En we zijn weer weg richting Herentals wel eerst mijne schipper doen bellen als alles normaal is voor onze vaart, geen probleem! We passeren het circuit van Zolder, hadden ons al afgevraagd wat voor een lawaai dat wij hoorden, raceauto’s!
Zomerbar, blijven hopen
Nog altijd grijs nu en dan een spatje, twee grote sluizen op het Albertkanaal maar het zijn vlottende bolders, o zo gemakkelijk. Samen met nog 2 jachten dalen we telkens 6 à 7 meter. Zij komen van het drielandenpunt en zijn daar blijkbaar in allerijl vertrokken. Met de laatste sluis waar we opnieuw stijgen gaan we het kanaal Herentals – Bochelt op, nog 3 km in we zijn in de jachthaven, blij!
Wat supporters aan de zijlijn en we krijgen een plaatsje naast het cafeetje.
Zijn vannacht wakker geworden van het lawaai dacht dat er een vrachtwagen passeerde maar het was de regen.
Water, water, water gelukkig is het een kanaal waar wij op liggen dus het waterdebiet wordt geregeld!
Hadden zoveel plannen om Hasselt te bezoeken alles valt letterlijk en figuurlijk in het water.
Dan maar onze auto verplaatst van Hasselt naar Herentals!
Normaal doen wij dat gecombineerd met een fietsrit, nu wordt dat treinen!
Met de auto naar Herentals, we hebben hem achtergelaten aan het station een 4-tal km van de haven daar.
Met de trein terug en de schipper zijn plooifietsje ook mee van Herentals naar Lier en van Lier naar Aarschot en van Aarschot naar Hasselt we hebben er een treindag opzitten!
Alles heeft zijn charme, mijne kapitein met zijn regenvestje en zijne camera op zijne buik kon geen grotere toerist zijn in de gietende regen!!!! Alles kan, de madam naast ons was vervroegd teruggekeerd van haar werk in Brussel en wist niet of ze ging thuisgeraken!!!!!!!
Dus je ziet alles is relatief, onze vriend ligt met zijn bootje op de Dender en vraagt telefonische assistentie voor zijn schroeven, we blijven bezig.
maar dat is ondertussen opgelost op naar een nieuw item, hopelijk haalbaar en doenbaar ik leg ook maar touwen de rest moet mijne kapitein doen.
Gieten dat het doet, we zijn helemaal alleen op het water op een paar vrachters na omdat het hun broodwinning is maar de rest denkt er het hunne van. Welk een kieken vaart er nu ook met zo’n weer, wel dat zijn wij. Het kanaal af en dan naar het Albertkanaal groen en recht en breed waarom geen idee? Op naar Hasselt 4 uur varen van juist niet in slaap vallen er valt werkelijk niks te beleven.
We zien een brug in opbouw nog eens de moeite als ze dat plaatsen
En dan Hasselt binnen, verrassend, midden tussen nieuwe appartementen met zicht op water, een winkelboulevard en allemaal heel gezellige restaurants en bars. Maakt het een klein beetje goed.
De regen blijft maar komen, straks kunnen we in de straten van Hasselt varen.
Er zit niets anders op dan rummicub te spelen en in ons bed te kruipen. Doei
Niet geschikt voor nagelbijters en binnenfretters, jullie verliezen gegarandeerd jullie geduld, varen aan 5,9 km/u wel idyllisch tussen waterlelies en dommelend vissers.
Soms moet een mens hééél veel geduld hebben, of patience klinkt beter.
Maar echt heel veel geduld
We passeren Nystar, stinkboel en zeker niet gezond
De sluizen worden nog altijd bediend, logisch je kan nergens je touwen kwijt in de sluis, 4 m zakken of stijgen zonder vast te liggen zie ik wel niet zitten.
Meer dan 200 soorten pannenkoeken kan je hier krijgen!
Haven van Mol, we liggen hier op ons plaats, de boten zijn even groot als de onze,
Jachtietje
Straks gaan we naar de Abdij van Postel.
Dit is tot op heden het mooiste stuk bos waar we doorrijden, maar ja het is algemeen geweten, al die kloosters en abdijen liggen altijd op het mooiste stukje.
Natuurlijk zijn we nat op de terugweg, maar we hebben goede regenjassen. En 30km wat is dat nu, we zijn meer gewoon.
Koken zit er niet in vandaag dan maar naar het restaurant van de haven, oogt mooier dan dat het lekker is.
Na gras afrijden, onkruid wieden, post behandelen, poes verwennen en de nodige egards en dan zijn we klaar.
Wat doet een mens dan, inladen en vertrekken!
Leopoldsburg direct – met de auto, we varen onze auto mee, ja ingewikkeld ga het weleens uitleggen vergt juist een beetje creativiteit!
Een verschrikkelijke regenbui zet alles on-hold, maar dat heeft ook zijn charme het geluid van de regen op de tent!
Morgen blijven we hier ook nog, een fietstochtje rond Leopoldsburg. Voor diegene die bij het leger geweest zijn niet onbekend. En het is rommelmarkt, wie weet vinden we iets.
Niets gevonden
Dwars door het kampement, 9 km met links en rechts prikkeldraad en afschrikkingsborden. Nogal imposant!
De uitgestippelde route is niet wat we ervan verwacht hebben. Via de uitkijktoren van Koersel Kapelleke krijgt men wel een prachtig vergezicht.
Bossen en water, we vinden wel de Sint Odradakapel die ook in onze thuishaven verzeild is geraakt.
Mijn kapitein doet toch een poging om iets gedaan te krijgen van Odrada hij steekt efkens zijn voet in het heilig water, zal wel ergens goed voor zijn.
63 km niet slecht voor een koppel gepensioneerden.
We moeten ons schip in de haven van Leopoldsburg achterlaten voor een drietal dagen. De verplichting stuurt ons huiswaarts, via station van Leopoldsburg sporen we naar Mol, Antwerpen en tenslotte Deinze een volle voormiddag treingenot voor 14,40 € 2 personen en het was dan nog een heen en terug, we hebben maar de helft gebruikt, dju!
Deze nacht is er een dorpsgenoot gepasseerd en heeft deze foto genomen.
De Roseanne om drie uur ‘s nachts
Het wordt een korte onderbreking zondag zijn de schipper en ik opnieuw aan boord en zetten onze reis traag maar zeker verder.
We fietsen vandaag, gisteren genoeg kilometers gevaren.
Wij liggen daar goed
Wind!!!! Best dat we elektrisch rijden, we gaan door de bomen, de Lommelse Sahara, het staat allemaal op ons lijstje.
Komen voorbij De Duitse militaire begraafplaats (Deutsche Kriegsgräberstatte Lommel) is een begraafplaats te Kattenbos in de Belgischegemeente Lommel. Hier rusten voornamelijk Duitsesoldaten die gesneuveld zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast ligt er een kleiner aantal soldaten begraven die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn omgekomen. Het is, voor wat betreft de Tweede Wereldoorlog, de grootste Duitse militaire begraafplaats buiten Duitsland in West-Europa. De officiële inwijding van de begraafplaats vond plaats in 1959. Volgens de Conventie van Genève hebben gesneuvelde militairen, ook in het buitenland, “Recht op Eeuwige Rust”.Deutscher Soldatenfriedhof LommelToegangsgebouw met tekst 1939-1945 Hier ruhen Deutsche SoldatenVoor Duitse slachtoffers uit de Tweede WereldoorlogBouwjaar1946 – 1947LocatieLommel, BelgiëTotaal begraven+ 38.000TypeMilitaire begraafplaatsVerantwoordelijkeVolksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge
Nog altijd beklemmend
We fietsen door Sibelcogebied :
Uit kadasteronderzoek met betrekking tot het jaar 2016 bleek dat SCR-Sibelco de grootste private grondbezitter in Vlaanderen was, met rechtstreeks of via dochtervennootschap NMZ ruim 2000 ha in hoofdeigendom.[2] En wij zien dat allemaal borden verboden te betreden – het is allemaal van Sibelco.
Alweer 62 km door bos en hei, tussen de kampen van de scouts, paardenkampen, fietsende okra’s, kilometervreters en wij.
Maar Limburg doet enorm zijn best om de grootste fietsprovincie van België te zijn.
De schipper van voor ons komt een babbeltje slaan, we worden ondergedompeld in de ‘Vlaamse waterweg’. Het kanaal van Beverlo blijft er rustig bij, af en toe een binnenvaartschip die ons tegen de steiger duwt, maar verder, verder gaat alles goed.
Woensdag
We varen verder naar Leopoldsburg het is een heen en terug. Mooi in de midden blijven of anders gaan we moeten hulp zoeken, te ondiep.
We passen er juist onderOeverbewoners
Het wordt smaller en smaller straks moeten we gewoon in de midden blijven liggen! Leopoldsburg is het einde van het kanaal van Beverlo oorspronkelijk gegraven om zwaar legermateriaal te vervoeren, maar ondertussen is dit sinds 1976 geen kampement meer het is wel nog het grootste oefenterrein van België.
We zoeken het station en boeken onze treintickets morgen naar huis voor 3 dagen.
Wat een dag, we zijn deze morgen vol goede moed gestart van Wessem naar Weert 3,5 uur varen zo zijn we tegen 13 uur daar op het achterdek aperitiefje drinken en kijken waar onze fiets naartoe wil.
Juist voor de eerste sluis Panheel ligt er een jachtietje (zo worden wij genoemd in de sluizen) te wachten, we worden samen in de sluis gepropt samen met 2 beroepsvaarders, we mogen niet achteruit en niet vooruit enkel 8 m stijgen, touwen vliegen van de bolders moeten naar de andere kant om ons vast te leggen, mijn hart klopt zoals bij die aanvaring, shit, shit. Maar uiteindelijk komt altijd alles goed, het jachtietje gaat een gesprek aan, blijkt iemand van Lommel, waar wij naartoe gaan binnen 2 dagen, wij gaan naar Weert, Oh hoelang ben u, schipper liegt een beetje, nou 15, dan kan je niet binnen in Weert (weeral de grootste) verder varen? Er is niets op de zuid-Willemsvaart gaan we hem volgen?
Mijn schipper laat zich normaal niet leiden, wat hij nu toch doet, zo volgzaam vaart hij achter de Lommelaar aan, sluis in en uit, wel gemakkelijk, niet oproepen of bruggen aanvragen alles gebeurt voor ons.
Klakkeloos volgen, zelfs bij het voorbijvaren van de beroepsvaart de lommelaar gaat bakboord gaan, oei, oei gelukkig roept de binnenvaarder op dat hij niet wijkt, dus stuurboord en mijne schipper erachteraan, de 2 recreanten die langszij liggen deinen dat hun fiets bijna van het dek valt, wat commentaar oplevert van de binnenschipper, dat doet mijn schipper normaal niet. Maar allé einde in zicht, de haven van Lommel – bij de volgende binnenvaarder blijven wij er wijselijk achter, nadeel we zien niet waar onze compagnon invaart en wij dus voorbij.
Naar de volgende haven dat is nog 20km varen – 2 uur en het is al 17u gaan we der voor gaan, ja, dus varen.
Eindelijk de passantenhaven ‘de blauwe kei’ is in zicht, wat steigers voor de vissers en dat is het. Maar wel in de bossen met veel suskewiets, mijne schipper geraakt zijn frustratie niet kwijt dat hij nooit meer iemand gaat volgen en ik kijk lijdzaam toe met een glaasje wijn.
Eind goed, al goed!
Kanaal van BeverloMorgen open bij goed weerHebben 3 steigers nodig
We blijven hier nog een dagje, hebben een fietstocht gepland naar
de andere kant van het water, Montfort en St Odilius, richting Duitsland en in het smalste stukje van Nederland, we rijden 40 km met goed weer en 30 km in de gietende regen vergezeld van donder en bliksem, druipnat waren we de veerman bleef zelfs aan de kant.
Gelukkig zijn het heel goede fietspaden en kunnen we nog een beetje snelheid maken, we zijn precies twee vogelverschrikkers met onze fluorescerende jassen, maar efficiënt.
Koken zit er niet meer in, de haven heeft een prachtig restaurant en wij hebben tijd!!!!
Vanop het terras kijkt mijn schipper naar zijn boot, t’is toch een schone madam ons ‘Roseanna’
Varen in Europa 