We liggen langs de Ravel, enorm veel fietsers bepakt en bezakt passeren, de ortlieb zakken hangen vooraan, achteraan, alles kan daarin en wordt niet nat!
Gedisciplineerd met helm en fluo!
De sporters van Namen maken ook duidelijk gebruik van deze ravel.
Met de fiets naar het centrum dat over de kruising Sambre-Maas ligt, gezellig, allerlei pleintjes, we zien Namen altijd als doorgang naar de Ardennen maar het is zeker de moeite om te bezoeken!
Maas-Sambre
Een terrasje aan het Operagebouw
Bij het terugfietsen ligt de citadel voor mij, hoe ze dat in die tijd gebouwd hebben, kraks.
En nu poetsen! 3 weken aan het varen het is nodig!
Geen bezienswaardigheden vandaag, we laten ons lekker verwennen in ‘la relais du roi’ samen met onze vrienden van de Ixia.
Heel lekker!
Deze morgen nog getuige geweest hoe roekeloos men is op het water. De lokale sup-club organiseert kampjes al die kleine mannen zaten midden op de Maas, komt er daar een binnenvaartschip af, leeg aan volle snelheid al toeterend maar die kinderen zaten aan hún plankjes genageld van angst, de binnenvaart is tenslotte moeten stoppen en iedereen is van het water gehaald, heb mijn hart vast gehouden maar allé het is goed afgelopen.
Ritje met het kabelspoor meer zal dat niet worden!
En mijn puzzels invullen
Puzzelboek cadeautje van de buurvrouw
Verslavend! Dank je wel buurvrouw zit aan pag 57.
Ons bezoek vertrekt en wij mijmeren nog een beetje, onze koelkast is gevuld en wij zijn tevreden!
Onze plannen moeten we aanpassen door de lage waterstand in Frankrijk kunnen we niet op de kleine kanalen, deze varieert van 1,20 – 1,30 en wij lopen 1,50 diep het zou kunnen gebeuren dat we midden van het kanaal blijven steken, ook geen zicht!
We varen door Huy, moet zeggen een mooi stadje! De nieuwe kabelbaan is sedert onze laatste passage in werking!
De haven ligt ietsje buiten het centrum achter een kaaimuur, geen deining vannacht!
Havengebouw en pampa restaurant
Het is niet zo druk als vroeger, de pleziervaart kent moeilijke tijden, de boten te duur – onderhoud komt er dan nog bij, plus de faciliteiten zijn steeds minder. Maar we hebben een mooi plaatsje!
De buien zijn hevig, zeker niet om door te fietsen, maar we hebben bezoek met een auto, dus al ons boodschappen doen, en naar het centrum met de auto (is wel gemakkelijk).
Mooi historisch centrum, nu zijn de terrasjes zo goed als leeg, wie zit er nu ook in de regen. Dan maar een beetje shoppen.
Er zijn tal kleine boetiekjes en koffiehuisjes in het centrum, heel aangenaam, her en der in de stad worden de straten opgefleurd door mooie beelden.
Nog een weetje voor Arnoud Houben! Maar ik denk dat hij het wel weet.
Hier is het eindpunt van de GR 565
Wij eindigen in het tapasrestaurant van de haven ‘Pampa’ ook lekker
We liggen helemaal achteraan in de sluis, onze touwen worden aangenomen en we mogen niet achteruit of anders zitten we geplet tussen de sluisdeuren.
Voor ons 2 Nederlandse boten, geen zwemvest en de dame springt op de sluismuren, das durven tja het gevaar zit soms in een klein hoekje.
In ieder geval ik ga nooit van de boot en mijn touwen blijven bij mij!!!!
Cickerill Sambre Chateau chockier
We leggen ons tussen de binnenvaarders, een prachtig plaatsje met een gewone afstap! Halleluja, ons fietsen kunnen gewoon naast ons staan.
We zijn van plan om naar Val-st-Lambert te rijden langs de Ravel euro nr 3, 6,5 km, we zijn zo misreden en te ver gereden tot we arriveerden hadden we 18 km (moeten wij dommeriken zijn)!!!
In ieder geval een totaal vervallen site, de winkel is nog intact( een beetje te duur voor mij en één glas kopen is ook zo dom) moet wel zeggen prachtig gerief😱
De abdij is een evenementenhal en het kasteel enkel te bezoeken mits afspraak.
We komen dus van een kale reis terug maar de terugweg was maar 6,5 km.
Goed opgelet dus!
Drukke wegen, snelle rijders, steps langs alle kanten, je moet je plaats wel opeisen!
De buienradar heeft tot 17 u geen regen dus we wagen het erop, nogmaals de hele haven rond wat een miserie om hier buiten te geraken!
We fietsen langs de Maas naar ‘Montagne De Bueren’ 374 trappen heb er eens naar gekeken en bedacht dat het goed was van beneden uit!
Verder naar de Sint Bartholeus-kapittelkerk doet een beetje Russisch aan met de rode omlijstingen , naar Halles aux viandes waar ook de toeristische dienst gevestigd is.
Kris kras moeten we laveren tussen het verkeer, dan ligt het fietspad eens links, dan rechts, in het midden samen met de voetgangers of op busstroken. Het is efkens aanpassen maar als we hier 14 dagen gaan rondtoeren zal het wel lukken, alleen dat is niet voor nu!!!
Palais des Princes évêques, niemand thuis we zijn doorgereden.
Hetgeen ik zeker wilde zien was La cité Miroir, thermen en baden van La Sauvenière gebouwd in 1938, een modernistische stijl in het interbellum het bleef in gebruik tot 2000 en beleeft nu een tweede jeugd als culturele hotspot.
Het bevat 2 zwembaden die nu omgebouwd zijn tot tentoonstellingsruimte. De hal van 80 m is intact gebleven, een hoogvlieger? Ga er nog ne keer over nadenken.
De man van de toeristische dienst had aangeraden om richting belle l’île te fietsen mooi en groen dat is via de Ourthe die hier in Luik uitmondt.
Ofwel heb ik het niet goed begrepen ofwel heb ik mij een verkeerde voorstelling gemaakt, het groen was een strook langs de Ourthe en belle Ile is een winkelcentrum.
De regen van 17 uur komt om 14u en we moeten schuilen in een bushokje.
Dan maar retour tussen de buien door naar de boot.
Sluis Lanaye – verval van 14m het grootste van Belgie. Het voelt een beetje luguber aan. De top zien we niet het is een donkere grafkelder.
Het zijn wel vlottende bolders, nog dat gemak!
We varen opnieuw op de Maas het standbeeld van koning Albert wuift ons uit.
Moeten er nog zonnepanelen zijn?
En daar zien we de skyline van Luik!
We liggen in Port de Plaisance de Liège aan de plongeur.
De passanten zijn praktisch allemaal Nederlanders, een derde van de bootjes die er liggen zijn wel zo vaarwaardig niet meer.
Uit de haven geraken met de fiets is een ander verhaal, trappen!!! We krijgen uiteindelijk de code om via de politie-uitgang te gaan dat zijn maar 5 trappen. Wel de hele haven rond gaan op de ponton’s.
Mooi aangelegde fietspaden, moet het Paul Magnette nageven hij maakt Luik great again! Een station uniek in heel de wereld. Een tramlijn, lijn 1, ondergrondse parkings, prachtige pleinen, wel een beetje op zijn Waals hier en daar iets vergeten of je komt op het einde van het fietspad en je moet een afstap doen van 30 cm, je mag natuurlijk niet alles willen!! maar in heel het historische centrum mag je niet binnen met de fiets en mijn schipper is niet zo mobiel, tja dan geen kerken en collegesites.
Het weer ziet er goed uit vandaag, we plannen toch een fietstochtje, niet zo ver, maar ja het gaat ook op en neer hier en ons benen zijn niet meer van de jongste!
Het lijkt niet veel, met hier en daar toch wel een pittige beklimming
De Pietersberg daar moeten we zijn, daar is het fort Eben-Emael; dat staat reeds heel lang op mijn lijstje.
We rijden door het Jekerdal over het Albertkanaal langs de Maastrichtse wijngaarden, rustig en groen, we komen voorbij het chateau Neercanne een 17e-eeuws barokkasteel vlakbij het dorpje Kanne. Het is het enige terrassenkasteel van Nederland en omgevormd tot een luxueus Hotel-restaurant.
Fort Eben-Emael een fort gebouwd dat oninneembaar zou zijn, maar helaas de Duitsers hebben het in 48 uur ingenomen, spectaculair!!
Ingang fort
Het is een wirwar van gangen kamers met alles erop en eraan.
Permanent waren er 200 soldaten aanwezig, in totaal nog 1200 reservisten.
Alles was voorzien met filters tegen gas, er was een ziekenzaal, kapel, mess voor de officieren.
Het Duitse leger zette speciaal opgeleide manschappen in die via zweefvliegtuigen gedropt werden.
De grootste schade werd aangericht door holle ladingen een totaal nieuw wapen dat na de inname ook onmiddellijk werd bedekt met cement en de zweefvliegtuigen werden gedemonteerd en terug naar Duitsland gestuurd. Het bleef een goed bewaard geheim.
Het was indrukwekkend en overrompelend, wat een vuile oorlog doet met de mensen, totaal onbegrijpbaar dat mensen doodschieten een dagtaak wordt.
We picknicken in Lanaye een godvergeten gat, de tijd is er blijven stilstaan.
Verder naar Eijsden een heel mooi dorpje, en wat denk je de regensluizen staan open, weeral nat!!
Schuilen in een crêmerie! En ik lust geen ijscrème!!
Op het dorpsplein staat een standbeeld van de Cramignon een gebruik dat nog leeft in een achttal dorpen.
Kerk Lanaye
We trotseren de regen en rijden tussen de buien door naar Maastricht, een terrasje in de regen, maar het giet ondertussen dan maar in spurt naar de boot, nat zijn we toch.
Het zijn de eerste!!!
We spotten nog een kranige dame met toch wel een heel apart wagentje.
Met goede moed vertrokken, tegen de middag zijn we in Maastricht.
Dat is zonder de grillen van de sluis en zijn bediener gerekend.
We hebben een uur gedobberd er moest gewacht worden op en rondvaart!
Een varend huis, dat noem ik lef in een sluis
Ten langen leste naar de Pietershaven, we hebben gisteren gebeld het was het antwoordapparaat, niets teruggekregen dus hopen maar.
Maar we zijn niet de enige een heleboel boten van Lommel komen hier ook, maar aan het einde heeft ieder toch een plaatsje. Alles lost toch zichzelf op.
Een felle regenbui zorgt ervoor dat we kletsnat zijn. We gaan toch nog het stad in, naar het Vrijthof, opnieuw nat.
Daan doen we maar een terrasje en bekijken het morgen wel.
Niet echt een spectaculair gebeuren vandaag, misschien morgen!
Kunstenaar Job Smeets onthulde op zaterdag 1 oktober jl. een van zijn grootste kunstwerken tot nu toe: een historisch monument voor de stad Weert. Het 7 meter hoge, handgemaakte bronzen beeld is samen met Studio Job ontworpen en is een eerbetoon aan de industriële geschiedenis van Weert. De in Weert opgegroeide internationale kunstenaar Smeets gebruikt de kraancabine van het voormalige Landbouwbelang als middelpunt van zijn kunstwerk.
Varen in Europa 