de voetmachine! alle tuinen zijn privé ze vormen een deel van de vestingswerken, helaas de heggen en bomen belemmerden een beetje het uitzicht.
Terug naar beneden over een spekgladde steile kasseiweg, niet echt mijn ding, eventjes gezucht als ik terug aan de Sambre stond. De plaatselijke friterie gesteund en we kregen als toemaatje twee koffie’s van het huis, dank je wel!
Het barge leven krijgen we te zien op de peniche, een figuurlijke onderdompeling in het water.
Tenslotte het trammuseum gerunt door vrijwilligers met een hart voor mechaniek en olie.
Voor vandaag was het genoeg en voor degene die de GR129 stappen, je komt dat allemaal tegen, en nog veel meer ook.
Tussen de stortbuien door naar huis, morgen naar Charleroi.
The Fourth of July vandaag, gaan we niet vieren, kunnen niet alles vieren! Hé!!
Dino parking gisteren
We varen naar Lobbes, heb ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord. Blijkt wel nog een mooi stadje te zijn. Twee sluizen vandaag, één met 3 man personeel en de volgende den duts moet het alleen doen, deuren dicht, luiken open, deuren open, luiken dicht. Het is soms meer een sociaal gebeuren in het dorp, verzamelplaats vooral als er nog een caféterras bij is. De Samber kronkelt door de tarwevelden en weiden, een grote bivakplaats zie ik, waarschijnlijk een scoutsgroep of KSA kamp, het zijn geliefkoosde plaatsen hier.
Aanlegplaatsen aan beide zijden van de rivier, na ons komen er nog 2 boten, Nederlandse mensen dat we al eerder ontmoet hebben in Chauny. De kade ligt vol nu. Een klapke vanop de kade, hoeveel wier er wel was, en de masten dat ze afgevaren hebben, je ziet er is altijd iets en mijne schipper gaat opnieuw op zoek naar het spoeltje voor in de chauffage.
Vanochtend was de koude douche iets te hoog gegrepen voor mij, heb gedacht dat er mij toch niemand kent hier, heb de kattenwas gedaan!
We fietsen naar Thuin, hoofdstad van de binnenwateren deze kleine stad telde maar liefst 15 scheepswerven. Enkel het museum rest nog, morgen bezoeken we deze barge en eveneens het trammuseum.
En ja, geen succes voor ons wisselstukje morgen opnieuw koude douche, brrr
Vandaag van Landrecies naar Berlaimont. Een drietal sluizen en verder niets bijzonders. We varen op de Leie maar dan zonder de villa’s.
Voor iedere bocht telkens de toeter laten gaan, kwestie van waarschuwing.
We houden een stop in Hachette, de oude stoommachine die het kanaal voeden en op peil houden zijn daar te bekijken.
Nog 2 andere boten liggen langs de kade in Aulnoye-Aymeries, fusiegemeente van Berlaimont. Duidelijk betere tijden gehad de haven of de kade, de elektriciteit moet nog aangesloten worden, maar het is rustig en we kunnen boodschappen doen.
9u25 en de eerste sluis nr 27 zit er al op, hoeveel te gaan vandaag, ik tel het niet meer. Zal het eindnummer opschrijven jullie kunnen dan zelf rekenen.
Het water twinkelt van de schaatsenrijders die er op springen, de VNF boys groeten ons vanop de zijkant, ‘joepie’ denken ze dan ‘weer een boot’.
We passeren de tweede grootste sucrerie van Europa, vanaf hier rijden de VNF boys in hun camionetjes mee met ons, weg afstandsbediening, we hebben personeel in dienst!
Het is nodig dat de boys meerijden, de bolders staan bijna 1 m op de kade, en het zijn tricky sluizen amper 5m breed, wij zijn 4,30m dus passen en mikken!!! het zijn precies vuurspuwers als de luiken opengaan. Er zijn nu toch wat tegenliggers, de bootjesvaarders hebben de Sambre opnieuw ontdekt. Gedurende 16 jaar was ze gesloten doordat een aquaduct ingestort was, deze is nu 2 jaar hersteld en het canal is opnieuw bevaarbaar. Een dame roept vanop de brug ‘het is lang geleden dat ik een boot gezien zoals deze op het canal’ compliment of rariteit?
Sluis 22 supertricky, op het laatste moment in achteruit, we konden niet onder het sluisbruggetje, in allerijl de kap deel naar beneden, ik aan de rest hangen zodat het nog 2 cm lager is en de VNF boy plat op zijn buik op de kade aanwijzingen geven als we er door konden, en ik, ik doe gewoon mijn ogen dicht!!
Bij de volgende sluis is het sluiswachtershuisje bewoond, zó mooi, één en al bloemenpracht, daarvoor doen we het, anders zie je dat enkel in boekjes of Vlaanderen Vakantieland.
Het is 15u30 we hebben juist de laatste draaibrug – het waren er 5 vandaag en de laatste sluis, nr 15 en hebben 21 km afgelegd. Maar dat is varen zeg, ben doodop!!! We overnachten in Tupigny letterlijk tussen 2 sluizen er zit amper 100m tussen. En onze boys hebben gevraagd wanneer ze hier moeten terug zijn, we hebben afgesproken om 9 uur.
Efkens bekomen
Had nog een fietstochtje gepland, maar helaas ben veel te veel afgepeigerd en de boot naast ons heeft barbecue vanavond, ga gewoon genieten als Dieu dans la France.
We doen helemaal niets vandaag, ons bezoek is gisteren gearriveerd en het is druk in huis!!!!!!
Amper tijd om te ademen, eten klaarmaken ons uitstapjes plannen, een bezoek aan het stadje.
Varen met het kleine bootje, alles moet gebeuren in 2 dagen.
Tussendoor gaan wandelen met Missy onze tijdelijke hond.
Om alle gemoederen tevreden te stellen gaan we allemaal samen 12 km verder naar Base Nautique de la Frette. Je kan er zwemmen, zeilen, pedalo, picknicken, een deel gaat met de auto, wij gaan met de fiets, een goeie 12 km en 12 terug, kan zijn in deze hitte. We fietsen dezelfde weg als naar Parijs, de eurovelo 3, of de weg naar Compostela, fietsers bepakt in dit weer, chapeau. Een fietser komt al helemaal van Trondheim, zijn missie, een nichtje Ava die geboren is in maart 2022 zonder oortjes, te helpen aan de nodige financiën voor een esthetische operatie. Je zal het maar doen.
Verder een barbecuetje op het achterdek, en alles doen om verkoeling te vinden.
Varen in Europa 