2 sluizen te doen, tussen de beroepsvaart de schippers of tenminste de boten herkennen we ondertussen ze doen meestal hetzelfde traject.
Een tweetal uren varen, de Victoria moet als eerste aan de halte liggen wij kunnen niet dicht genoeg.
We bezoeken het plaatselijke dorp en bij de lokale boucherie kopen we de streekproducten paté, goeie hesp, buikje vullen vanavond, de bakker is gesloten we schuilen dan maar in de PMU voor de zon, goeie airco.
We zijn hier terug in Toutevoi onze eerste keuze van aanlegplaats bleek niet diep genoeg en er stond over de hele lengte ‘ponton privé’ het zal privé blijven op naar de volgende.
Veel schrijven zit er niet in, de warmte speelt ons opnieuw parten, het wordt rusten vandaag in de schaduw.
Ja we moeten dezelfde weg terug, op de Marne die we normaal zouden nemen is er een tunnel in heel slechte staat, dus ze hebben hem gesloten.
We leggen aan bij Madame Guinguette, ken ze niet maar het waren lekkere frietjes en we liggen onder de bomen.
Auvers-sur-Oise
Op de heenweg was het veel te warm, om het graf van Van Gogh te bezoeken, nu is het juist doenbaar, we rijden naar de toeristeninfo, gesloten. Museum, gesloten, woning van de dokter gesloten, ja maandag alles is dicht!Ga nu niet meer terugkeren, het is nu of nooit, zal dus enkel het graf worden.
We krijgen nog een liederlijke info van een dame die in het park zit, was zeker iemand met een belerende functie, hetgeen ik onthouden heb, ze gaat naar Belgie verhuizen en euthanisie vragen en dat voor onze maandagnamiddag. Dit terzijde!!!!
Blijkbaar is Van Gogh hier heel productief geweest in tien jaar tijd heeft hij 2100 kunstwerken gemaakt. Bij leven heeft hij slechts één schilderij verkocht. Beroemd geworden na zijn dood! Het lot van vele kunstenaars.
We zijn deze morgen om 5 uur gewekt door jongeren die een serenade gaven aan de Seine, we zouden dat in vroeger tijden misschien ook gedaan hebben.
Ons vedette aan het ontbijt
We zoeken rustiger oorden op en varen naar de zijarm van de Seine in Andresy, een typisch Frans stadje met heel wat buitenhuizen van de Parisiens.
We fietsen naar Conflans-Sainte-Honorine waar het musee de la batellerie et des voices navigables gevestigd is in Chateau du Prieuré.
We moeten nog eens onze kuiten losstampen het kasteel ligt op de top (is wel een beetje overdreven ligt amper 50m hoog maar naar omhoog is naar omhoog).
Een prachtig park sluit hierbij aan met een donjon en Eglise Saint-Maclou.
We kunnen onderweg ook nog onze zondagsplicht doen en een bezoekje brengen aan Chapelle Je Sers.
Kapelboot
Voor de rest doen we niets, een beetje aperitieven en the Mind spelen, is ook lastig.
Trump viert vandaag zijn 4 of july, maar wij doen het Canal, dat hij daar maar een puntje aan zuigt.
Canal Saint-Martain stond reeds lang op het lijstje van de schipper, we did’t today.
Vanuit La Vilette 4 maal trapsluisen, van het ene bekken in het andere, een souterrain en dan nog een sluis! Ecluse du pont de Flandres, Ecluse des Morts, Ecluse des Recollets, Ecluse du Temple.
Trapsluizen
Een super van Craft die ook in La Vilette lag gaat mee met ons, het was een beetje krakkemikkig had maar één motor die werkte, het blijft boven en gaat vooruit doelstelling bereikt.
Dus het wordt paswerk, drie boten , bij de eerste sluis gaat het goed! Tweede sluis, de super blijft in de touwen hangen, boot scheef, de schipper heeft met een hakbijl de touwen gekapt, het was pas geslepen, tout vas bien!!!
Derde sluis wat botswerk en héééél véééél publiek, ieder heeft zijn moment de gloire.
Het souterrain aan 5 km/uur we varen zo vlug op ralentis, dus een beetje inhouden, we hebben 18 min om de 2 km af te leggen.
En dan komen wij in midden Parijs, port Arsenal.
We moeten nog onze doorgang van beide kanalen betalen, de factuur wordt opgezonden zegt men ons, ben benieuwd.
En dan de Seine, druk, al die bateaux mouches, de toeristen worden rond gevaren als haringen in een ton. En wij daartussen, de notredame met de nieuwe toren, Louvre, Eifeltoren we hebben geen ogen genoeg, het was indrukwekkend.
Een onvergetelijke dag, we varen nog door tot in Rueil- sur-Seine, versleten zijn we, zoveel prikkels maar moe en voldaan, afgevinkt!
We blijven hier nog een dag, en gaan de niet gebruikelijke kant van Parijs verkennen, we volgen Canal l’ourcq.
Industrie en heel wat nieuwe cité’s
Het Canal de l’Ourcq is met zijn 97 kilometer het langste kanaal van Parijs. Het begint in de regio Oise en eindigt in het noordoosten van de Franse hoofdstad bij het Bassin de la Villette in het 19e arrondissement. Dit historische water complex werd begin 19e eeuw door Napoleon Bonaparte aangelegd om Parijs van drinkwater te voorzien. Tegenwoordig is het een van de meest trendy, levendige en culturele hotspots van de stad.
De gevonden tekst is deels waar, trendy vanaf La Vilette, voor de rest hele dorpen van de clochards onder de bruggen.
Men ziet enkel het mooie van Parijs niet de armoe, nochtans hebben we heel wat nieuwe woningblokken gezien maar als het betaalbaar is dat is weer iets anders!
Ze proberen wel het Canal te integreren met strandbars en bootjesverhuur, er zijn ook heel wat rustplekken, enorm veel fietsers en steps en wandelaars het is druk!
Er wordt enorm veel moeite gedaan om àlles proper te houden, er varen bootjes om het vuil uit het water te halen, vuilnis wordt iedere dag opgehaald, Macron doet zijn best. Morgen het souterrain !!!!
Gisteren zijn we erin geholpen, vandaag ons er vantussen halen, alles komt toch goed.
We varen van de ‘Van Gogh’ haven rond het eiland (éénrichtingsverkeer) naar het begin van het Canal St Denis.
De schipper heeft gisteren via de havenmeester nogmaals gecheckt als we wel doorkonden. Wat denk je we komen aan de sluis ‘le Briche’ dubbel rood dwz niet bediend. Dan ken je de schipper nog niet, zeven telefoonnummers heeft hij en in zijn beste frans expliceert hij dat hij erdoor moet.
Resultaat : er moet een duwbak naar buiten en dan mogen we erin!!!!
Groen en heel het canal lang blijft het groen licht voor ons! Wat een service.
Eerste sluis : één bolder om vast te leggen de volgende is verdwenen dan maar een ander touw gelegd naar de punt, allé we komen er heelhuids uit.
Tweede sluis ietsje beter! Maar de bovenste bolder staat op 1,5 m op de wal pikhaak in langste stand en het lukt. We passeren Stade de France.
Derde sluis, bijna normaal. Vierde sluis; glijdende bolder we weten ons gemak niet!
Vijfde sluis, we zijn het ondertussen gewoon, een beetje zwalpen en tegen de kant vliegen, allé vooruit en ten andere nog altijd gene Eifeltoren gezien.
Zesde sluis, normaal. En dan komen we in Port De Flandres, wat doemt er daar voor ons op, prachtig!
Maar moeten wij in dat gat en dan nog met 2, een graftombe doemt voor ons op, liefst 10 m verval en constant verleggen van haak.
De sluisjongen roept van ergens uit de hemel dat we de andere kant moeten gaan liggen, het water komt van onderaan en dan hebben we bijna geen last. Moet het beamen het is zo, als we bijna boven zijn komt de chef een praatje doen, 43 jaar werkt hij op de canals, waar ze vroeger met 5 waren is hij nog alleen en bijna geen plaisance meer.
Ik dacht al dat we veel bekijks hadden, wie doet er dat nu. Een canal vol van industrie maar moet wel zeggen dat het laatste ‘Port de Flandres’ dat goed gemaakt heeft.
Rechtsaf naar La Vilette, een klein beetje bekend, ik was hier al van de trip naar Parijs met de fiets!
Er zijn vrije plaatsen ligplaatsen , we zien wel als we weggejaagd worden.
Parijs slaapt nooit, La Vilette wordt omgebouwd tot ‘Plage de Paris’ zwembaden, strandjes, speeltuinen een dead run.
De Eifeltoren straalt in de verte zijn lichtstraal uit en wij genieten van het bruisende leven rondom ons.
Opruimen en wegwezen! Na 4 dagen willen we iets anders zien.
Samenvloeiing Oise en Seine
We spotten nog de Axe Majeur, een brug die toegang heeft tot het recreatie-eiland van Cercy-Pontoise, een kunstproject en tegelijkertijd recreatie.
De Seine, krinkel de winkel, een hele dag varen en we zijn nog niet in het centrum,
We horen het verkeer, de trams, toeters, ambulance’s maar op het water is het rustig.
Na 6 uur varen zoeken we een ligplaats maar dat valt een beetje moeilijk, alle aangegeven plaatsen zijn bezet met krakkemikkige woonboten, doorroest en soms totaal overgroeid!
Hier zal ook niet lukken om aan te leggen
Dan maar naar de haven van ‘Van Gogh’, ja hij is hier ook geweest, een beetje zoals Jeanne d’Arc die is ook overal geweest!
Het ziet er overvol uit, de havenmeester staat te zwaaien dat hij nog 2 plaatsjes heeft, ééntje achterin en wij tussen twee andere, het lijkt ons nogal klein, maar ieder zijn vak we kunnen er met wat hulp en getrek met touwen tussen. Morgen gaan ze ons er ook terug uithalen, zal best zijn.
Er is hier wel een prachtig restaurant met zwembad doet mij een beetje denken aan het strand van Morea in St Tropez. En er is voetbal!!!!
Gisteren naar zo’n mega groot winkelcentrum geweest. Hoe kan een mens verplicht worden om zoveel te consumeren, het was zenuwslopend. Maar je moet dat ook eens doen!!!!
Vandaag efkens mijn fiets en route gestoken en tot aan kasteel van Cercy gefietst (was niet open). Cergy een typisch Frans stadje, oude herenhuizen een abdij met klooster, helaas het nieuwe gedeelte met ook de haven doet zo aan Disney of centerparks denken, maar de huidige consument wil dat! Geef mij maar het oude stadje.
Oude Cergy
De schipper komt vandaag terug, er wordt overleg gepleegd en beslist op de Seine gaan we linksaf en nemen het Canal Saint-Denis en varen zo La Vilette binnen, omgekeerde richting, is eens iets anders.
Voetbal, de Franse ploeg wint, het was duidelijk te horen.
Het verveelt maar jammer genoeg is het zo, opnieuw 36° , gelukkig als we varen brengt de wind nog wat verkoeling.
We varen naar Cergy laatste stop op de Oise voor de Seine.
We passeren opnieuw Pontoise met de fameuze steiger, een zwanenfamilie houdt ons gezelschap, vader achterop om alles in de gaten te houden!
PontoiseDe fameuze steiger
Één sluis te doen maar het verval is niet zo groot.
De haven van Cergy, in mijn herinnering lag dat de vorige keer bomvol nu niet meer, nog heel veel plaats en zoals overal er liggen hier ook wrakken.
Iets te vieren
We blijven hier enkele dagen woensdagmorgen gaan we richting Parijs en canal Saint-Martin, richting La Vilette, helaas voor ons is het een heen en terug, verder dan La Vilette is het te ondiep.
We proberen om het toch enigszins koel te houden en doen eer aan de plaatselijke horeca! Met een enorm onweer sluiten we de dag af!
Varen in Europa 