ZOMER 2021

WAT EEN JAAR!!!!!!!

Er is een tijd van voor en na Corona, alles maar dan ook alles wordt gedomineerd door Covid-19.

Aantal besmettingen! Aantal doden! Aantal ziekenhuisopname’s, alle andere zaken verdwijnen naar de achtergrond.

Ons leven wordt ingepland naar inentingen, rode, oranje en groene zone’s, angstvallig wordt er omgegaan met het oversteken van landsgrenzen. Mondmaskers, handgel worden een normaal item in onze handtassen.

Maar we moeten toegeven de inentingen gaan als een rush en een klein beetje vrijheid komt in zicht.

Vliegtuigreizen worden naar de achtergrond verschoven, de fiets neemt meer en meer een belangrijke plaats in.

Ook bij ons, we besluiten ons aan een fietsreis naar Parijs te wagen, dat moet toch lukken 350 km in 5 dagen, maar helaas het blijft rode zone, dus we passen ons aan en plannen een trip langs de schreve. Goed voor zo’n 330 km.

Zakken worden aangekocht en fiets wordt klaargemaakt voor onze eerste grote trip!

Mijn reisgenoot en tevens oudste dochter plant en boekt onze overnachtingen.

16 juni 2021

Aarsele – St. Denis 78km overnachting in ‘De deugdzonde’

Het is wennen, 15 kg bagage, onze fiets wiebelt en gedraagt zich wat onwennig, helm op het hoofd, fietsknooppunten op onze houder, de eerste 11 km moet ik alleen afleggen, het samenkomstpunt bereik ik ruim een kwartier te vroeg.

Kruisen, Huise, Mullem, Oudenaarde, op een eerste terrasje wordt onze dorst gelaafd, we houden het bij non-alcoholische dranken.

Leupegem, de koppenberg, Zulzeke, Patersberg, de één gaat al vlotter dan de andere, de afdaling van 20% via een kasseiweg laten we liggen, de Kluisberg brengt ons naar Franstalig België, we kruisen kanaal Bossuit en gaan richting St. Denis.

Midden in de velden vinden we ‘de Deugdzonde’ onze eerste overnachting.

Dag 2

St. Denis – Reningelst 68 km

Overnachting ‘Landhuis Vedastus’

Rollegem, Aalbeke, Menen langs de Leie naar Wervik, Comines – Warneton, langs de fietssnelweg naar Mesen met de vredes-obelisk naar Heuvelland en de Kemmelberg, helaas de laatste 15 m ben ik te voet gegaan, het was bijna sur-place dat ik deed, straks was ik vlugger beneden dan boven.

De telecabine’s hangen er werkeloos bij. We brengen een bezoekje aan de wijngaard ‘entre-deux- monts’. Jammer maar er kon niks meer bij in onze fietszakken. De afdaling gaat wel ietsje vlotter dan naar boven!

We rijden Reningelst binnen, landelijk, lieflijk en in de ban van de voetbal. Atelier Hortense biedt een hedendaagse en smaakvolle kaart.

Moe en voldaan zoeken we onze slaapplaats!

Dag 3 Reningelst – Hoogstade 64 km

Overnachting ‘Het Krijtbord

Westouter, Boeschepe, Roesbrugge, Haringe, we spelen met de Franse grens, of Frans- Vlaanderen.

de ‘helleketel‘ is gesloten dan maar naar de rooftopbar ‘Bar Bernard’ Van de gelijknamige St. Bernardus brouwerij. Een prachtige locatie, een aanrader.

We logeren in Hoogstade in ‘het krijtbord’ een oud schoolgebouwtje, mensen met een hart voor hun B&B.

‘Potje Paté‘ alom gekend ligt op 5 km en is nog te doen met de fiets.

Lekker!

Dag 4 Hoogstade – Ieper 53 km

Overnachting ‘ Juliettes’

Een bezoek aan Ieper is ieder keer opnieuw verrassend. Een beetje regen zorgt dat ook onze regenkledij gebruikt wordt.

Gelukkig het valt nog mee.

We bezoeken ‘Bayernwald’ een replica van de Duitse loopgraven, de grote oorlog is alom aanwezig.

Via het nooit in dienst gestelde kanaal ‘Ieper – komen ‘ rijden we Ieper binnen.

Een indrukwekkende markt, lakenhallen. De Engelse toeristen anders in grote getale aanwezig zijn er niet. Covid-19!

De Last Post gaat opnieuw door met max 400 mensen, altijd opnieuw wordt het een pakkend moment.

Dag 5 Ieper – Waregem

Zillebeke, Beselare het heksendorp, dudzele we doorkruisen alle mogelijke gehuchten en dorpen, via de luchthaven van Wevelgem, Bissegem komen we langs de Leie terecht bekend terrein.

Onze poep begint langzamerhand een beetje gevoelloos te worden niettegenstaande een koersbroek. Een stop in de haven van Kuurne met een glaasje rosé versterkt onze laatste km naar Waregem.

Bijna moeten we meerijden met de koers, vraag mij niet welke, wij zijn toeristen op de fiets en geen coureurs.

De thuisblijvers ontvangen ons met de nodige egards, dank je wel wederhelften.

Het was een avontuur met vrijheid, gespijsd met een beetje doorzetting een klein beetje lef en voor de rest gewoon doen, zeker voor herhaling vatbaar.

Nijmegen

Donderdag 20 augustus 2020 – Drie maal 20 vandaag!

Deze morgen vertrokken vanuit Bijland en de Rijn op richting Nijmegen in een uurtje is het ons gelukt, bergaf en met wind!

Uitgang naar de Rijn een beetje eng, maar met een goeie schipper lukt dit prima

We liggen in Nijmegen, grootste stad van Zuid-Holland.

Studentenstad, een stad waar veel kan en mag.

De stadshaven biedt plaats aan enkele passanten, een escape-boot, pannenkoek-boot, Thaise restauranthouder en een barbecue-strand.

Er komen 2 Duitse boten liggen voor ons, ze demonstreren een nieuwe manier van aanleggen, eraf springen met voorafgaand de nodige discussie van de touwenwerpster dat de schipper niet dicht genoeg bij de kade vaart, spektakel! Wij doen aan voyeurisme, ze varen een meter vooruit verleggen de touwen, oei niet goed dan maar een ander ponton kiezen, zo heeft een mens iets te doen.

We kiezen Berg en Dal en Groesbeek vandaag, het eerste hebben we reeds aangedaan bij ons bezoek aan de St. Maartenskliniek het tweede is een paardenregio, er staan hier paardenstalvilla’s! Alles ruikt naar paarden, allez goed voor de paardenplotten of paardenliefhebbers.

De mooie herenhuizen volgen elkaar op, blijkbaar heel veel ‘rich Dutch people’ hier.

Letterlijk op en neer in Berg en Dal, heuveltjes van om en bij de 100 m, weeral dank aan onze elektrische fiets.

Bij terugkomst in de binnenstad is het opnieuw opletten geblazen tussen die honderden (of misschien wel duizenden) andere fietsers; een fietssnelweg rond de stad, letterlijk een ring rond de stad, brengt ons naar het centrum, kunnen wij een puntje aan zuigen!

De schipper moet mosselen hebben, dus gezocht tot we een restaurant vonden die er serveert, bij ‘ ‘t zotte lemke’ lukt het en het was lekker!

Op de kade zijn de feestvierders in groot aantal aanwezig, kunnen we met de corona enkel nog van dromen van die warme zwoele zomeravonden met de vrienden. Zou dat virus bang zijn van de Nederlanders? In ieder geval gaat het er hier veel losser aan toe!

De laatste feestvierder is deze morgen 7u45 vertrokken, juist op tijd om op zijn werk te geraken!

Vrijdag 21 augustus

We varen via de Waal richting Alem, bij een snelheid van 15km zijn we in een goede 3 uur terug in onze thuishaven, we moeten wel nog de St. Andries-sluis nemen en het zit er dan weer op.

Peilbootje, baggerboot, naaktlopers ze brengen de nodige variatie. Er moet met oplettendheid gevaren worden, alert zijn, de meldingen in de gaten houden en tussen de containerschepen laveren, niet voor dummy’s.

Het was deze corona-zomer maar kort varen, toch hebben we er van genoten. Er komt nog september en oktober, we kunnen nog veel doen.

Bijland – Tolkamer

Woensdag 19 augustus

Dinsdagmorgen vertrokken vanuit de jachthaven van Doesburg met de sluisdraaiing van 10 uur.

We varen richting de Rijn, grens Nederland – Duitsland. Laat in de namiddag varen we de plas ‘Bijland’ op. Weeral het laatste plaatsje, zijn wij changeurs of niet.

We zijn hierlangs gevaren bij onze reis naar Berlijn. Bijna vergeten, maar bij het zien komen de herinneringen terug, ik vond het toen een beangstigend iets, zo’n groot water en zo veel vrachtboten en zo snel en wij daartussen, gewoon uw ogen dicht doen., dat helpt.

Met wat varen de Nederlanders ‘met alles dat boven blijft ‘

Voor diegene die een auto besteld hebben, hij is onderweg, zelf gezien!

We doen een stukje van de oude Rijn, een pissewatertje is het geworden maar allemaal natuurgebied. Zelf vind ik het hier minder mooi, venen, moerassen, vijvers, uitgegraven weilanden voor de klei, nee geef mij maar de Veluwe.

Woensdag 19 augustus

Deze morgen wakker geworden en kon niet denken welke kant de kade was, is goed gekomen, maar een mens zou verward raken van al die verschillende havens. Vandaag trekken we de grens over richting ‘s Heerenberg, mooi.

Van het ogenblik dat je in Duitsland bent zijn alle fietspaden weg, foetsie, terug op de rijweg rijden zoals in Belgenland.

Het is nog altijd 28 C maar toch beter doenbaar dan verleden week. Maar denk dat we het mooiste gezien hebben, morgen naar Nijmegen.

Er staan wielen onder en het rijdt!!!!!!

Deventer

Zaterdag 15 augustus

Hoera we zijn eruit geraakt welke route we terug nemen, één optie is naar Muiden via het Ketelmeer en dan de vecht op met aansluiting naar het Amsterdam-Rijnkanaal.

Muiden hebben we verleden jaar ook gedaan en de Vecht ook.

Amsterdam-Rijnkanaal vind ik een klutskanaal, voortdurend heen en weer geslingerd door de beroepsvaart.

Tenslotte kiest de schipper om terug te keren op de IJssel, het is wel tegenstroom maar dan moeten we maar een klein beetje langer varen.

Hoera, voor mij niet gelaten ik vind de IJzel een prachtige rivier, met zeer gevarieerde landschappen, heide, bossen, meren.

Dus op weg naar Deventer, een goed drie uur varen.

Opnieuw een Hanzestad en dat straalt de stad ook uit. Uit de grond van mijn hart een prachtige stad, statige herenhuizen, goed bewaarde historische gebouwen, prachtige pleinen, groen tot in het hart van de stad.

Een dame die geniet van haar jointje op een bankje. Hopen wandelaars, de strandjes lopen vol.

Deventer in de oorlog

We boeken 2 nachten. Vandaag rijden we richting de Sallands heuvelrug, de streek ten noordwesten van Deventer. Dwars door stad, we moeten om door de coronamaatregelen, geen fietsen op de markt. Een fietssnelweg rond de stad brengt ons in geen tijd tussen het groen.

Landhuizen, kastelen, herenboerderijen volgen elkaar in sneltempo op.

In een vergeten dorp van 900 inwoners wordt er zomerfestival gehouden op afstand, met beachvolleybal, een fietstocht, live radio. Blijkbaar vieren ze hier een hele zomer lang feest.

We zitten in de provincie Overijssel (over de IJssel). Boerenstreken, vooral melk en vleesbedrijven. Een groot deel doet ook aan hoevetoerisme of Kamperen bij de boer.

Monumentale bomen staan er hier, indrukwekkend.

Na een rit van om en bij de 48 km komen we terug in de haven, moe en tevreden, halleluja voor de elektrische fiets!

Barbecue op het achterdek, nu kan het de temperatuur is gezakt tot 23°C.

Doesburg

Weeral een Hanzestad.

Weinig of geen nieuws vandaag.

Deze morgen vertrokken uit Deventer in de mist!

Of bijna mist, de boot naast ons ging op radar varen, mij niet gezien de schipper moet maar wachten tot het opgetrokken is. Ondertussen kan hij een beetje naar de brandweer kijken met hun interventiebootje en de duikers, blijven hopen en proberen noemen ze dat.

Een lange rit(vaart) naar Doesburg, een stad waar ik graag kom!

Er zitten hier verschillende shop’s met heel mooie dingen, zal je wel zien!

Niets eigenaardigs tegengekomen onderweg, heel veel pleziervaarders de andere kant op, wie vaart er dan ook tegenstroom!!!!

Och ja denk ik dan we hebben tijd! En het is hier zoveel mooier.

In Doesburg liggen we niet in de gemeentehaven maar bij de watersportvereniging achter de sluis en deze is beperkt in draaitijden, wij mogen mee met de schutting van 15 uur, morgen 10 uur moeten we er opnieuw uit. Hier is ondertussen de vistrap die we 2 jaar geleden in aanbouw zagen af, en het moet gezegd zijn, spectaculair.

Vispassage Doesburg

De vispassage in de monding van de Oude IJssel in de Gelderse IJssel is bijzonder vanwege het grote hoogteverschil, oplopend tot vijf meter, in combinatie met een grote variatie in waterstanden in de Gelderse IJssel. De vispassage zorgt ervoor dat vissen ongehinderd tot ver in Duitsland kunnen zwemmen. Dat is belangrijk omdat vissen dan hun paaigebied kunnen bereiken om zich voort te planten. Het bovengrondse gedeelte van de vispassage is vrij toegankelijk, ook hier zijn de ‘klimmende’ vissen te bekijken.

De watersportvereniging kan beter het geld gebruiken dan de gemeente! En daarbij het is veel gezelliger.

De fiets wordt vandaag enkel afgeladen om naar stad te rijden, onze inkopen te doen en te aperitieven.

Rustig is het hier wel, je zou er wel zenuwachtig van komen! Haha

Route voor de vissen naar Duitsland zonder GPS

Apeldoorn

Even Apeldoorn bellen?

Deze morgen even gebeld, de weg is vrij, mijn knopennetwerkapp zegt 80 km naar waar ik wel, eventjes teveel.

Zal met een kleine aanpassing moeten gebeuren.

Na wat wikken en wegen korten we het in tot in Hoog Soeren, de Hoge Veluwe.

Met de fietssnelweg is de afstand 17 km naar Apeldoorn, groene parken weinig hoogbouw, maar voor de rest niet zo aantrekkelijk als Deventer.

Door de stad richting de Veluwe, opnieuw is het indrukwekkend, je komt precies in een andere wereld terecht. Utopisch!

Het is heel druk op de fietspaden alles dat kan rijden is op de weg, iedereen naar het bos.

In Hoog Soeren is het educatief centrum open. Je kan er de boswachter volgen, gaan.

We eens doen in de herfst. De wolf, edelhert, everzwijn zijn hier allen gespot.

Helaas wij hebben er nog niets van gezien.

Van de heide opnieuw door het bos, richting Apeldoorn 78 km genoeg voor vandaag onze kont voelt het wel!

Een stop op een boerenhof met boerengolf. Ben nog niet overtuigd.

Hattem

Vrijdag 14 augustus

Gisterenavond toch een serieus onweer op ons dak gekregen.

De vriezeganzen vlogen er zelfs van weg, of was het vluchtten voor de hitte!

Het was nog niet naar het zuiden dat ze vlogen!

Zwolle en omgeving wordt ons doel vandaag, straks hebben we heel Nederland afgesjost!

Het is uitkijken met de fiets een heus netwerk van fietsbanen doorkruisen het land met evenveel wegcode’s en voorrangen van rechts als met de auto. Als je niet oplet worden de wielen vanonder je gat gereden.

Een voetganger werd door een voorbijrijdende fietser toegeroepen als ‘kankerlijer’. Mondig zijn ze wel!

Zoals altijd een mooie stad, met trendy winkeltjes, eethuisjes, een futuristisch op een UFO lijkend museum. Het oudste snoepwinkeltje met de bekende Zwolse bollen.

We rijden door Ommen, richting Hasselt (Nederland) en het Zwarte water.

Polders die onder de zeespiegel liggen, alles wordt extra beveiligd zo staan de hoogspanningsmasten en kabines op palen.

Bij Westenholte worden er zeer ingrijpende werken voorzien een totale verandering van het landschap, de pancarte heeft meer uitleg.

Mastenbroek, ‘s Heerenbroek, tweemaal moeten we een pontje nemen. Één euro per persoon.

Ligt het pontje aan de overkant dan trek je gewoon aan de bel.

De hemel wordt zwart, nog een vijftal km we proberen om het onweer voor te zijn, het lukt.

Als beloning een ijsje!

Hattem

Donderdag 13 augustus

De kozak op het pleintje voor de haven kijkt als het goed is dat we vertrekken, in de jaren 1400 hebben zij er voor gezorgd dat Nederland vlugger bevrijd werd, van wie ben ik vergeten.

We varen naar Hattem, opnieuw een Hanzestad, heel de IJzel bulkt van de Hanzesteden, ik dacht dat er in het totaal 150 zijn. het Hanzengenootschap regeerde toentertijd in de gouden eeuw bijna de wereldeconomie.

Zo’n, zon en nog eens zon, opnieuw meer dan 30 graden.

De strandjes zijn in trek met zonnebaders, vissers, spelende kinderen. In iedere plas wordt er gezwommen, van iedere brug gedoken, Nederland is één groot aquapark.

We krijgen een plaatsje met kopsteigers, niet mijn favoriete aanlegmethode, we krijgen hulp van onze Ierse buurman van gisteren, deze is hier ook verzeilt.

We blijven hier 2 dagen, fietsen langs de Hanzenroute naar Zwolle.

We zoeken het toeristenkantoor in het centrum naar wat informatie. Blijkt Anton Pieck hier gewoond en getekend te hebben. Verder naar de heide en Veluwe, we tikken 32 km, genoeg met dit weer.

We rijden door het Zwolse bos dat door de stad in 1855 aangekocht werd om de stad te bevoorraden van drinkwater via kanalen, ‘waterleiding avant la lettre’. Er was zelfs een reservoir in de kerk.

Op de boot naast ons woont er iemand die op de haven werkt. Een mooie poes Teuntje heeft er ook haar thuisadres. De broer van Teuntje woont ook op de haven en is Toon.

De dame legt ons uit dat bij de geboorte de kinderen de naam krijgen van de oom of tantes als dit nu per toeval een Toon is wordt dit bij een meisje Toontje, Gert wordt Gertje, Ze wist ook te vertellen dat het de havenslet is, ze is ieder te vriend.

De hemel wordt donker rond ons, zouden we dan toch onweer krijgen?

Veesen

Woensdag 12 augustus

Het kwik blijft hoog alles op de boot heeft warm, gelukkig werkt mijn beste vriend de airco uitstekend.

We verlaten Zutphen, het oorspronkelijk plan is gewijzigd, normaal namen we nu het Twentekanaal maar 47 km recht en niets te zien, met deze hitte no way we varen verder omhoog, de Gelderse IJzel richting Apeldoorn en Zwolle.

Het vrachtvervoer is nu heel wat minder, de meeste varen richting Almelo.

Het eerste haventje dat we aandoen is te klein, dan maar opnieuw rechtsomkeer, in Veesen lukt het wel, alles te regelen via internet maar de betaling van het havengeld gaat niet, maar de Nederlander is pienter, er staat een box waarin de envelop met geld mag gedeponeerd worden.

Betalen doe je!!!

Een Iers koppeltje met een motortjalk ligt naast ons, aangename mensen.

We schermen alles af voor de brandende zon en laden de fietsen uit.

We gaan naar de Veluwe, amper 8km, heerlijk in bos en hei.

We kunnen het niet genoeg zeggen, prachtig, prachtig, km en km fietspaden dwars door de bossen. Heide, natuurreservaten, goed aangelegde fietspaden. Prachtige terrassen, ijscreem zoveel als je wilt.

We tellen toch 42 km en zijn tevreden.

Zutphen

Dinsdag 11 augustus

Goed geslapen dankzij de airco, momenteel mijn beste vriend!

Een paar keer heen en weer gewiegd door voorbijvarende containerschepen maar we moeten ons dat niet aantrekken, we liggen goed vast.

We vertrekken vroeg de Hollandse IJzel op, een natuurlijke rivier heel druk bevaren door de beroepsvaart. We hebben stroom mee en doen een snelheid van 17 km, lijkt niet veel maar met een boot is dat veel!

We passeren de brug in Arnhem waar 75 jaar geleden een echte veldslag geleverd is. De totale bevolking is moeten vertrekken en kon pas terugkeren bij de bevrijding, we kunnen ons dat niet voorstellen zoals nu het corona ons in de greep houdt, onvoorstelbaar.

We varen richting Zutphen een Hanzestad.

We leggen aan in de Marshaven, marsmannetjes heb ik hier niet gezien, tenzij de havenmeester die sprak af en toe de taal van Mars.

Degene aan de steigers betalen, de overkant?

Zutphen een heel rijk verleden, goed bewaarde binnenstad, je moet maar de ogen sluiten en je ziet zo het beeld van de roepende marktkramers de schepen die gelost worden, de handel die gedreven wordt. De huishoudhulpen die hier de voorraad moesten aanvullen voor de landheren en hun gevolg, moeiteloos je moet maar een paar eeuwen terug.

Trendy stad, divers, kunstenaarswijken, Winkelcentra, grote uitbreiding met diverse moderne woonwijken en geïntegreerd groen en haven.

Een stad met een hart, hier ga ik nog terugkomen!

We nemen al onze moed samen en gaan fietsen, de bossen in daar is het koel.

Richting Almen en Vorden, een regio met bos en heide, diverse landgoederen passeren de revue.

Zo maar op ons fietsroute, kleinbehuisd ik dacht het niet

Mooie route, donderwolken stapelen zich op aan de horizon maar het zal voor ons niet zijn, toch fietsen we de kortste weg naar Zutphen, we willen nog de markt zien.

We passeren diverse boerderijen die zorgboerderijen zijn, waar de jeugd met weinig kansen een andere kijk krijgt op het leven.

Zutphen is dan ook de stad met de meeste natuurgeneeswijzen en zoek naar jezelf praktijken.

Hier moet je trappen op het pedaal om een verhaal te horen, sorry maar voor mij was het te warm!

Nog een laatste rondje door stad en we gaan opnieuw richting boot, voor de liefhebbers van ‘Band of Brothers’ dit moet je gezien hebben