Vrijdag 2 juni 2023

We verlaten het broeierige Luik en varen richting Hoei.

Een riviercruise ligt aangemeerd aan de buitenkant van de haven, de bezoekers klaar om Luik te bezoeken. Links stroomt de Ourthe de maas binnen.

De grijze roesten verlaten sites van cockerill – Sambre bieden geen blije indruk. Maar de rode gebouwen van Standaard-Liege bieden enig tegengewicht.

We kabelen verder, oud ijzer aan de ene kant op de kade en rotsblokken op de andere kant. De maas vervloeit in de industrie.

De Ivo’s-Ramet sluis brengt ons verder stroomopwaarts. We stijgen 4,5 m. Chateau de Chokier boven op de rots kijkt uit op de Maas, er zullen wel geen ridders meer wonen het ziet er nogal vervallen uit!

Er blijft maar water komen de regenrivier stopt nooit, de sluis Ampsin-Neuville, we moeten wachten, en wachten, na één uur openen de magische deuren en spuwt ze twee zwaar geladen beroepsvaarders en een yachtje uit. We mogen erin na de beroeps, samen met nog een Nederlandse vlet en een Franse zeilboot. De Franse boot geraakt maar niet tot aan een bolder en wat doet mijne schipper, hij biedt vriendelijk aan om vast te maken aan onze boot, amai dubbele trekkracht nu, de touwen huilen van het gewicht die er aan hangt, de Franse madam van het bootje zit beneden, komt niet naar boven of kan niet naar boven, we mogen niet te vlug oordelen. Maar het levert ons wel wat op, een fles Cremant, ze zit ondertussen al koel. Eindelijk na 6 uur ( voorzien 3 uur) varen zien we de haven van Huy, al degene die deze morgen in Luik lagen zijn hier ook.

Even verderop ligt een Noors schip, twee oudere mensen en ze zijn op weg naar huis, ze rekenen op een maand om in Oslo te geraken.

Respect, ze hebben 5 jaar lang twee maand per jaar gevaren in Frankrijk, alle kanalen hebben ze doorkruist. Hun boot hebben ze veertig jaar en hij zag er prima uit.

Touwen goed leggen, fietsen van boord en we rijden naar het dorp Wanze, zo’n vijf kilometer verderop, niet te doen, morgen blijven we op de Ravel!