Na gras afrijden, onkruid wieden, post behandelen, poes verwennen en de nodige egards en dan zijn we klaar.
Wat doet een mens dan, inladen en vertrekken!
Leopoldsburg direct – met de auto, we varen onze auto mee, ja ingewikkeld ga het weleens uitleggen vergt juist een beetje creativiteit!
Een verschrikkelijke regenbui zet alles on-hold, maar dat heeft ook zijn charme het geluid van de regen op de tent!
Morgen blijven we hier ook nog, een fietstochtje rond Leopoldsburg. Voor diegene die bij het leger geweest zijn niet onbekend. En het is rommelmarkt, wie weet vinden we iets.
Niets gevonden
Dwars door het kampement, 9 km met links en rechts prikkeldraad en afschrikkingsborden. Nogal imposant!
De uitgestippelde route is niet wat we ervan verwacht hebben. Via de uitkijktoren van Koersel Kapelleke krijgt men wel een prachtig vergezicht.
Bossen en water, we vinden wel de Sint Odradakapel die ook in onze thuishaven verzeild is geraakt.
Mijn kapitein doet toch een poging om iets gedaan te krijgen van Odrada hij steekt efkens zijn voet in het heilig water, zal wel ergens goed voor zijn.
63 km niet slecht voor een koppel gepensioneerden.
We moeten ons schip in de haven van Leopoldsburg achterlaten voor een drietal dagen. De verplichting stuurt ons huiswaarts, via station van Leopoldsburg sporen we naar Mol, Antwerpen en tenslotte Deinze een volle voormiddag treingenot voor 14,40 € 2 personen en het was dan nog een heen en terug, we hebben maar de helft gebruikt, dju!
Deze nacht is er een dorpsgenoot gepasseerd en heeft deze foto genomen.
De Roseanne om drie uur ‘s nachts
Het wordt een korte onderbreking zondag zijn de schipper en ik opnieuw aan boord en zetten onze reis traag maar zeker verder.
We fietsen vandaag, gisteren genoeg kilometers gevaren.
Wij liggen daar goed
Wind!!!! Best dat we elektrisch rijden, we gaan door de bomen, de Lommelse Sahara, het staat allemaal op ons lijstje.
Komen voorbij De Duitse militaire begraafplaats (Deutsche Kriegsgräberstatte Lommel) is een begraafplaats te Kattenbos in de Belgischegemeente Lommel. Hier rusten voornamelijk Duitsesoldaten die gesneuveld zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast ligt er een kleiner aantal soldaten begraven die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn omgekomen. Het is, voor wat betreft de Tweede Wereldoorlog, de grootste Duitse militaire begraafplaats buiten Duitsland in West-Europa. De officiële inwijding van de begraafplaats vond plaats in 1959. Volgens de Conventie van Genève hebben gesneuvelde militairen, ook in het buitenland, “Recht op Eeuwige Rust”.Deutscher Soldatenfriedhof LommelToegangsgebouw met tekst 1939-1945 Hier ruhen Deutsche SoldatenVoor Duitse slachtoffers uit de Tweede WereldoorlogBouwjaar1946 – 1947LocatieLommel, BelgiëTotaal begraven+ 38.000TypeMilitaire begraafplaatsVerantwoordelijkeVolksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge
Nog altijd beklemmend
We fietsen door Sibelcogebied :
Uit kadasteronderzoek met betrekking tot het jaar 2016 bleek dat SCR-Sibelco de grootste private grondbezitter in Vlaanderen was, met rechtstreeks of via dochtervennootschap NMZ ruim 2000 ha in hoofdeigendom.[2] En wij zien dat allemaal borden verboden te betreden – het is allemaal van Sibelco.
Alweer 62 km door bos en hei, tussen de kampen van de scouts, paardenkampen, fietsende okra’s, kilometervreters en wij.
Maar Limburg doet enorm zijn best om de grootste fietsprovincie van België te zijn.
De schipper van voor ons komt een babbeltje slaan, we worden ondergedompeld in de ‘Vlaamse waterweg’. Het kanaal van Beverlo blijft er rustig bij, af en toe een binnenvaartschip die ons tegen de steiger duwt, maar verder, verder gaat alles goed.
Woensdag
We varen verder naar Leopoldsburg het is een heen en terug. Mooi in de midden blijven of anders gaan we moeten hulp zoeken, te ondiep.
We passen er juist onderOeverbewoners
Het wordt smaller en smaller straks moeten we gewoon in de midden blijven liggen! Leopoldsburg is het einde van het kanaal van Beverlo oorspronkelijk gegraven om zwaar legermateriaal te vervoeren, maar ondertussen is dit sinds 1976 geen kampement meer het is wel nog het grootste oefenterrein van België.
We zoeken het station en boeken onze treintickets morgen naar huis voor 3 dagen.
Wat een dag, we zijn deze morgen vol goede moed gestart van Wessem naar Weert 3,5 uur varen zo zijn we tegen 13 uur daar op het achterdek aperitiefje drinken en kijken waar onze fiets naartoe wil.
Juist voor de eerste sluis Panheel ligt er een jachtietje (zo worden wij genoemd in de sluizen) te wachten, we worden samen in de sluis gepropt samen met 2 beroepsvaarders, we mogen niet achteruit en niet vooruit enkel 8 m stijgen, touwen vliegen van de bolders moeten naar de andere kant om ons vast te leggen, mijn hart klopt zoals bij die aanvaring, shit, shit. Maar uiteindelijk komt altijd alles goed, het jachtietje gaat een gesprek aan, blijkt iemand van Lommel, waar wij naartoe gaan binnen 2 dagen, wij gaan naar Weert, Oh hoelang ben u, schipper liegt een beetje, nou 15, dan kan je niet binnen in Weert (weeral de grootste) verder varen? Er is niets op de zuid-Willemsvaart gaan we hem volgen?
Mijn schipper laat zich normaal niet leiden, wat hij nu toch doet, zo volgzaam vaart hij achter de Lommelaar aan, sluis in en uit, wel gemakkelijk, niet oproepen of bruggen aanvragen alles gebeurt voor ons.
Klakkeloos volgen, zelfs bij het voorbijvaren van de beroepsvaart de lommelaar gaat bakboord gaan, oei, oei gelukkig roept de binnenvaarder op dat hij niet wijkt, dus stuurboord en mijne schipper erachteraan, de 2 recreanten die langszij liggen deinen dat hun fiets bijna van het dek valt, wat commentaar oplevert van de binnenschipper, dat doet mijn schipper normaal niet. Maar allé einde in zicht, de haven van Lommel – bij de volgende binnenvaarder blijven wij er wijselijk achter, nadeel we zien niet waar onze compagnon invaart en wij dus voorbij.
Naar de volgende haven dat is nog 20km varen – 2 uur en het is al 17u gaan we der voor gaan, ja, dus varen.
Eindelijk de passantenhaven ‘de blauwe kei’ is in zicht, wat steigers voor de vissers en dat is het. Maar wel in de bossen met veel suskewiets, mijne schipper geraakt zijn frustratie niet kwijt dat hij nooit meer iemand gaat volgen en ik kijk lijdzaam toe met een glaasje wijn.
Eind goed, al goed!
Kanaal van BeverloMorgen open bij goed weerHebben 3 steigers nodig
We blijven hier nog een dagje, hebben een fietstocht gepland naar
de andere kant van het water, Montfort en St Odilius, richting Duitsland en in het smalste stukje van Nederland, we rijden 40 km met goed weer en 30 km in de gietende regen vergezeld van donder en bliksem, druipnat waren we de veerman bleef zelfs aan de kant.
Gelukkig zijn het heel goede fietspaden en kunnen we nog een beetje snelheid maken, we zijn precies twee vogelverschrikkers met onze fluorescerende jassen, maar efficiënt.
Koken zit er niet meer in, de haven heeft een prachtig restaurant en wij hebben tijd!!!!
Vanop het terras kijkt mijn schipper naar zijn boot, t’is toch een schone madam ons ‘Roseanna’
Warmer, maar nog geen halleluja. Een schipper van een kleine ‘super van Craft’ staat te watertanden op de kade.
Of hij toch even mag kijken, geen probleem, te koop? Misschien……een wild bod mag je altijd doen. Maar mijn schipper ziet zo graag zijn madam ‘k weet het niet, zal al een zeer wild bod moeten zijn.
Vertrekken dan maar, sluis in en sluis uit het wordt een automatisme, touwen leggen, fenders hangen. Een Duitse snelvaarder verstoort onze vaart, ik hoor beneden het één en ander rommelen.
De staande lamp is geen staande meer maar liggende, zeepbakjes naar beneden. In de sluis spreekt mijn schipper hierover aan, hij weet nergens van ( mijn naam is haas).
De stadshaven in Venlo is voor ons te klein, moeten afdruipen naar de voorhaven (ik wil de grootste hebben) maar een mooie langsteiger roept en het aanleggen gaat nog eens zo goed!
Zou ik wel willen!
We fietsen nog naar Venlo maar veel animo zit er niet in de zon schijnt en de terrasjes roepen (corona, niets van gezien) aperitief en hun beroemde borrelplankjes dat kan erin.
De dag start grijs, druilerig, maar ja we moeten het ermee doen in Canada bakken ze momenteel wel, er is toch een klimaatverandering aan de gang.
De maas ligt er vertrouwd bij, het is en blijft een mooie rivier.
Gisteren twee maal de koekoek gehoord normaal zou het moeten goed weer zijn nu, maar ja de koekoeks weten misschien ook van het klimaat.
Alle uiterwaarden zijn volgelopen er is zeker geen water tekort nu.
De Gouden Ham passeert, Batenburg en Ravenstein, heel mooie regio maar wij willen nu naar België. Al is het tot nu toe met horten en stoten. Maar dat heeft ook zijn voordelen zo zie je dat er ook ongepland een oplossing komt.
De sluis van Grave, een Gents binnenschip een grote mastodont ligt voor ons. De schipper vraagt als hij bij het uitvaren een beetje zachtjes wil doen anders vliegen wij tegen de sluisdeuren, maar wij moeten nie panikeren roept hij terug op z’n Gents. Vriendelijke man en hij vaart inderdaad zachtjes!
Er valt niets te doen, miezerig en koud. Zelfs de koeien staan in groepjes onder de bomen. Of misschien eens opzoeken wat de rompsnelheid is? Boeggolf, hekgolf en golfdal, die drie samen en je hebt de rompsnelheid!
We varen De Paeshaven in Gennep binnen, natuurlijk heeft een klein bootje onze gereserveerde plaats gepakt, ons dan maar in een veel kleinere plaats wringen maar de schipper doet dat graag.
AH is de dichtstbijzijnde supermarkt, dus inkopen doen. Nog een aperitief op een leeg terrasje wel met verwarming en dekentje en we kunnen er weer tegenaan.
Onze dag start prima, we zijn volledig op schema om 9 uur touwen los en richting sluis Helmond. Enkel de vogels en de wandelaars op de oever houden ons gezelschap. Verdacht stil, de sluis van Helmond heeft rood aan, oproepen maar er komt geen respons, bij het dichterbij komen zien we grote gele borden met tekst ‘ sluis gesloten van 23/06 tot 16/07, wat nu? In ons logboek staan geen stremmingen aangegeven door de Rijkswaterstaat. Maar toch het kan verkeren we moeten rechtsom en de hele weg terug, amaai mijne …
Onze plannen wijzigen we á la minute, naar de Maas en zo naar België. Na 10 uur varen en 7 sluizen passeren we opnieuw Alem. Zie je, héél veel geduld moet je hebben.
De sluis van Lith zullen we ook maar nemen ben nu toch nat. Lithoyen wordt onze overnachtingsplaats en het giet. De zeilwedstrijd gaat juist van start, onder water en boven water ze zijn te bewonderen dat zijn rasechte watermensen.
We gaan niet varen vandaag, even een fietsdag inlassen.
We starten aan het Kasteel van Helmond een prachtige middeleeuwse burcht. Van hieruit rijden we naar de Strabrechtse heide, molenheide, Papenvoortsche heide, het gelijkt voor een stuk op Limburg van bij ons.
Het dialect doet er ons eveneens aan denken, we zitten immers niet zo veraf van de grens met België. Een beetje traag en zangerig.
Gisteren was er geen fietscomputer, vandaag zijn we ons water en brood vergeten. Zou dat ouderdom of gewoon verstrooidheid zijn, ik hoor jullie denken, dat wordt dus een terrasje. Onze teller duidt ruim 62 km aan en ons achterwerk ook.
Best dat het weer meevalt, de zadelpijn zou anders dubbel zo groot zijn.
Een Vlaamse Gaai kruist ons pad. We hebben dringend nood aan een vogelaar we horen hier zoveel verschillende zangen we zouden zo graag weten welke vogels dat zijn. Kan er ons iemand helpen?
We blijven aan boord vanavond, we koken thuis en misschien schrijven en wat genieten van weeral een prachtige avond.
Na hard labeur van de schipper is de boot prachtig, dek vernieuwd, nieuwe achterbank met frigo, motoren nagezien en het belangrijkste de schade hersteld van ons ‘aardig varen’ een ongelukkige samenkomst met een containerbinnenschip.
Alles wordt ingeladen, onze taxidienst vertrekt terug naar huis en wij zijn vertrekkensklaar.
Het voelt wat onwennig, touwen leggen, stootwilgen hangen. Via het Maximakanaal gaan we richting Veghel waar de hoofdzetel van Campina gevestigd is. Sluis Himtam lukt zonder problemen, de schipper wordt er wel op gewezen dat hij achter de beroepsvaart moet blijven. We kruisen een oversteekplaats voor kano’s, wat bij God is dat, gewoon je neemt je bootje gaat van de plas naar het kanaal, steekt over en gaat in een andere plas, moet toch kunnen.
De Sluis van Schijndel zet ons nog eens 3 m hoger en we varen Veghel binnen rond 15u30. De kade stroomt vol met de voetbalfans, oranje en nog eens oranje.
De vroegere fabrieksgebouwen zijn omgetoverd tot buitenbar’s, eettentjes, je kan het zomaar niet bedenken.
We moeten onze positie van het schip zoeken, de schipper wil naar de voetbal kijken, dus eventjes mikken tussen de bomen.
Een hevig onweer zorgt dat de supporters van Nederland nog triester worden, het is nu helemaal naar de vaantjes. Triestig druipen ze af, het is een beetje meelijwekkend maar de rode duivels hebben gewonnen!!!! dus alles is goed.
maandag 28 juni
Kevin De Bruyne verjaart en ik ook. Dus vandaag mag ik een klein beetje meer.
Rond 9 uur gooien we de trossen los onder bewondering van een oma en haar kleinkinderen, kwestie van fans te hebben.
Sluis 4 en 5 worden genomen zonder problemen, de brug in Beek en Donk laat het afweten, wachttijd 2 uur, je moet veel geduld hebben op een boot.
Wat doen we dan, email beantwoorden, de social media bijwerken, en prutsen. De blog opnieuw opstarten, allé ons bezighouden.
Gelukkig na twee uur kunnen we verder naar Helmond, naar sluis Zes, verrassend stadje, totaal nieuwe urbanisatie, mooi.
De fiets wordt aan land gezet, fietsen maar dat zal zonder mijn fietscomputer moeten zijn die ligt blijkbaar nog thuis, dus op zoek naar een andere (daar gaat mijn verjaardagscadeau) maar gelukkelijk we vinden er één, probleem opgelost.
Een etentje aan de kade en we ronden af, nog wat genieten op het achterdek.
Varen in Europa 