Gisteren verstrooid geweest, het was niet 4 juni maar 3 juni, sorry hiervoor.
Boten genoeg
Wij lagen de andere kant, bang dat we gingen geplet worden.
We moeten een 20 km varen, ja alles gaat hier extra traag.
Een 3-tal sluizen maar hallo zeg het zijn vlottende bolders, dat komen we hier niet veel tegen. Geen touwen verleggen en de stuwing moeten we ons nu ook niet aantrekken, je moet wel goed aangeknoopt liggen, maar daar waakt de schipper over.
Na de tweede sluis besluit de schipper van de Victoria dat dit een mooi plekje wordt. Tussen groen langs een wandelpad, geen hoge kade, ideaal. We zullen morgen wel naar Arleux varen.
We kunnen de ene kant wonen en de andere kant is voor de logeurs.
We kiezen de logeurskant!
Rechts moeten wij
Of we fietsen er naartoe het stadje gekend om de gerookte knoflook.
Er is natuurlijk weeral een spelbreker een immens onweer, we kunnen nog juist schuilen onder de brug.
Koud en nat
Een tiental binnenvaarders hebben een feestje gehouden, ja zoiets als de wielertoeristen of voetbalclub die een barbecue houdt maar dan met grote boten, volledig bevlagd. Ieder heeft zijn feestje!
Het seizoen voor de gerookte knoflook is voorbij, het begint pas opnieuw in juli, telaat!
De plaatselijke PMU is open, hoezé een drankje!
Via de dorpjes Cantin en Férin terug naar de boot, een kippenkraam onderweg zorgt voor het avondeten, gemakkelijke oplossing.
We moeten een klein uurtje varen vandaag, normaal!, helaas niets is nog normaal.
De eerste aanlegplaats die we gekozen hebben ligt vol met wrakken en aan de binnensteiger dat lukt niet. We baggeren, twee behulpzame oeverkijkers roepen dat we de oude Scarpe moeten opgaan en dat we in stad zelf kunnen liggen, nieuwe poging een brug van 3,60 normaal kunnen wij daaronder, mis, halfweg hapert de schipper zijn peilstok.
Hopla er achteruit terug uit, geen plaats om te draaien, we zullen wij dan maar doen zoals de binnenvaarders en langs de kade blijven liggen van het kanaal.
Zo blijft een mens bezig.
Mits wat kundig touwwerk liggen we vast. We maken een ritje tot aan de volgende sluis en eventuele ligplaats tot het dorpje Courchelettes en terug via stad Douai.
Douai nog nooit bezocht, bezit een prachtig belfort, Unesco-erfgoed, stadhuis, een kleine rondrit in het oud gedeelte wordt verstoord door de regen, we kiezen om terug te fietsen langs de oude Scarpe, er zijn mooie fietspaden en de kades worden gerenoveerd!
Nog juist niet kletsnat, arriveren we aan de boot, Tja het zal een beetje op het achterdek zitten zijn! Met de verwarming aan, van puffen en zweten naar winterpull in een week tijd.
We blijven hier, eerst de motor na zien, alles blijkt oké.
Dan het huzarenwerk, de fietsen van boord nemen. Maar gelukkig het kraantje om ze terug erop te zetten werkt!
Geen fietspaden, je moet hier tussen de dorpen werkelijk een atleet zijn, maar de chauffeurs zijn oppassend.
Onze voorraad aanvullen moet ook nog gebeuren, er is een Lecercq in de buurt. Met de fiets en 2 fietszakken, een beetje bohemien spelen, leuk.
We verkennen nog het centrum er is hier werkelijk niets, een oude mijnstreek, straatarm, verpauperd, vervallen! Een derde van de woningen staat leeg, werk zal er hier ook wel niet zijn.
Evin-Malmaison en Leforest twee naastgelegen dorpjes doen we ook nog even aan. We vinden een verlaten mijnlift, in de jaren 70 zijn de mijnen hier dicht gegaan. Kleine piepkleine woningen rond de site zijn wel nog bewoond.
De alom bekende Terril in de achtergrond
Ode aan de gesneuvelden van de eerste wereldoorlog
Bij het terugfietsen zien we een vergunning om een nieuw recreatiepark te maken van de site rond het haventje, meer dan nodig.
Nog een weetje over het haventje het heeft de naam ‘Gare de l’eau’ , en is aangelegd in beginjaren 1905 – 1910 er konden hier 200 peniches overnachten.
Voilà onze uitstap van vandaag is gebeurd, onze teller zegt 20 km, niet groots maar beter dan niets.
De schipper besluit om dubbel te liggen bij een grotere boot langs de kant, we zwieren zodanig dat hij schrik heeft dat de steiger gaat afbreken.
Op het einde van het bassin is er nog een authentiek café, de derde generatie, de bassin haar grootvader heeft hier alles meegemaakt.
De schippers sluiten onvoorwaardelijke liefde met de bazin en het café, je zou zowaar blijven plakken.
Als afscheid ‘ trois baisers ‘ en het komt allemaal goed.
We vertrekken opnieuw vroeg, t’is te zeggen na water te vullen en de afwasmachien te laten draaien, dus 9u45.
Wambrechies
We passeren de haven van Lille, niets moois aan, container en zand dat verscheept wordt en niet te vergeten ‘oud ijzer’.
Onze bedoeling is courrières een kanaaltje richting Lens, de schipper had al zijn twijfels qua diepgang maar we zullen het wel ervaren.
2 sluizen te nemen, niet erg, de schipper doet het via de middenbolder.
En dan het kanaaltje in, tja dat is iets anders, wier, groenaangroei en wij maar modder maken, de schipper waant zich een baggerboot van Jan de Nul.
De Victoria legt zich eerst aan het ponton en wij in tweede positie maar zelfs dan lukt het niet!
Een prachtig plaatsje, maar we lopen te diep
Dus terug het kanaal van de Deule op en de volgende stop op 7 km, een binnenhaventje, ‘Courcelles-lès-Lens’ een prachtig binnenhaventje maar we zijn op een op het botenkerkhof verzeild inplaats, zo erg heb ik het nog niet gezien.
Ja we kunnen er onder
Er is een kopsteiger vrij wij nemen die en de Victoria 2 plaatsen verder.
Heel de steiger met al de vingers zwiert als er een binnenschip passeert, amaai dat zal hier leuk worden. De schipper gaat zijn anker gooien, kwestie van niet midden op de plas wakker te worden.
Een behulpzame dame en heer willen mijn touwen aannemen maar gooien kan ik nog goed! Het blijken Amerikanen te zijn die al 4 jaar in Europa rondtrekken met een Poolse boot van Gdańsk. Je moet het maar doen!
Op het wrak naast ons, die we verlaten waanden komt plots een man tevoorschijn, hij zat zeker in het ruim, blijkbaar woont hij daarop ‘niet te doen’.
Een zelfgemaakt drankje (goed voor de darmen en alcoholvrij) van de schipper van de Victoria, wat hapjes en de dag memoriseren, zo moet dat.
Morgen blijven we hier technisch onderhoud doen van de motor hij toont een beetje griepverschijnselen hij krijgt te warm, dus de dokter moet passeren, on vas voir.
We zijn vroege vogels tegenwoordig, om 8u45 zijn we vertrekkensklaar, het plein ligt er nog verlaten bij, een enkele jogger loopt voorbij, geen oog voor ons enkel de kilometers tellen.
De sluis in Harelbeke, alles gaat vlot en we worden een goede reis gewenst.
Vergadering van de duivenInlands veeWervikKomenVoila betaald Die madam ligt daar al heel langKortrijkse leieboorden
We varen Kortrijk binnen, mooi de stad heeft een totaalmetamorfose ondergaan. leieboorden, voetgangers en fietsbruggen, het bruist!!!
Wevelgem, Menen, Wervik en Komen het laatste dorp of stad voor Frankrijk.
De sluizen staan open, we moeten maar binnenvaren!
Vanaf nu zijn het écluse’s, we verlaten La Lys en gaan het kanaal van Deule op, Tamelijk druk bevaren van vrachtschepen dit is de verbinding met de haven van Rijsel.
Onze reisgenoot wacht ons op in Wambrechies een klein aangenaam frans dorpje, met een haventje maar zoals meestal het heeft zijn beste tijd gehad. Maar we hebben wel elektriciteit en water!
Missy heeft nood aan liefde!
Grote reünie
Het wordt pizza vanavond, geen goesting om te koken.
Onze zaterdag verloopt opnieuw al zwetend en puffend, 29°C , ons bezoek puft al evenveel als wij.
We doen niets, aperitieven, taart eten, en nog ne keer dineren in de Barrage.
Van het goede een beetje veel, morgen rustdag voor onze maag.
Ons bezoek is deze morgen blijkbaar nogal haastig vertrokken, het is aan de kledij te zien, maar niemand op het plein heeft het opgemerkt, so what ever!!!
De jongeren springen van de kade voor enige afkoeling, ze doen maar ik zal wel een douche nemen.
Gisteren zijn we voor de volle zomerhitte vertrokken naar Deinze.
Onze fiets en nogmaals 2 zakken bagage en materiaal meegesleurd, jongens toch wat zit er allemaal op diene boot, een hele resem aan wisselstukken, de schipper is op alles voorzien. Je kan maar nooit weten.
Blijkbaar is deze vrijdag een ideale dag om een klassenuitstap of schoolreis te organiseren, gelukkig met het weer, een duik in het water is nu verkoelend.
Plezant dat het was!
De tolpoortbrug en brielpoortbrug worden vlot bediend.
We gaan de gekanaliseerde Leie richting Frankrijk op.
Een nieuwe fietsbrug in aanbouw, bruggen worden verhoogd, oevers aangepakt om het ecologisch evenwicht te herstellen en dit allemaal voor het Seine – Schelde project.
De gouden rivier werd een eerste maal aangepakt in de late jaren 60, 70 en 80. Het grootste deel werd toen gekanaliseerd om grote scheepvaart toe te laten vanuit Frankrijk.
De sluis in Sint-Baafs-Vijve meld een twintigtal minuten wachttijd, heeft niet we hebben tijd zat. De vernieuwde Leieboorden onmiddellijk na de sluis zijn onze bestemming voor vandaag. En bewondering voor stad Waregem ze zijn prachtig!!!
We krijgen bezoek en heel veel kijkers, gelukkig is de Delhaize niet zo ver om onze voorraad aan te vullen!
Een hevig onweer ‘s nachts doet de schipper in allerijl alle vensters sluiten, maar het brengt wel verkoeling.
We blijven hier nog een dag, zondagmorgen vertrekken we naar Wambrecies onze eerste stop in Frankrijk, ja we moeten wel ons vignet verloopt zondagavond!
Opnieuw warmPrachtig
En nogmaals bezoek, tja het wordt opnieuw den Delhaize😜
Een beetje een slapeloze nacht gehad, tja de ervaring van de woeste Westerschelde van 2023 speelde mij parten!
Maar het ziet er goed uit! Bijna geen wind!Er zijn enkel containerboten en binnenvaarders, nog geen pleziervaart, veel te vroeg.
De sluis van Hansweert ligt vol, we hangen achteraan, een Duits schip ‘Marie’ met schroef aan juist voor ons, die schroef is niet leuk!
En nu bijna open zee!
De Westerschelde
We varen goed op koers, op een bepaald ogenblik halen we topsnelheid 18km per uur (bergaf en de wind mee😂 ) het gaat goed, een diepe zucht van mijnentwege.
De meest betrouwbare bron
In de oostsluis van Terneuzen liggen we opnieuw achter ‘Marie’ nu zonder schroefwerking (de sluiswacht heeft hen op de vingers getikt ) we wanen ons even groot!
Kanaal ‘Gent – Terneuzen ‘ een kanaal vol met industrie alle grote bedrijven zijn hier aanwezig, de haven van Gent bloeit👍 mooi is iets anders, indrukwekkend ja.
Nostalgie
Sluis van Evergem, wachttijd 1u30, uiteindelijk kunnen we mee in de kleine sluis. De laatste, voor vandaag en dan naar Deinze het is voorlopig genoeg, kleine rustpauze, U hoort wel als we opnieuw vertrekken
Opnieuw leenfietsdag, onze knieën zitten iets lager vandaag maar het is nog steeds achteruitstampen om te remmen.
Niet veel te beleven vandaag een rustig slapend dorpje, een supermarktje, restaurantjes en heel veel zeilboten.
En een dorpspoes die iedereens vriend is.
Heb ze musti genoemd en het was goed voor haar.
Musti en haar nieuwe vriend
We houden ons doende, de schipper zet nogmaals zijn route uit en ik check nogmaals de wind, een vijand van mij. Maar het gaat lukken de Westerschelde zal zich koest houden.
Na een dag treinen en een dag poetsen zijn we klaar of tenminste ik denk dat we klaar zijn.
De Roseanna blinkt, de schipper blinkt en de matroos is er ook nog.
Een nieuwe zomer, nieuwe vaaravonturen en wie weet wat nog allemaal!
We vertrekken richting de Mark en Wemeldinge daar gaan we de Westerschelde over en Terneuzen binnen.
Onze plannen zijn Parijs en de Yonne een zijrivier van de Seine.
Als we er geraken natuurlijk, zoals altijd doen we ons best, maar het water, de sluizen en de bruggen beslissen er soms anders over.
We stoppen in Oudenbosch we hebben er inmiddels een 6-tal vaaruren opzitten.
Een nieuw ponton tot in het centrum van het stadje verwelkomt ons, water, havengeld, elektriciteit alles gebeurt online.
Er staat hier een replica van de Sint Pieterskerk in Rome, wel niet zo groot maar toch imposant.
We doen verder niets, het weer is er niet naar en de fietsen zijn thuis gebleven.
Smal, smaller
Maandag 18 mei 2026
Richting Dintelsas, een kleine 2 uur varen, we waren hier vroeger al eens, hier ligt de orthodoxe kerkboot, ze waren ooit van plan door heel Europa te varen maar ik zie ze liggen er nog. Tja plannen kunnen wijzigen.
De meeste boten zijn er nog, het vaarseizoen is momenteel te koud. Dus weinig vrije plaatsen.
Een plaatsje tegen de kant kan nog wel.
Vervoermiddel is er niet maar de haven beschikt over fietsen, helaas niet elektrisch maar het is nog altijd beter dan niets.
Een torpedo als rem, wie kent dat nog en ons stuur bijna aan onze neus en we zijn op weg, efkens wennen.
Dinteloord, mooie namen kiezen de Nederlanders wel, een 3km ver juist genoeg, met de action, Hema, AH, Wibra dus een typisch Nederlands dorp, we moeten een terrasje doen binnen, de regen is opnieuw onze spelbreker.
Tussen de buien door fietsen we terug, met ne torpedo en onze neus aan het stuur.
Dinsdag 19 mei 2026
2 computers en 2 vaarkaarten, we kunnen wij niet verloren varen
Onze werkdag begint om 7 uur, we moeten over de Volkerak en de Oosterschelde. Een 5 vaaruren met meestal groot water!
Niet echt mijn ding, maar het moet, de schipper heeft wel beslist om 2 nachten in Wemeldinge te blijven, woensdag gaat het stormen op de Westerschelde!!!!
Donderdag de oversteek er wordt maar 3 Beaufort voorspeld.
Die 2 uur van de oversteek doe ik gewoon mijn ogen dicht!!! Goed en effectief middel.
Wemeldinge een luxe jachthaven is het hier 109,00 € voor 2 nachten, maar er is volop WiFi, elektriciteit en water!
Al de touwen van de zeilboten huilen in de wind, het walhalla voor de zeilers.
Woensdag 20 mei 2026
We houden ons bezig met de paperassen en de vergunningen aan te vragen, wat een gedoe allemaal. ‘big brother is watching you’
De buienradar meldt nog regen tot 12 uur.
We blijven nog binnen, grijs en kil, een extra pulletje aan en voor de rest niets te beleven.
