Courcelles -les-Lèns
We blijven hier, eerst de motor na zien, alles blijkt oké.
Dan het huzarenwerk, de fietsen van boord nemen. Maar gelukkig het kraantje om ze terug erop te zetten werkt!
Geen fietspaden, je moet hier tussen de dorpen werkelijk een atleet zijn, maar de chauffeurs zijn oppassend.
Onze voorraad aanvullen moet ook nog gebeuren, er is een Lecercq in de buurt. Met de fiets en 2 fietszakken, een beetje bohemien spelen, leuk.
We verkennen nog het centrum er is hier werkelijk niets, een oude mijnstreek, straatarm, verpauperd, vervallen! Een derde van de woningen staat leeg, werk zal er hier ook wel niet zijn.
Evin-Malmaison en Leforest twee naastgelegen dorpjes doen we ook nog even aan. We vinden een verlaten mijnlift, in de jaren 70 zijn de mijnen hier dicht gegaan. Kleine piepkleine woningen rond de site zijn wel nog bewoond.
Ode aan de gesneuvelden van de eerste wereldoorlog
Bij het terugfietsen zien we een vergunning om een nieuw recreatiepark te maken van de site rond het haventje, meer dan nodig.
Nog een weetje over het haventje het heeft de naam ‘Gare de l’eau’ , en is aangelegd in beginjaren 1905 – 1910 er konden hier 200 peniches overnachten.
Voilà onze uitstap van vandaag is gebeurd, onze teller zegt 20 km, niet groots maar beter dan niets.
De schipper besluit om dubbel te liggen bij een grotere boot langs de kant, we zwieren zodanig dat hij schrik heeft dat de steiger gaat afbreken.
Op het einde van het bassin is er nog een authentiek café, de derde generatie, de bassin haar grootvader heeft hier alles meegemaakt.
De schippers sluiten onvoorwaardelijke liefde met de bazin en het café, je zou zowaar blijven plakken.
Als afscheid ‘ trois baisers ‘ en het komt allemaal goed.
Varen in Europa 