Ons bezoek is vertrokken we hebben een beetje gepoetst en vooral gewassen en zijn nu op weg naar Venlo.
Sluis Born we zakken 11,35m
Sluis Maasbracht we zakken 11,85m
Sluis Linne we zakken 4m
Dat zat allemaal in één sluis
Venlo gaan we niet halen het wordt dus Roermond midden in de Maasplassen.
Gezien bij het binnenkomen van de haven Drijvende friettent
Het koopcentrum van zuid Nederland, een outlet-city en evenveel restaurants en terrasjes.
Outlet-center
De havenmeester is er niet maar we krijgen een plaatsje onder het restaurant. Gaan we vanavond uitproberen.
Het ziet in het centrum letterlijk zwart van de dagjesmensen, heel veel Duits hoor ik. Italiaans, Spaans en we zien alle mogelijke outfits, van camping Kitch tot design.
Een prachtige beiaard en marktplaats.
Het restaurant oogde mooier dan het is, maar de sliptongetjes waren lekker.
Warm, warm in de sluis is het voor te bakken, we gaan opnieuw in de Lanayesluis maar nu in andere richting, 4 grote binnenvaartschepen en 3 yachtjes, de moeite.
We doen 3 jachthavens aan, geen kat te zien, de meeste liggen op een plas en daar zwemmen is niet aan te raden voor de blauwalg. De laatste heeft annex een zwembad dus dat is beter.
We blijven hier tot zondag, we zoeken verkoeling in het water op deze warmste 13 augustus in 100 jaar.
We varen naar Luik vandaag, sluizen een stuk of 3 denk ik, soms verlies ik mijn tel.
We gaan nu stroomafwaarts dus het is altijd zakken dat doen we tot aan de zee.
Maar zover gaan we niet, eerst naar Luik, bij de laatste sluis gaat de rechtermotor naar het rood, oei alarm er is iets niet pluis.
De kapitein, allesfixer in de fabriek, dat zal werken worden, eerst de sluis verwittigen dat we niet onmiddellijk mee kunnen. De luiken van de fabriek gaan open en de diagnose volgt, de motor krijgt te warm!
We slagen er in om tot de haven van Luik te varen op één motor, weeral een jaar minder van mijn leven, van de schrik😳
Varen en Waterwegen altijd een beetje avontuur 😤
De fabriek gaat open en alle materiaal komt boven, ongelooflijk wat wij allemaal mee hebben🔩🪛 blijkbaar is de pomp van de waterkoeling kapot!
De schipper zwoegt wordt zwart en moet toch nog iets lenen van de boot achter ons.
4 uur en heel wat schietgebedjes later gaat alles opnieuw in gang, halleluja.
De tijd wordt nuttig gepasseerd, vis gevangen voor vanavond
De echte Ardennes verschijnen op de oevers prachtige villa’s de nostalgie spat er zo vanaf!
We passeren een ‘super van craft’ wat is dat toch met die supers de eigenaar staat verwoed te wuiven en te zwaaien, bootjesvolk.
Dit is een zwembad
We varen tot Profondeville, nog nooit van gehoord blijkt een heel mooi stadje te zijn, met veel restaurants, kleine winkeltjes en een mooie kade, helemaal vrij!
Ja nu weten we waarom de kade vrij is, er is hier snelvaart, we wiebelen, klotsen, gaan op en neer, allé zeeziek worden zonder te varen.
Een spiegelkotter komt achter ons liggen, de eigenaar komt ook onmiddellijk een babbeltje slaan, hij is op zoek naar een scheepstimmerman, ja ik zou willen dat er iemand met ortliebzakken komt babbelen (voor de insiders) tegen mij.
Dan maar een ritje langs de Ravel, een terrasje een cremke en dan terug!
De eigenaar van de super deze morgen staat plots aan de boot, vraagt als we Frans spreken (alais ne flaming die geen Frans kent) krijgt een rondleiding op de boot van de schipper, heb juist geen bavetje moeten uithalen, zo verlekkerd was hij.
Heb gezegd dat alles bespreekbaar is!!!
4 bodybuilders willen zich meten in het optrekken aan de boot, ook goed, het is hem 14 keer gelukt.
We zijn uitgenodigd bij onze vrienden van de Ixia die de overkant van de Maas ligt.
Een heerlijke barbecue, een fijne keuvelnamiddag, een glaasje een hapje, wat moet men nog meer wensen.
De ganzen zijn verontwaardigt dat we op hun domein komen en gelijk hebben ze.
Niet onze auto wij zijn met de fiets
Straks gaat de hele sliert naar boven met moeder voorop, er staat wel geen sprietje gras meer!! Maar toch blijven gaan en dan morgenvroeg naar de slipway en algemene wasbeurt, zou een gans een lastig leven hebben?
Morgen varen we verder naar Profondeville, Dinant is geschrapt.
Vanaf dan is het retour op de Maas in één rechte lijn naar Alem.
Nog steeds in Namen, mijn dagelijks ritje over de Sambre naar het centrum wordt een gewoonte.
Alle dagen een andere hoek bekijken en zeker niet lastig maken!
Eerst iets bekijken en dan een terrasje, zo kan ik dat nog een eindje uithouden.
Belfroi, overal in België UNESCO erfgoed
Mijn dagelijkse zonde, heb een krantenwinkel gevonden waar ze de standaard en het laagste nieuws verkopen, kon dat toch niet laten liggen!
We sluiten af in de oude binnenstad, kleine restaurantjes, boetiekjes het is er gezellig en druk.
Het tafeltje naast ons zoekt duidelijk een babbeltje, blijken locals te zijn, de meneer vraagt als we op pensioen zijn en zijn we daar tevreden mee? ‘Ja’ meneer heeft daar moeite mee, heeft geen hobby’s en altijd gewerkt! Mais qui, de Walen werken niet zeggen ze, maar dat is niet voor iedereen.
Hebben aangeraden om een boot te kopen, er is wel altijd iets dan.