Gisteren zijn we erin geholpen, vandaag ons er vantussen halen, alles komt toch goed.
We varen van de ‘Van Gogh’ haven rond het eiland (éénrichtingsverkeer) naar het begin van het Canal St Denis.
De schipper heeft gisteren via de havenmeester nogmaals gecheckt als we wel doorkonden. Wat denk je we komen aan de sluis ‘le Briche’ dubbel rood dwz niet bediend. Dan ken je de schipper nog niet, zeven telefoonnummers heeft hij en in zijn beste frans expliceert hij dat hij erdoor moet.
Resultaat : er moet een duwbak naar buiten en dan mogen we erin!!!!
Groen en heel het canal lang blijft het groen licht voor ons! Wat een service.
Eerste sluis : één bolder om vast te leggen de volgende is verdwenen dan maar een ander touw gelegd naar de punt, allé we komen er heelhuids uit.
Tweede sluis ietsje beter! Maar de bovenste bolder staat op 1,5 m op de wal pikhaak in langste stand en het lukt. We passeren Stade de France.
Derde sluis, bijna normaal. Vierde sluis; glijdende bolder we weten ons gemak niet!
Vijfde sluis, we zijn het ondertussen gewoon, een beetje zwalpen en tegen de kant vliegen, allé vooruit en ten andere nog altijd gene Eifeltoren gezien.
Zesde sluis, normaal. En dan komen we in Port De Flandres, wat doemt er daar voor ons op, prachtig!
Maar moeten wij in dat gat en dan nog met 2, een graftombe doemt voor ons op, liefst 10 m verval en constant verleggen van haak.
De sluisjongen roept van ergens uit de hemel dat we de andere kant moeten gaan liggen, het water komt van onderaan en dan hebben we bijna geen last. Moet het beamen het is zo, als we bijna boven zijn komt de chef een praatje doen, 43 jaar werkt hij op de canals, waar ze vroeger met 5 waren is hij nog alleen en bijna geen plaisance meer.
Ik dacht al dat we veel bekijks hadden, wie doet er dat nu. Een canal vol van industrie maar moet wel zeggen dat het laatste ‘Port de Flandres’ dat goed gemaakt heeft.
Rechtsaf naar La Vilette, een klein beetje bekend, ik was hier al van de trip naar Parijs met de fiets!
Er zijn vrije plaatsen ligplaatsen , we zien wel als we weggejaagd worden.
Parijs slaapt nooit, La Vilette wordt omgebouwd tot ‘Plage de Paris’ zwembaden, strandjes, speeltuinen een dead run.
De Eifeltoren straalt in de verte zijn lichtstraal uit en wij genieten van het bruisende leven rondom ons.
Varen in Europa 