Heukelum – Vluchthaven aan de Merwede

Weeral gietende regen, niet te doen, vlug de touwen doen en dan vluchten naar binnen daar is er verwarming.

Na de grote Merwede-sluis komen we onmiddellijk in de Vluchthaven terecht, wij krijgen de meldsteiger en de Victoria box 21. Aanleggen met al die wind geen sinecure dan slaat de schipper nogal vlug scheepstaal uit, van hogerwal liggen, lagerwal liggen, op spring varen één ding is zeker ge moet proberen een bolder te pakken krijgen en de touwen gooien als een cowboy en dat gaat niet altijd even goed. Maar allé we liggen!

Naar het stadje met de fiets, prima idee, nog wat boodschappen doen en klaar is Kees. Helaas het lot beslist anders. Een uitschuiver in de winkel zorgt ervoor dat ik met een ontwrichte schouder in het Beatrix ziekenhuis beland, niks erg, ze trekken dat er gewoon terug in, natuurlijk met de nodige pijnstillers en een mooi verband. Onze avond brengen we door in de ‘spoedeisende hulp’ waar ze heel vriendelijk en behulpzaam zijn. Van wachtzaal naar radiografie en heen en weer.

Jammer mocht geen foto’s nemen in de spoedeisende hulp!!!

Om 23u zijn we terug op de boot en kunnen we bekomen, het was mij het dagje wel.

Arkel – passantenkade Heukelum

Str..tweer, gieten, kletsnat worden we. We varen naar Leerdam. We mogen slechts 4 uur aan de stadssteiger blijven liggen.

Iets bezoeken zit er niet in, we gaan in de glasblazerij dan maar lunchen en de winkel bezoeken, was wel een beetje te duur voor mijne portemonnee.

en dan naar Heukelem een prachtig aanlegplaatsje.

Ervan genieten zal voor een andere keer zijn. We zitten binnen met de verwarming aan.

Vreeswijk – Arkel vrije ligplaatsen

Wachttijd bij de sluis en een binnenvaarder zorgt er voor dat we inplaats van 3 uur, 4 uur onderweg zijn. We moeten nergens op tijd zijn dus……..

Na de sluis naar het Merwedekanaal vinden we wel een heel apart museum, mooi? Wie ben ik om dat te zeggen!

Een paar ongeduldige vaarders proberen ons voorbij te gaan maar totaal geen nut heeft dat! De beroepsvaart heeft altijd voorrang dus voor iedere brug wordt er toch gewacht op de binnenvaarder.

‘De grootste haast is niet de grootste vaart‘ maar iedereen wil de eerste zijn om het mooiste plekje te hebben!

Arkel het begin van de Linge, hier zijn vrije plaatsjes midden in de natuur. We kunnen het laatste plekje achteraan aanslaan en de Victoria ligt tussen de Nederlanders, kunnen ze verbroederen na de verliesmatch tegen Engeland gisterenavond wat morele steun zal deugd doen.

En voor Missy is het een paradijs!

Wij doen niets vandaag, genieten op ons achterdek en kijken naar de bootjes die passeren en voorzien van de nodige commentaar, te snel, lelijk van kleur, roestbak, mooi geschilderd enz.

Onze laatste week is begonnen, het gaat nog vlugger dan anders!!!!

Nog steeds Vreeswijk

Realiteit of fictie

De schipper van de Victoria heeft in zijn archief opgesnord dat zijn boot gebouwd is in Vreeswijk, hij heeft zelf adres en telefoon van die mensen, het nummer heeft hij geprobeerd maar daar werd niet gereageerd. We bezoeken het scheepvaartmuseum in de hoop daar iets meer te weten te komen, noppes. Maar toch mooi en leerzaam.

Dan maar op zoek naar het adres, een kwartiertje rijden met de fiets, blijkt de woning staat te koop maar de buurvrouw wist meer te vertellen, ze kent de dochter en belt haar op. De botenbouwer in kwestie, Theo is in een verzorgingstehuis samen met zijn vrouw. De dochter regelt een bezoek van haar ouders aan de Victoria, is dit toeval?

In ieder geval de mensen waren heel blij van hun boot terug te zien.

De verhalen waren onuitputtelijk, de nostalgie van die mensen toen ze de Victoria, in hun tijd was het ‘sans souci’ zagen, dat was geweldig.

De schipper en zijn madam mogen op hun beide oren slapen, het bootje was overal geweest, Parijs, Berlijn, zelfs Denemarken. Dus het kan alle zeeën aan, alle woeste wateren en alle stille wateren, we gaan er één op klinken.

Vreeswijk

We leggen aan in de passantenhaven Vreeswijk, een prachtig haventje met alle faciliteiten, elektriciteit, douches, wasmachine, droger en WiFi.

De havenmeester waarschuwt ons dat er vanavond zwaar weer verwacht wordt, dus extra touwen leggen.

Het is warm, vandaag opnieuw kortenbroekendag.

We gaan met het veer naar Viaenen, weeral een authentiek stadje en Culemborg dat een kleine 15 km verder ligt. Beiden zijn redelijk toeristisch, de terrasjes zitten vol, wat een dag.

We checken regelmatig onze buienradar, rond 18 uur wordt het onweerachtig, dus zorgen dat we aan boord zijn.

De havenmeester heeft gelijk, met bakken valt het uit de lucht, donder en bliksem en dat na één dag warm weer.

IJsselstein – Nieuwegein

Vandaag is de jongste telg van de Neirincksclan jarig, 65 jaar, hij is toch gewoon om in de krant te verschijnen dus hij mag eens in vol ornaat op mijn blog, proficiat kleine broer.

Utrecht – Ijselkade – IJselstein

We verlaten Utrecht we kunnen nog onze watertank gratis vullen aan de sluis, hebben opnieuw 1000 l water.

De zon is mee met ons, eindelijk!

We moeten een stuk terug, het Amsterdam-Rijnkanaal op, voor mij is dat een klutskanaal, van links naar rechts, grote vracht passeert ons, dus opnieuw oppassen!

De oude IJsel stuurt ons voorbij Nieuwegein, veel valt er niet te zien, industrie, de universiteit en groen. Het Sint-Antonius-ziekenhuis, de schipper is daar eens terechtgekomen met een ontstoken knie, een heel accuraat ziekenhuis.

Na 3 uur varen IJsselstein. We liggen midden in een sociale woonwijk nu ook niet het mooiste uitzicht, maar het stadje is mooi. Hier staat het kleinste restaurant van Nederland.

Nog altijd dezelfde kade aan de Weerdsluis

Over de visdeurbel, een heel speciaal idee!!!!

Visdeurbel.nl

Vissen zwemmen ieder voorjaar vanaf de Vecht, via de Oudegracht en de singels, naar de Kromme Rijn. Dwars door Utrecht heen, op zoek naar een plek om eitjes te leggen en zich voort te planten.
Soms moeten ze lang wachten bij de Weerdsluis, omdat de sluisdeuren in het vroege voorjaar niet vaak open gaan. Daarom hangt onder water bij de sluis een camera. Zijn er vissen in beeld? Druk op
de bel. De sluiswachter krijgt een seintje en zal, als er veel vissen zijn, de sluis openen. Zo help je vissen om door te gaan op hun route!

Welkom op de Visdeurbel!

Het Visdeurbelseizoen van 2024 is voorbij. Afgelopen voorjaar hebben vele duizenden vissen de sluis weer gepasseerd. Met dank aan duizenden mensen van over heel de wereld die deze vissen de sluis door hebben geholpen. Namens de vissen en het Visdeurbel-team, bedankt! Op 3 maart 2025 zijn we weer terug! Een nieuw voorjaar, een nieuw visdeurbelseizoen. Tot dan!

Dat is nu eens straf vind ik.

Nog een weetje, de schipper van de Victoria is zijn bril verloren in de grachtjes de vissen gaan nu dubbel zo goed zien!!!!

Het is druk deze morgen op het water, de sloepjes varen alle kanten uit. Ja je moet er van profiteren zolang de zon schijnt en dat duurt hier niet lang.

Het bezoek van de Victoria is vertrokken, terug rust in huis. Gisteren nog samen naar de voetbal gekeken, de Nederlanders zijn na het einde van de match toch een klein beetje van links naar rechts gegaan.

Wat gaat dat woensdag worden dan?

We trekken naar de binnenstad, volgens de buienradar zonder regen, maar het is maar een fluutjesbuienradar, we zijn tweemaal nat geworden, geen paraplu en geen regenjas!

De schipper wil persé mosselen, we zijn geëindigd in AH en hebben ze zelf klaargemaakt.

Morgen gaan we naar Montfoort, hopelijk met goed weer!!!!

Zelfde kade nabij De sluis

Iedere avond zien wij hier een spektakel van jewelste, in de boom aan de andere kant van het water komen hele zwermen grasparkieten slapen, de boom is groen en de grasparkiet is groen, we hebben geprobeerd om te te fotograferen maar je ziet geen onderscheid tussen blad en vogel. Deze morgen zijn ze opnieuw vertrokken.

Utrechts mysterie: wat doen al die parkieten in onze stad?

Halsbandparkiet

Fiets je langs de Rode Brug of wandel je door het Zocherpark, dan zou het zomaar kunnen dat je wordt opgeschrikt door een groep luid kwetterende vogels. Nee, het is geen spreeuwenzwerm, maar een heuse parkietenkolonie. Wat doen die exotische dieren daar eigenlijk?

Een exoot door de mensen binnengebracht en losgelaten in de natuur.

We fietsen naar Boswachterij Lage Vuursche, de wind mee in het begin maar de terugkeer, amaai 5 Beaufort ‘k waaide bijna van mij fiets. Blij als we terug waren.

De stad maakt zich op voor het voetbal, algehele stilte op straat, Vol vertrouwen zijn ze die Nederlanders, winnen gaan ze.

Verder is er niet veel te beleven, van het weer moeten we niet spreken, we zitten beneden met de verwarming aan.

Maarssen – Aanlegkade ‘De Weerdsluis’Utrecht

Utrecht, studentenstad, prachtige grachten en parken, de Utrechtse heuvelrug een nationaal park, een stad om te winkelen een restaurantje te doen, te fietsen en te wandelen. Maar we missen één ding vandaag : de zon, het is amper 17° graden, pull, sokken en straks misschien nog een muts.

Utrecht de fietsvriendelijkste stad ter wereld, vlakbij het station is er een fietsenstalling voor maar liefst 12500 fietsen. De gehele binnenstad is bijna uitsluitend voor fietsverkeer, soms ook gevaarlijk ze komen van alle kanten.

De route hiernaartoe was weeral druilerig en fris, opletten voor de huurboten die varen alle kanten links en rechts, bakboord en stuurboord is voor hen soms een vreemde taal!

Er is geen plaats voor ons tussen de palen, we zijn te lang, dan gaan we toch langszij bij een bootje van de opruimdienst van de haven, de visser schuift een beetje met zijn hengel en mand richting sluis en we hebben plaats.

Nog juist de parkeermeter in orde brengen en iets zoeken om te lunchen.

Bij terugkeer is het bootje van de havendienst weg en liggen wij netjes aan de kade, hoe ze dat gedaan hebben geen idee, we liggen nu nog beter!!

De verwarming is aan!!!!wat een zomer.