Varen in Europa

De buienradar heeft tot 17 u geen regen dus we wagen het erop, nogmaals de hele haven rond wat een miserie om hier buiten te geraken!

We fietsen langs de Maas naar ‘Montagne De Bueren’ 374 trappen heb er eens naar gekeken en bedacht dat het goed was van beneden uit!

Verder naar de Sint Bartholeus-kapittelkerk doet een beetje Russisch aan met de rode omlijstingen , naar Halles aux viandes waar ook de toeristische dienst gevestigd is.

Kris kras moeten we laveren tussen het verkeer, dan ligt het fietspad eens links, dan rechts, in het midden samen met de voetgangers of op busstroken. Het is efkens aanpassen maar als we hier 14 dagen gaan rondtoeren zal het wel lukken, alleen dat is niet voor nu!!!

Palais des Princes évêques, niemand thuis we zijn doorgereden.

Hetgeen ik zeker wilde zien was La cité Miroir, thermen en baden van La Sauvenière gebouwd in 1938, een modernistische stijl in het interbellum het bleef in gebruik tot 2000 en beleeft nu een tweede jeugd als culturele hotspot.

Het bevat 2 zwembaden die nu omgebouwd zijn tot tentoonstellingsruimte. De hal van 80 m is intact gebleven, een hoogvlieger? Ga er nog ne keer over nadenken.

De man van de toeristische dienst had aangeraden om richting belle l’île te fietsen mooi en groen dat is via de Ourthe die hier in Luik uitmondt.

Ofwel heb ik het niet goed begrepen ofwel heb ik mij een verkeerde voorstelling gemaakt, het groen was een strook langs de Ourthe en belle Ile is een winkelcentrum.

De regen van 17 uur komt om 14u en we moeten schuilen in een bushokje.

Dan maar retour tussen de buien door naar de boot.

De rest is voor later eens!!!!!

Maastricht- Luik

Vaartijd

Vertrek 10u15

Aankomst 13u15

Sluis Lanaye – verval van 14m het grootste van Belgie. Het voelt een beetje luguber aan. De top zien we niet het is een donkere grafkelder.

Het zijn wel vlottende bolders, nog dat gemak!

We varen opnieuw op de Maas het standbeeld van koning Albert wuift ons uit.

En daar zien we de skyline van Luik!

We liggen in Port de Plaisance de Liège aan de plongeur.

De passanten zijn praktisch allemaal Nederlanders, een derde van de bootjes die er liggen zijn wel zo vaarwaardig niet meer.

Uit de haven geraken met de fiets is een ander verhaal, trappen!!! We krijgen uiteindelijk de code om via de politie-uitgang te gaan dat zijn maar 5 trappen. Wel de hele haven rond gaan op de ponton’s.

Mooi aangelegde fietspaden, moet het Paul Magnette nageven hij maakt Luik great again! Een station uniek in heel de wereld. Een tramlijn, lijn 1, ondergrondse parkings, prachtige pleinen, wel een beetje op zijn Waals hier en daar iets vergeten of je komt op het einde van het fietspad en je moet een afstap doen van 30 cm, je mag natuurlijk niet alles willen!! maar in heel het historische centrum mag je niet binnen met de fiets en mijn schipper is niet zo mobiel, tja dan geen kerken en collegesites.

We gaan dat morgen bekijken!

Het weer ziet er goed uit vandaag, we plannen toch een fietstochtje, niet zo ver, maar ja het gaat ook op en neer hier en ons benen zijn niet meer van de jongste!

De Pietersberg daar moeten we zijn, daar is het fort Eben-Emael; dat staat reeds heel lang op mijn lijstje.

We rijden door het Jekerdal over het Albertkanaal langs de Maastrichtse wijngaarden, rustig en groen, we komen voorbij het chateau Neercanne een 17e-eeuws barokkasteel vlakbij het dorpje Kanne. Het is het enige terrassenkasteel van Nederland en omgevormd tot een luxueus Hotel-restaurant.

Fort Eben-Emael een fort gebouwd dat oninneembaar zou zijn, maar helaas de Duitsers hebben het in 48 uur ingenomen, spectaculair!!

Het is een wirwar van gangen kamers met alles erop en eraan.

Permanent waren er 200 soldaten aanwezig, in totaal nog 1200 reservisten.

Alles was voorzien met filters tegen gas, er was een ziekenzaal, kapel, mess voor de officieren.

Het Duitse leger zette speciaal opgeleide manschappen in die via zweefvliegtuigen gedropt werden.

De grootste schade werd aangericht door holle ladingen een totaal nieuw wapen dat na de inname ook onmiddellijk werd bedekt met cement en de zweefvliegtuigen werden gedemonteerd en terug naar Duitsland gestuurd. Het bleef een goed bewaard geheim.

Het was indrukwekkend en overrompelend, wat een vuile oorlog doet met de mensen, totaal onbegrijpbaar dat mensen doodschieten een dagtaak wordt.

We picknicken in Lanaye een godvergeten gat, de tijd is er blijven stilstaan.

Verder naar Eijsden een heel mooi dorpje, en wat denk je de regensluizen staan open, weeral nat!!

Schuilen in een crêmerie! En ik lust geen ijscrème!!

Op het dorpsplein staat een standbeeld van de Cramignon een gebruik dat nog leeft in een achttal dorpen.

We trotseren de regen en rijden tussen de buien door naar Maastricht, een terrasje in de regen, maar het giet ondertussen dan maar in spurt naar de boot, nat zijn we toch.

We spotten nog een kranige dame met toch wel een heel apart wagentje.

Maasmechelen – Maastricht

Vaartijd 9-15 13u

Sluis 1: Bosscherveld

Wachttijd sluis 1 uur

Met goede moed vertrokken, tegen de middag zijn we in Maastricht.

Dat is zonder de grillen van de sluis en zijn bediener gerekend.

We hebben een uur gedobberd er moest gewacht worden op en rondvaart!

Ten langen leste naar de Pietershaven, we hebben gisteren gebeld het was het antwoordapparaat, niets teruggekregen dus hopen maar.

Maar we zijn niet de enige een heleboel boten van Lommel komen hier ook, maar aan het einde heeft ieder toch een plaatsje. Alles lost toch zichzelf op.

Een felle regenbui zorgt ervoor dat we kletsnat zijn. We gaan toch nog het stad in, naar het Vrijthof, opnieuw nat.

Daan doen we maar een terrasje en bekijken het morgen wel.

Niet echt een spectaculair gebeuren vandaag, misschien morgen!

Kunstenaar Job Smeets onthulde op zaterdag 1 oktober jl. een van zijn grootste kunstwerken tot nu toe: een historisch monument voor de stad Weert. Het 7 meter hoge, handgemaakte bronzen beeld is samen met Studio Job ontworpen en is een eerbetoon aan de industriële geschiedenis van Weert. De in Weert opgegroeide internationale kunstenaar Smeets gebruikt de kraancabine van het voormalige Landbouwbelang als middelpunt van zijn kunstwerk.

Beeld gezien in Weert

We hebben de Belgische waterpolitie nog niet gespot, dus we blijven nog een dag liggen, we plannen een fietstochtje vandaag,

De terrils en de nieuwe vlottende slalombrug zijn onze doelstelling.

De oude mijnsite is volledig omgebouwd en het is prachtig! We rijden langs het oude directiegebouw dat nu een hotel is met alle mogelijke faciliteiten het is tevens de toegangspoort tot het enige nationale park van België ‘Nationale park Hoge Kempen’.

Maar het is de moeite!

Sinds september 2024 is er een spectaculaire drijvende fiets- en wandelbrug van 380 m over de Grote Plas, verbonden tussen twee terrils. Wandelaars, fietsers, e-cars alles passeert, we gaan in slalom over het meer.

Door de heide en bos, prachtige fietspaden, doet mij aan de Hoge Veluwe denken, Mateo Simoné maakt er reclame voor en ik geef hem gelijk een paradijsje in België.

We passeren Opgrimbie, hebben wij daar met z’n allen niet een klooster? Het is in ieder geval heel mooi gelegen.

Eisden een stadje volledig gebouwd ten behoeve van de mijnwerkers met parken, scholen een imposante kerk, woningen voorzien van het modernste comfort. Enige compensatie voor de vuile jobs dat de mensen moesten doen voor het ‘zwarte goud’.

De wolken dreigen maar het lukt, we eindigen droog! En de koopvillage is open en overbevolkt, de zakken worden gesleurd en de koffers volgestouwd, koop, koop!

Bilsen stokem- Maasmechelen

Vaartijd vertrek 10u15 – 11u

We zijn nu een riviercruise geworden! We liggen pal voor de ingang van Maasmechelen Village.

Shop untill you drop, we doen nu zoals alle modale Belgen, kopen!

Iets nodig, nee, maar het kan ook voldoening geven het idee dat we een batje doen.

Terugkeren met toch wat extra bagage wat wil je het waren koopjes.

Een fietstochtje naar oud Rekem niet zo ver maar mooi.

Limburg fietsland, niet te evenaren!

Morgen doen we de drijvende brug en de terrils.

Blijven hier nog een nachtje, we zijn nu toch riviercruise!

3 sluizen 5 bruggen vogelvlucht 45 km.

Vaartijd 9u15 – 13u15

Stukje extra tot Dilsem-stokem 16u

Met een boot weet je nooit waar je terechtkomt!

We vertrekken vanuit Nederweert naar Weert daar spot ik het volgende beeld zal nog ne keer opzoeken wat het is, vond het mooi.

De zwerm voor ons moet tanken ja de boten hebben ook tankstations.

Dus we zijn alleen voor de volgende, de sluizen zijn hier bemand, onze touwen worden keurig aangenomen en we krijgen informatie voor de volgende!

We komen opnieuw België binnen. Rustige vaart, groen!

Ik ga het moeten corrigeren als we goed en wel vast lagen in Tongerlo aan de Kieper beslist de schipper om verder te varen naar

Helaas een mooi plekje maar na achteruit varen en 80 cm van de kant lopen we vast, geen diepgang genoeg!

Heel het stuk achteruit terug maar de schipper doet dat graag!

Dan maar naar het volgende Dilsem-Stokem langs het kanaal!

Geen probleem we leggen ons goed vast, de overkant roept met bistro brug 36.

Weeral boodschappen ons brood en beleg is op.

En we eindigen in Bistr Brug 36!

Er komt voor ons een omgebouwd zeilbootje liggen, 2 mannen en een dame, 3 grote honden en sachossehondje zitten erop en ik denk dat ik daar moet zijn voor een jointje!!!

Tot morgen

45 km met de fiets.

We verkennen het stuk tussen Nederweert en Weert.

Dorpjes waarvan ik nog nooit de naam gehoord heb, Kempen-Oler, Leveroy, Kelpen, Eli, Swartbroek, gelegen tussen de heide, bossen en vennen. Een stiltegebied!

Het is groen en bebost, we fietsen langs landelijke wegen de auto’s kunnen we op één hand tellen. En zoals overal laten de mensen hun vuilnis achter.

Niets horen we, zelfs geen vogels.

Nog een terrasje in Weert en we houden het voor bekeken.

Morgen verlaten we dit mooi plekje.

7 sluizen- in vogelvlucht 40 km

Vaaruren 10u – 16u30

Beek en Donk naar Neder- Weert

Het wordt een en grijze dag dus het beste dat we kunnen doen is varen.

We mogen mee met een beroeps in de sluizen het is al zo gemakkelijk.

Na 3 sluizen zijn we nog met 2 jachten, de namen van de sluizen weet ik niet meer, maar ik denk dat het er niet echt veel toe doet, in ieder geval nu liggen we juist voorbij sluis 15.

Een vergeten wachtkade er liggen hier 2 boten die in geen jaren van de kant geweest zijn. Tja bootje varen.

Onderweg spotten we ook dit!

En ook dit juweeltje

De laatste sluis was er eentje met een randje af, het begon al goed we moesten ons aan stuurboord aanmeren, waarom dat hadden we te gissen.

Ja het was vlug duidelijk er zat zoveel stuwing dat we zelfs onze touwen niet konden verleggen, dus stuurloos en in de midden liggen.

Gelukkig lag er niemand de andere kant of het was zeker prijs.

We horen nu dat we eigenlijk aan bakboord moesten liggen, de sluiswachter kent dus het verschil tussen BB en SB niet.

We blijven hier 2 dagen liggen en morgen gaan we de eerste maal fietsen.

Boodschappen doen en niet koken er zijn hier veel goede bistro’s de schipper eet mosselen!