Naar Arleux!
Deze maal voor echt! Er komt daar een opstapper, we zijn dan compleet.
Er worden verwoede telefoontjes gepleegd naar alle mogelijke VNF nummers, we moeten informatie krijgen over de tunnel in Riqueval.
Is deze nog open, mogen we er vrij in varen? De eerste maal in 2013 werden we door de tunnel getrokken in kolommen door een tueur. Nu is dit normaal gezien afgeschaft.
We worden niet wijzer, dan maar op goed geluk!
De touwen los en richting de sluis, opnieuw zijn het vlottende bolders, luxe!
Het feestje van de binnenschippers blijft maar duren.
We moeten tot op de splitsing Canal du Nord, en de Senseé, druk is het daar, de sluis is defect. Allemaal in wachtrij.
Een plaatsje langs het jaagpad in het groen en rustig.
De schipper wil naar Cambrai fietsen, efkens poolshoogte gaan nemen daar in het haventje.
Een ritje heen, 20 km dat worden er 24 km. Door godvergeten dorpjes, immense graanvelden, oorlogskerkhoven van wereldoorlog 14-18, modderpaden, grindwegen en kasseiwegen.
We zijn dooreengeschud, hangen vol modder en op het eindtraject achtervolgd door een kolonie muggen.
De wegjes zijn niet altijd wat google earth denkt dat het moet zijn. Acrobatenwerk komt er zelfs aan te pas.
Cambrai is een teleurstelling, zoals op zoveel plaatsen verwaarloosd, het haventje ligt er triestig bij, er zijn nog wel wat plaatsen vrij, we zullen zien morgen wat we onderweg nog tegenkomen.
De terugweg worden ook 24 km, hetzelfde scenario maar we komen heelhuids aan de boot dat is ook een pluspunt.
De Victoria is gepoetst, tja de schipperin komt!
We zijn compleet, morgen verder.
Varen in Europa 