Varen in Europa

De schipper is een beetje gejaagd vandaag, 6 sluizen en een tunnel van 6OO m moeten we doorstaan.

Alles wordt geprepareerd, het is zoals de motorrijder die zijn zijn moto bepakt of een fietser die alles terug in zijn fietszakken probeert te krijgen, het klaarmaken is al 25 % van de reis, de nieuwsgierigheid van wat er gaat komen! De trac is dat, de zenuwachtigheid voor het optreden!!!

De kap gaat er af, of tenminste die van de de boot, we zijn nu decapotable , de wind blaast ons in de haren en we wanen ons opnieuw 30 jaar.

Sluis Waulsort, heel vriendelijk meneer neemt zelfs mijn touw aan, de sluisdeuren gaan dicht en dan begint mijn spelletje, stijgen we al? Dan proberen het moment te kiezen wanneer je het touw strak houdt zodat de boot niet slingert, langzaam stijgen uit de catacombe en dan iedere keer een nieuwe view , spannend, tja je moet het spannend maken!

Sluis Hastière nog 4 km en dan zijn we in Utland, ons Frans vlaggetje heeft de plaats ingenomen van het Belgische, we zijn nu officieel bezoekers in Frankrijk.

Ons vignet wordt gecontroleerd, 185,80 € voor een maand. We krijgen onze eerste afstandsbediening vanaf nu moeten we zelf de sluizen bedienen. Eerste sluis, ons touwen worden aangenomen, ferm wat stuwing, goed voor de armspieren, onmiddellijk hierna de tunnel van Ham, 600 m lang precies een donkere rioolbuis waar we in moeten. Nog 2 sluizen en we zijn bij ons doel.

Na 5u30 varen bereiken we Vireux-Molhain, een prachtige stadskade lonkt naar ons, het was genoeg voor vandaag.

We halen toch nog de fietsen van boord en zoeken een mooie route jammer het is allemaal te druk we fietsen dan maar langs de Maas. Het menu staat ook al vast, friet van het frietkot.

We vertrekken met 3 jachtjes vanuit Namen.

Heel mooi varen nu, de statige villa’s, groen, geen industrie het is een verademing, je wordt er zowaar zenuwachtig van, zó rustig.

l’écluse La Plante, Tailfer, het gaat heel vlot vandaag. De volgende sluis wordt reeds verwittigd, l’ecluse Rivière, maar pech we kunnen er niet meer uit, de sluisdeuren gaan niet open. De sluiswachter van dienst komt zich excuseren, na wat gemor aan de deuren met de grote pikhaak doen ze het opnieuw. Sluis Hun, Houx en sluis Dinant. De citadelle troont hoog boven de Maas. Verder gaan we vandaag niet meer, Het stadje van Adolf Sax, Generaal De Gaullebrug, de gezellige terrasjes, de dinantse koek.

De Nederlander die meegevaren is, bedankt de kapitein voor de groepsleiding, ja in het teruggaan zal hij het zelf de sluizen moeten oproepen, hij heeft vlijtig de Franse woordjes genoteerd!

De Fransman die de boot achtergelaten had in Huy, heeft ons ingehaald en ligt aan de overkant. Wat is de vaarwereld klein! Tja veel ontsnappingsmogelijkheden zijn er niet.

Het is stil in de haven, de Duitsers voor ons maken de touwen los en wij ook, we gaan richting Namen.

Rimpelloos en blauw schuift het water onder onze boeg. Het is bijna jammer om het te verstoren. Een beetje verderop komen we terecht in een roeiwedstrijd, weeral kranige mensen, oud en jong ieder roeit om de beste tijd te halen.

In Vezin staat er zowaar aangeduid op de kaart ‘Cimetière des bateaux’ drie roestige halfgezonkene boten geven een volle aflaat! Denk dat de klantenkaart vol zal zijn. Tja de mens onderschat het werk aan de boot en overschat zijn eigen inzet en volharding als hij een boot koopt. ‘

‘Koop een boot en werk je dood’

We passeren ‘Marche les dames’, we zijn hier eens een koning kwijtgeraakt, ga maar eens terug naar de geschiedenisles van de lagere school ‘Het koningshuis’

We varen sluis in en uit, houden ondertussen een praatje met de binnenvaarder voor ons, en zo passeren we onze zondag. Het wordt groener, de woningen worden villa’s en de rotsen worden hoger, we komen in de Ardennen. Namen nadert en de laatste sluiswachter wenst ons in goed Nederlands een fijne dag!

We leggen aan onder het casino, nu ja aanleggen ‘k moet toch wel tweemaal gooien en dan nog, het zal mijn dag niet zijn zeker.

Vanaf hier varen we samen met vrienden, ook bootjesmensen.

We blijven in Huy vandaag. De ravel of eurovelo 3 brengt ons tot in Andenne, het is tegelijkertijd de pelgrimsroute van Trondheim in Noorwegen naar Santiago de Compostela. Wij gaan zo ver niet rijden en het is tegen wind in het terugkeren, dus 40 km is genoeg.

Ze zijn volop bezig een nieuwe kabelbaan te bouwen over de maas naar het fort van Hoei op de rechteroever, de oude is gesloten sedert 2012 door een ongeluk.

We eindigen in Huy op de markt in het oud gedeelte van het stadje. Er is daar een Porsche tweedaagse aan de gang, er worden 200 wagens verwacht! Wij hebben geen Porsche dus gaan we niet blijven.

We houden ons bezig door vanop een terrasje de mensen te bekijken en er passeert nogal het één en ander. Nog wat inkopen en terug naar de boot, voor de rest doen we just niets meer.

Morgen Namen

We verlaten het broeierige Luik en varen richting Hoei.

Een riviercruise ligt aangemeerd aan de buitenkant van de haven, de bezoekers klaar om Luik te bezoeken. Links stroomt de Ourthe de maas binnen.

De grijze roesten verlaten sites van cockerill – Sambre bieden geen blije indruk. Maar de rode gebouwen van Standaard-Liege bieden enig tegengewicht.

We kabelen verder, oud ijzer aan de ene kant op de kade en rotsblokken op de andere kant. De maas vervloeit in de industrie.

De Ivo’s-Ramet sluis brengt ons verder stroomopwaarts. We stijgen 4,5 m. Chateau de Chokier boven op de rots kijkt uit op de Maas, er zullen wel geen ridders meer wonen het ziet er nogal vervallen uit!

Er blijft maar water komen de regenrivier stopt nooit, de sluis Ampsin-Neuville, we moeten wachten, en wachten, na één uur openen de magische deuren en spuwt ze twee zwaar geladen beroepsvaarders en een yachtje uit. We mogen erin na de beroeps, samen met nog een Nederlandse vlet en een Franse zeilboot. De Franse boot geraakt maar niet tot aan een bolder en wat doet mijne schipper, hij biedt vriendelijk aan om vast te maken aan onze boot, amai dubbele trekkracht nu, de touwen huilen van het gewicht die er aan hangt, de Franse madam van het bootje zit beneden, komt niet naar boven of kan niet naar boven, we mogen niet te vlug oordelen. Maar het levert ons wel wat op, een fles Cremant, ze zit ondertussen al koel. Eindelijk na 6 uur ( voorzien 3 uur) varen zien we de haven van Huy, al degene die deze morgen in Luik lagen zijn hier ook.

Even verderop ligt een Noors schip, twee oudere mensen en ze zijn op weg naar huis, ze rekenen op een maand om in Oslo te geraken.

Respect, ze hebben 5 jaar lang twee maand per jaar gevaren in Frankrijk, alle kanalen hebben ze doorkruist. Hun boot hebben ze veertig jaar en hij zag er prima uit.

Touwen goed leggen, fietsen van boord en we rijden naar het dorp Wanze, zo’n vijf kilometer verderop, niet te doen, morgen blijven we op de Ravel!

Panheel – Maastricht

Kortebroekendag vandaag! De eerste maal dit seizoen dat de shorts bovenkomen, mijne schipper heeft altijd warm dus die heeft al een tijdje geen lange pijpen meer aan.

Het belooft tot 25° C vandaag, we hebben alvast de zijflappen opgebonden, dus nu vrij zicht! En wat een zicht!

Sluis Maasbracht, we zitten precies in de catacomben verval van 11,5 m met een drempel aan de deuren maar glijdende bolders, ‘k moet mijn touwen niet verleggen, altijd een beetje trikie.

Volgens de schipper moet er ook een beetje technische informatie zijn, bij deze is dit gebeurd. We varen op het Julianakanaal, rechtstreeks tot aan de Maas.

Gisteren een plezierige Franse boot gespot, dansmuziek aan boord en full speed! Maar ja die full speed was nog maar 8 km, niet zo gemakkelijk als je daar achter vaart, dus een paar keer voorbijgaan maar ja we spotten hem opnieuw in de verte, zal tot in Frankrijk zo zijn vrees ik.

Sluis Born, de Fransman zit opnieuw achter ons, het wordt een spelletje, voor, achter, voor, achter.

We moeten allemaal efkens naar de wachtsteiger de sluis is bezig voor de andere kant, opnieuw een catacombesluis met glijdende bolders en opgelet zegt de permanentie ‘niet alle bolders zijn aanwezig’ dus zorgen dat we er één hebben.

Verder valt er weinig te gebeuren, een tijdje achter een werkboot varen. Op naar Maastricht, nog een kleine 2 uur.

De vrije aanlegkade lokt naar de schipper, geen havengeld! De fietsen kunnen echter niet van boord, enkel te voet en minifiets. We zoeken de VVV op, ja graag een stadsplan, dat is dan 1,75€ alles wordt duurder. We zoeken het mooiste plein van Nederland, zo staat het tenminste aangegeven ‘het Vrijthof’ ‘k weet niet maar onze pleinen zijn toch wel mooier. De St. Servaasbasiliek met zijn schatkamer, boekhandel Dominicanen (voormalige kerk zeker de moeite) het stadhuis en winkelstraten! We eindigen op een terrasje met de notoire bitterballen en een biertje, het is te warm voor iets anders.

Onze Fransman ligt na ons afgemeerd, ‘k wist het, het is tot in Frankrijk dat we hem hebben. Op de kade aan de overzijde is er party aan de gang, het is voor heel Maastricht.

We zijn er klaar voor, de schipper heeft al zijn poetsvrouwkunde bovengehaald, de boot blinkt als nooit tevoren!

De hele buurt wuift ons uit, Johan en Lucia zijn speciaal vroeg opgestaan, de mevrouw van de woonboot is er,Theo en Anja met de hond Doenya, ja het wordt september als we terug zijn!

Altijd opnieuw wennen die eerste vaart, liggen mijn touwen er, is de pikhaak vooraan, de stootwilgen goed hangen en we zijn op weg naar de Maas.

Rustig, kabbelend, fluitenkruid op de oever, zon in het gezicht wat moeten we nog meer hebben, de aalscholver hangt laag boven het water op zoek naar prooi en wij kijken toe.

Een sleepje met 7 roeibootjes gaat richting De Waal, kranige mensen!

Ik ga het bij de Roseanna houden voel mij hier redelijk veilig.

Via het Maximakanaal komen we bij onze eerste sluis ‘Empel’, we staan in de wachtrij voor de volgende versassing. Sluis Hintham kunnen we zo binnenvaren, het gaat vlot, sluis Schijndel we geraken vooruit, sluis 4 (noemt wel degelijk zo) hopla voor vandaag zijn we van de sluizen af, er zullen er nog genoeg komen! Oei misrekend sluis 5 komt er nog aan! Eerst nog een draaibrug, gewoon kwestie van bezig te blijven, uiteindelijk leggen we aan in Aarle-Rixel in het groen en rustig.

De schipper heeft een nieuw systeem uitgedokterd om onze fietsen van boord te halen, maar helaas er is nog werk aan, dan maar op de oude manier met mankracht.

Ver zal het niet worden, de dichtstbijzijnde supermarkt, ons dagelijks brood halen.

Morgen naar Heel.

De schipper heeft zijn vaarroute opgesteld, met pen en papier!

Zondag vertrekken we en maandag varen we in één ruk naar Helmond, hopelijk is de sluis open!

We varen van Heusden terug naar Alem, helaas er waren 2 maanden varen gepland, het zijn 3 weken geworden. De Moezel was ons doel het is Rotterdam en Gouda en Utrecht geworden. Het was ook mooi maar de grote wateren zijn voorlopig voldoende geweest.

Zo zie je maar, de reiziger moet dagelijks zijn plannen wijzigen.

De haven ligt er rustig bij, aanleggen wat opruimen en huiswaarts. Hopelijk kunnen we binnen een viertal weken terugkeren.

De rest van de verhalen of schrijfsels zijn hopelijk voor dan, doei.