Warmer, maar nog geen halleluja. Een schipper van een kleine ‘super van Craft’ staat te watertanden op de kade.
Of hij toch even mag kijken, geen probleem, te koop? Misschien……een wild bod mag je altijd doen. Maar mijn schipper ziet zo graag zijn madam ‘k weet het niet, zal al een zeer wild bod moeten zijn.
Vertrekken dan maar, sluis in en sluis uit het wordt een automatisme, touwen leggen, fenders hangen. Een Duitse snelvaarder verstoort onze vaart, ik hoor beneden het één en ander rommelen.
De staande lamp is geen staande meer maar liggende, zeepbakjes naar beneden. In de sluis spreekt mijn schipper hierover aan, hij weet nergens van ( mijn naam is haas).
De stadshaven in Venlo is voor ons te klein, moeten afdruipen naar de voorhaven (ik wil de grootste hebben) maar een mooie langsteiger roept en het aanleggen gaat nog eens zo goed!
Zou ik wel willen!
We fietsen nog naar Venlo maar veel animo zit er niet in de zon schijnt en de terrasjes roepen (corona, niets van gezien) aperitief en hun beroemde borrelplankjes dat kan erin.
De dag start grijs, druilerig, maar ja we moeten het ermee doen in Canada bakken ze momenteel wel, er is toch een klimaatverandering aan de gang.
De maas ligt er vertrouwd bij, het is en blijft een mooie rivier.
Gisteren twee maal de koekoek gehoord normaal zou het moeten goed weer zijn nu, maar ja de koekoeks weten misschien ook van het klimaat.
Alle uiterwaarden zijn volgelopen er is zeker geen water tekort nu.
De Gouden Ham passeert, Batenburg en Ravenstein, heel mooie regio maar wij willen nu naar België. Al is het tot nu toe met horten en stoten. Maar dat heeft ook zijn voordelen zo zie je dat er ook ongepland een oplossing komt.
De sluis van Grave, een Gents binnenschip een grote mastodont ligt voor ons. De schipper vraagt als hij bij het uitvaren een beetje zachtjes wil doen anders vliegen wij tegen de sluisdeuren, maar wij moeten nie panikeren roept hij terug op z’n Gents. Vriendelijke man en hij vaart inderdaad zachtjes!
Er valt niets te doen, miezerig en koud. Zelfs de koeien staan in groepjes onder de bomen. Of misschien eens opzoeken wat de rompsnelheid is? Boeggolf, hekgolf en golfdal, die drie samen en je hebt de rompsnelheid!
We varen De Paeshaven in Gennep binnen, natuurlijk heeft een klein bootje onze gereserveerde plaats gepakt, ons dan maar in een veel kleinere plaats wringen maar de schipper doet dat graag.
AH is de dichtstbijzijnde supermarkt, dus inkopen doen. Nog een aperitief op een leeg terrasje wel met verwarming en dekentje en we kunnen er weer tegenaan.
Onze dag start prima, we zijn volledig op schema om 9 uur touwen los en richting sluis Helmond. Enkel de vogels en de wandelaars op de oever houden ons gezelschap. Verdacht stil, de sluis van Helmond heeft rood aan, oproepen maar er komt geen respons, bij het dichterbij komen zien we grote gele borden met tekst ‘ sluis gesloten van 23/06 tot 16/07, wat nu? In ons logboek staan geen stremmingen aangegeven door de Rijkswaterstaat. Maar toch het kan verkeren we moeten rechtsom en de hele weg terug, amaai mijne …
Onze plannen wijzigen we á la minute, naar de Maas en zo naar België. Na 10 uur varen en 7 sluizen passeren we opnieuw Alem. Zie je, héél veel geduld moet je hebben.
De sluis van Lith zullen we ook maar nemen ben nu toch nat. Lithoyen wordt onze overnachtingsplaats en het giet. De zeilwedstrijd gaat juist van start, onder water en boven water ze zijn te bewonderen dat zijn rasechte watermensen.
We gaan niet varen vandaag, even een fietsdag inlassen.
We starten aan het Kasteel van Helmond een prachtige middeleeuwse burcht. Van hieruit rijden we naar de Strabrechtse heide, molenheide, Papenvoortsche heide, het gelijkt voor een stuk op Limburg van bij ons.
Het dialect doet er ons eveneens aan denken, we zitten immers niet zo veraf van de grens met België. Een beetje traag en zangerig.
Gisteren was er geen fietscomputer, vandaag zijn we ons water en brood vergeten. Zou dat ouderdom of gewoon verstrooidheid zijn, ik hoor jullie denken, dat wordt dus een terrasje. Onze teller duidt ruim 62 km aan en ons achterwerk ook.
Best dat het weer meevalt, de zadelpijn zou anders dubbel zo groot zijn.
Een Vlaamse Gaai kruist ons pad. We hebben dringend nood aan een vogelaar we horen hier zoveel verschillende zangen we zouden zo graag weten welke vogels dat zijn. Kan er ons iemand helpen?
We blijven aan boord vanavond, we koken thuis en misschien schrijven en wat genieten van weeral een prachtige avond.
Na hard labeur van de schipper is de boot prachtig, dek vernieuwd, nieuwe achterbank met frigo, motoren nagezien en het belangrijkste de schade hersteld van ons ‘aardig varen’ een ongelukkige samenkomst met een containerbinnenschip.
Alles wordt ingeladen, onze taxidienst vertrekt terug naar huis en wij zijn vertrekkensklaar.
Het voelt wat onwennig, touwen leggen, stootwilgen hangen. Via het Maximakanaal gaan we richting Veghel waar de hoofdzetel van Campina gevestigd is. Sluis Himtam lukt zonder problemen, de schipper wordt er wel op gewezen dat hij achter de beroepsvaart moet blijven. We kruisen een oversteekplaats voor kano’s, wat bij God is dat, gewoon je neemt je bootje gaat van de plas naar het kanaal, steekt over en gaat in een andere plas, moet toch kunnen.
De Sluis van Schijndel zet ons nog eens 3 m hoger en we varen Veghel binnen rond 15u30. De kade stroomt vol met de voetbalfans, oranje en nog eens oranje.
De vroegere fabrieksgebouwen zijn omgetoverd tot buitenbar’s, eettentjes, je kan het zomaar niet bedenken.
We moeten onze positie van het schip zoeken, de schipper wil naar de voetbal kijken, dus eventjes mikken tussen de bomen.
Een hevig onweer zorgt dat de supporters van Nederland nog triester worden, het is nu helemaal naar de vaantjes. Triestig druipen ze af, het is een beetje meelijwekkend maar de rode duivels hebben gewonnen!!!! dus alles is goed.
maandag 28 juni
Kevin De Bruyne verjaart en ik ook. Dus vandaag mag ik een klein beetje meer.
Rond 9 uur gooien we de trossen los onder bewondering van een oma en haar kleinkinderen, kwestie van fans te hebben.
Sluis 4 en 5 worden genomen zonder problemen, de brug in Beek en Donk laat het afweten, wachttijd 2 uur, je moet veel geduld hebben op een boot.
Wat doen we dan, email beantwoorden, de social media bijwerken, en prutsen. De blog opnieuw opstarten, allé ons bezighouden.
Gelukkig na twee uur kunnen we verder naar Helmond, naar sluis Zes, verrassend stadje, totaal nieuwe urbanisatie, mooi.
De fiets wordt aan land gezet, fietsen maar dat zal zonder mijn fietscomputer moeten zijn die ligt blijkbaar nog thuis, dus op zoek naar een andere (daar gaat mijn verjaardagscadeau) maar gelukkelijk we vinden er één, probleem opgelost.
Een etentje aan de kade en we ronden af, nog wat genieten op het achterdek.
Er is een tijd van voor en na Corona, alles maar dan ook alles wordt gedomineerd door Covid-19.
Aantal besmettingen! Aantal doden! Aantal ziekenhuisopname’s, alle andere zaken verdwijnen naar de achtergrond.
Ons leven wordt ingepland naar inentingen, rode, oranje en groene zone’s, angstvallig wordt er omgegaan met het oversteken van landsgrenzen. Mondmaskers, handgel worden een normaal item in onze handtassen.
Maar we moeten toegeven de inentingen gaan als een rush en een klein beetje vrijheid komt in zicht.
Vliegtuigreizen worden naar de achtergrond verschoven, de fiets neemt meer en meer een belangrijke plaats in.
Ook bij ons, we besluiten ons aan een fietsreis naar Parijs te wagen, dat moet toch lukken 350 km in 5 dagen, maar helaas het blijft rode zone, dus we passen ons aan en plannen een trip langs de schreve. Goed voor zo’n 330 km.
Zakken worden aangekocht en fiets wordt klaargemaakt voor onze eerste grote trip!
Klaarmaken van de fiets
Mijn reisgenoot en tevens oudste dochter plant en boekt onze overnachtingen.
16 juni 2021
Aarsele – St. Denis 78km overnachting in ‘De deugdzonde’
Het is wennen, 15 kg bagage, onze fiets wiebelt en gedraagt zich wat onwennig, helm op het hoofd, fietsknooppunten op onze houder, de eerste 11 km moet ik alleen afleggen, het samenkomstpunt bereik ik ruim een kwartier te vroeg.
Kruisen, Huise, Mullem, Oudenaarde, op een eerste terrasje wordt onze dorst gelaafd, we houden het bij non-alcoholische dranken.
Leupegem, de koppenberg, Zulzeke, Patersberg, de één gaat al vlotter dan de andere, de afdaling van 20% via een kasseiweg laten we liggen, de Kluisberg brengt ons naar Franstalig België, we kruisen kanaal Bossuit en gaan richting St. Denis.
Midden in de velden vinden we ‘de Deugdzonde’ onze eerste overnachting.
Dag 2
St. Denis – Reningelst 68 km
Overnachting ‘Landhuis Vedastus’
Rollegem, Aalbeke, Menen langs de Leie naar Wervik, Comines – Warneton, langs de fietssnelweg naar Mesen met de vredes-obelisk naar Heuvelland en de Kemmelberg, helaas de laatste 15 m ben ik te voet gegaan, het was bijna sur-place dat ik deed, straks was ik vlugger beneden dan boven.
De telecabine’s hangen er werkeloos bij. We brengen een bezoekje aan de wijngaard ‘entre-deux- monts’. Jammer maar er kon niks meer bij in onze fietszakken. De afdaling gaat wel ietsje vlotter dan naar boven!
We rijden Reningelst binnen, landelijk, lieflijk en in de ban van de voetbal. Atelier Hortense biedt een hedendaagse en smaakvolle kaart.
Moe en voldaan zoeken we onze slaapplaats!
Dag 3 Reningelst – Hoogstade 64 km
Overnachting ‘Het Krijtbord
Westouter, Boeschepe, Roesbrugge, Haringe, we spelen met de Franse grens, of Frans- Vlaanderen.
de ‘helleketel‘ is gesloten dan maar naar de rooftopbar ‘Bar Bernard’ Van de gelijknamige St. Bernardus brouwerij. Een prachtige locatie, een aanrader.
We logeren in Hoogstade in ‘het krijtbord’ een oud schoolgebouwtje, mensen met een hart voor hun B&B.
‘Potje Paté‘ alom gekend ligt op 5 km en is nog te doen met de fiets.
Lekker!
Dag 4 Hoogstade – Ieper 53 km
Overnachting ‘ Juliettes’
Een bezoek aan Ieper is ieder keer opnieuw verrassend. Een beetje regen zorgt dat ook onze regenkledij gebruikt wordt.
Gelukkig het valt nog mee.
We bezoeken ‘Bayernwald’ een replica van de Duitse loopgraven, de grote oorlog is alom aanwezig.
Via het nooit in dienst gestelde kanaal ‘Ieper – komen ‘ rijden we Ieper binnen.
Een indrukwekkende markt, lakenhallen. De Engelse toeristen anders in grote getale aanwezig zijn er niet. Covid-19!
De Last Post gaat opnieuw door met max 400 mensen, altijd opnieuw wordt het een pakkend moment.
Dag 5 Ieper – Waregem
Zillebeke, Beselare het heksendorp, dudzele we doorkruisen alle mogelijke gehuchten en dorpen, via de luchthaven van Wevelgem, Bissegem komen we langs de Leie terecht bekend terrein.
Onze poep begint langzamerhand een beetje gevoelloos te worden niettegenstaande een koersbroek. Een stop in de haven van Kuurne met een glaasje rosé versterkt onze laatste km naar Waregem.
Bijna moeten we meerijden met de koers, vraag mij niet welke, wij zijn toeristen op de fiets en geen coureurs.
De thuisblijvers ontvangen ons met de nodige egards, dank je wel wederhelften.
Het was een avontuur met vrijheid, gespijsd met een beetje doorzetting een klein beetje lef en voor de rest gewoon doen, zeker voor herhaling vatbaar.
Donderdag 20 augustus 2020 – Drie maal 20 vandaag!
Deze morgen vertrokken vanuit Bijland en de Rijn op richting Nijmegen in een uurtje is het ons gelukt, bergaf en met wind!
Uitgang naar de Rijn een beetje eng, maar met een goeie schipper lukt dit prima
We liggen in Nijmegen, grootste stad van Zuid-Holland.
Studentenstad, een stad waar veel kan en mag.
De stadshaven biedt plaats aan enkele passanten, een escape-boot, pannenkoek-boot, Thaise restauranthouder en een barbecue-strand.
Er komen 2 Duitse boten liggen voor ons, ze demonstreren een nieuwe manier van aanleggen, eraf springen met voorafgaand de nodige discussie van de touwenwerpster dat de schipper niet dicht genoeg bij de kade vaart, spektakel! Wij doen aan voyeurisme, ze varen een meter vooruit verleggen de touwen, oei niet goed dan maar een ander ponton kiezen, zo heeft een mens iets te doen.
We kiezen Berg en Dal en Groesbeek vandaag, het eerste hebben we reeds aangedaan bij ons bezoek aan de St. Maartenskliniek het tweede is een paardenregio, er staan hier paardenstalvilla’s! Alles ruikt naar paarden, allez goed voor de paardenplotten of paardenliefhebbers.
De mooie herenhuizen volgen elkaar op, blijkbaar heel veel ‘rich Dutch people’ hier.
Letterlijk op en neer in Berg en Dal, heuveltjes van om en bij de 100 m, weeral dank aan onze elektrische fiets.
Bij terugkomst in de binnenstad is het opnieuw opletten geblazen tussen die honderden (of misschien wel duizenden) andere fietsers; een fietssnelweg rond de stad, letterlijk een ring rond de stad, brengt ons naar het centrum, kunnen wij een puntje aan zuigen!
De schipper moet mosselen hebben, dus gezocht tot we een restaurant vonden die er serveert, bij ‘ ‘t zotte lemke’ lukt het en het was lekker!
Op de kade zijn de feestvierders in groot aantal aanwezig, kunnen we met de corona enkel nog van dromen van die warme zwoele zomeravonden met de vrienden. Zou dat virus bang zijn van de Nederlanders? In ieder geval gaat het er hier veel losser aan toe!
De laatste feestvierder is deze morgen 7u45 vertrokken, juist op tijd om op zijn werk te geraken!
Vrijdag 21 augustus
We varen via de Waal richting Alem, bij een snelheid van 15km zijn we in een goede 3 uur terug in onze thuishaven, we moeten wel nog de St. Andries-sluis nemen en het zit er dan weer op.
Peilbootje, baggerboot, naaktlopers ze brengen de nodige variatie. Er moet met oplettendheid gevaren worden, alert zijn, de meldingen in de gaten houden en tussen de containerschepen laveren, niet voor dummy’s.
Het was deze corona-zomer maar kort varen, toch hebben we er van genoten. Er komt nog september en oktober, we kunnen nog veel doen.
Dinsdagmorgen vertrokken vanuit de jachthaven van Doesburg met de sluisdraaiing van 10 uur.
We varen richting de Rijn, grens Nederland – Duitsland. Laat in de namiddag varen we de plas ‘Bijland’ op. Weeral het laatste plaatsje, zijn wij changeurs of niet.
We zijn hierlangs gevaren bij onze reis naar Berlijn. Bijna vergeten, maar bij het zien komen de herinneringen terug, ik vond het toen een beangstigend iets, zo’n groot water en zo veel vrachtboten en zo snel en wij daartussen, gewoon uw ogen dicht doen., dat helpt.
Met wat varen de Nederlanders ‘met alles dat boven blijft ‘Voor diegene die een auto besteld hebben, hij is onderweg, zelf gezien!
We doen een stukje van de oude Rijn, een pissewatertje is het geworden maar allemaal natuurgebied. Zelf vind ik het hier minder mooi, venen, moerassen, vijvers, uitgegraven weilanden voor de klei, nee geef mij maar de Veluwe.
Woensdag 19 augustus
Deze morgen wakker geworden en kon niet denken welke kant de kade was, is goed gekomen, maar een mens zou verward raken van al die verschillende havens. Vandaag trekken we de grens over richting ‘s Heerenberg, mooi.
Van het ogenblik dat je in Duitsland bent zijn alle fietspaden weg, foetsie, terug op de rijweg rijden zoals in Belgenland.
Het is nog altijd 28 C maar toch beter doenbaar dan verleden week. Maar denk dat we het mooiste gezien hebben, morgen naar Nijmegen.
Hoera we zijn eruit geraakt welke route we terug nemen, één optie is naar Muiden via het Ketelmeer en dan de vecht op met aansluiting naar het Amsterdam-Rijnkanaal.
Muiden hebben we verleden jaar ook gedaan en de Vecht ook.
Amsterdam-Rijnkanaal vind ik een klutskanaal, voortdurend heen en weer geslingerd door de beroepsvaart.
Tenslotte kiest de schipper om terug te keren op de IJssel, het is wel tegenstroom maar dan moeten we maar een klein beetje langer varen.
Hoera, voor mij niet gelaten ik vind de IJzel een prachtige rivier, met zeer gevarieerde landschappen, heide, bossen, meren.
Dus op weg naar Deventer, een goed drie uur varen.
Opnieuw een Hanzestad en dat straalt de stad ook uit. Uit de grond van mijn hart een prachtige stad, statige herenhuizen, goed bewaarde historische gebouwen, prachtige pleinen, groen tot in het hart van de stad.
Een dame die geniet van haar jointje op een bankje. Hopen wandelaars, de strandjes lopen vol.
Deventer in de oorlog
We boeken 2 nachten. Vandaag rijden we richting de Sallands heuvelrug, de streek ten noordwesten van Deventer. Dwars door stad, we moeten om door de coronamaatregelen, geen fietsen op de markt. Een fietssnelweg rond de stad brengt ons in geen tijd tussen het groen.
Landhuizen, kastelen, herenboerderijen volgen elkaar in sneltempo op.
In een vergeten dorp van 900 inwoners wordt er zomerfestival gehouden op afstand, met beachvolleybal, een fietstocht, live radio. Blijkbaar vieren ze hier een hele zomer lang feest.
We zitten in de provincie Overijssel (over de IJssel). Boerenstreken, vooral melk en vleesbedrijven. Een groot deel doet ook aan hoevetoerisme of Kamperen bij de boer.
Monumentale bomen staan er hier, indrukwekkend.
Na een rit van om en bij de 48 km komen we terug in de haven, moe en tevreden, halleluja voor de elektrische fiets!
Barbecue op het achterdek, nu kan het de temperatuur is gezakt tot 23°C.
Of bijna mist, de boot naast ons ging op radar varen, mij niet gezien de schipper moet maar wachten tot het opgetrokken is. Ondertussen kan hij een beetje naar de brandweer kijken met hun interventiebootje en de duikers, blijven hopen en proberen noemen ze dat.
Een lange rit(vaart) naar Doesburg, een stad waar ik graag kom!
Er zitten hier verschillende shop’s met heel mooie dingen, zal je wel zien!
Niets eigenaardigs tegengekomen onderweg, heel veel pleziervaarders de andere kant op, wie vaart er dan ook tegenstroom!!!!
Och ja denk ik dan we hebben tijd! En het is hier zoveel mooier.
In Doesburg liggen we niet in de gemeentehaven maar bij de watersportvereniging achter de sluis en deze is beperkt in draaitijden, wij mogen mee met de schutting van 15 uur, morgen 10 uur moeten we er opnieuw uit. Hier is ondertussen de vistrap die we 2 jaar geleden in aanbouw zagen af, en het moet gezegd zijn, spectaculair.
Vispassage Doesburg
De vispassage in de monding van de Oude IJssel in de Gelderse IJssel is bijzonder vanwege het grote hoogteverschil, oplopend tot vijf meter, in combinatie met een grote variatie in waterstanden in de Gelderse IJssel. De vispassage zorgt ervoor dat vissen ongehinderd tot ver in Duitsland kunnen zwemmen. Dat is belangrijk omdat vissen dan hun paaigebied kunnen bereiken om zich voort te planten. Het bovengrondse gedeelte van de vispassage is vrij toegankelijk, ook hier zijn de ‘klimmende’ vissen te bekijken.
De watersportvereniging kan beter het geld gebruiken dan de gemeente! En daarbij het is veel gezelliger.
De fiets wordt vandaag enkel afgeladen om naar stad te rijden, onze inkopen te doen en te aperitieven.
Rustig is het hier wel, je zou er wel zenuwachtig van komen! Haha
Varen in Europa 