Vendhuile – Lesdins
We liggen aan de wachtplaats voor de tunnel, vandaag is het grote moment, een eerste tunnel van 5670 m ‘Grand souterrain de Riqueval’ en een tweede ‘Souterrain de Tronquoy’ van 1098 m.
Dus de moeite, in de boeken staat aangegeven dat we in allebei zelf mogen varen, maar wat kwam er deze morgen om de hoek piepen bij de eerste tunnel, een tueur .
Alle luiken gaan open om de nodige touwen te vinden, 2 x 30 m, deze moeten bevestigd worden aan de voorgaande boot.
Wij liggen de eerste dus wij krijgen één touw van de tueur, de Victoria hangt aan ons en de Santé hangt aan de Victoria.
Zo worden wij op sleeptouw genomen het donkere gat binnen!
Vroeger hingen er tot wel 52 peniches aan één tueur, bij de beginfase moest het wel gebeuren via mankracht, nog later met echte paardenkracht!
Vroeger was alles heel gewoon, nu is dit een rariteit geworden.
We doen er ongeveer één uur en dertig minuten over. Met een oorverdovend lawaai van de kettingen waarop de tueur loopt glijden wij door de tunnel, zelf mogen wij geen motor gebruiken enkel het roer.
De Vnf-boys controleren als alles ok is, de schipper mag zijn hoofd niet te ver uitsteken er zit 3000 V boven hem, zou een verbrand schippertje zijn. En het gaat goed.
Boven het eindpunt is een museum ingericht omtrent dit fenomeen, een vlug bezoek kan nog wel. Een steile klim van 15 procent brengt ons bij een tueur die 60 jaar dienst gedaan heeft en volledig gerestaureerd is.
Via een idyllisch stukje komen we aan de tweede tunnel, hier mogen we zelf varen!
Even voorbij de tweede tunnel zoeken we een plaatsje en houden we overleg over onze tunneldag. De plaatselijke tripels liggen in de smaak van de schippers, hoeza. Weer iets om over te palaveren!
Het blijft een onvergetelijke ervaring!
We blijven hier efkens, we hebben nog wat andere verplichtingen.
Varen in Europa 